Zbiorniki wewnątrz budynku mogą być uznane za odrębne budowle podlegające opodatkowaniu, jeśli samodzielnie pełnią funkcje techniczno-użytkowe, niezależnie od ich lokalizacji względem budynku.

Postępowanie karne skarbowe nie zostało uznane za instrument służący jedynie zawieszeniu biegu przedawnienia zobowiązań podatkowych, a zarzuty skargi kasacyjnej nie wykazały istnienia oczywistych nadużyć organu podatkowego.

Instalacje wewnątrz budynków, uznane za budowle w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, stanowią odrębny przedmiot opodatkowania, nawet jeśli pełnią funkcję magazynową związane z procesem technologicznym.

Nieruchomości znajdujące się w posiadaniu przedsiębiorcy, którego aktywność ogranicza się do działalności gospodarczej, uznaje się za związane z prowadzeniem tej działalności, niezależnie od ich faktycznego użytkowania, podlegające opodatkowaniu według maksymalnych stawek przewidzianych w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych.

Przedłużenie terminu zwrotu podatku VAT wymaga szczegółowego uzasadnienia, wskazującego konkretne przesłanki i okoliczności. Brak takich dowodów oznacza niedopuszczalność kolejnych przedłużeń.

Użyty w wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 24 lutego 2021 r., sygn. SK 39/19, zwrot "nie są wykorzystywane i nie mogą być potencjalnie wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej" należy tłumaczyć w taki sposób, że podwyższona stawka opodatkowania przewidziana w art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. a) oraz art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b) ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych

Kontenerowa stacja transformatorowa nie może być uznana za budynek, bowiem nie jest trwale związana z gruntem, co eliminuje możliwość jej traktowania jako budynek na gruncie u.p.o.l.

Nieruchomości posiadane przez przedsiębiorcę są uznawane za związane z działalnością gospodarczą bez względu na ich stan techniczny i użytkowanie, co skutkuje opodatkowaniem wyższymi stawkami, chyba że organ nadzoru budowlanego wyda decyzję o ich trwałym wyłączeniu z użytkowania.

Obowiązki aktualizacyjne dotyczące adresu miejsca zamieszkania osoby fizycznej w Polsce, wynikające z art. 9 ust. 1 i ust 1d ustawy z 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (tekst jedn.: Dz. U z 2016 r., poz. 476 ze zm.), nie zwalniają organu podatkowego od konieczności ustalenia miejsca zamieszkania podatnika dla celów przyjęcia jego rezydencji podatkowej

Skarga kasacyjna Dyrektora Izby Administracji Skarbowej została oddalona, gdyż organy podatkowe nie przeprowadziły wystarczającego postępowania dowodowego w zakresie ustalenia stałego miejsca zamieszkania skarżącego, co było niezbędne do prawidłowego określenia jego obowiązku podatkowego w Polsce.

W przypadku wątpliwości dotyczących zasadności zwrotu VAT, organ podatkowy może przedłużyć termin zwrotu do czasu ich wyjaśnienia, jeżeli działanie jest zgodne z przesłankami z art. 87 ust. 2 ustawy o VAT. Skarga kasacyjna nie wystarczyła do podważenia tego rozstrzygnięcia.

Postanowienie o przedłużeniu terminu zwrotu podatku VAT, wydane w oparciu o art. 87 ust. 2 ustawy o VAT, jest prawidłowe, jeżeli opiera się na co najmniej uprawdopodobnionych przesłankach wymagających dodatkowej weryfikacji zasadności zwrotu.

W prawie podatkowym, przy kalkulacji oprocentowania pożyczek w ramach safe harbour, przepisy art. 11g u.p.d.o.p. nie przewidują stosowania średniej arytmetycznej kilku notowań WIBOR3M. Oprocentowanie musi opierać się na stawkach z obwieszczenia na dzień zawarcia umowy.

Pod pojęciem „spółka” w art. 4a pkt 21 lit. a) u.p.d.o.p. należy rozumieć także spółki zagraniczne posiadające osobowość prawną. Udziały w takich podmiotach wykluczają zastosowanie estońskiego CIT na podstawie art. 28j ust. 1 pkt 5 u.p.d.o.p.

Przedłużenie terminu zwrotu VAT jest zgodne z prawem, jeśli organ przedstawił uprawdopodobnione wątpliwości co do zasadności zwrotu, a składający kasację nie wykazał błędów proceduralnych mogących wpłynąć na rozstrzygnięcie.

Przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki podatku VAT przez organ podatkowy jest legalne, jeżeli termin do zwrotu nie upłynął, trwa weryfikacja w ramach czynności sprawdzających lub postępowania podatkowego, a zasadność zwrotu wymaga dodatkowej weryfikacji na podstawie uprawnionych przesłanek.

W przypadku pism utrwalonych elektronicznie, ich doręczenie może nastąpić poprzez wydruk, pod warunkiem spełnienia wymogów art. 144b O.p., co potwierdza skuteczność doręczenia i możliwość wniesienia zażalenia.

Nagła choroba pełnomocnika uniemożliwiająca terminowe wniesienie odwołania i potwierdzona stosownym zaświadczeniem lekarskim, stanowi uprawdopodobnienie braku winy w kontekście przywrócenia terminu procesowego, zgodnie z art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej, o ile przyczyniły się do tego niezależne i trudne do przezwyciężenia okoliczności.