Pojazd nabyty przez skarżącego, ze względu na jego zasadniczo osobowy charakter, podlega zakwalifikowaniu do CN 8703. Tym samym, wewnątrzwspólnotowe nabycie takiego pojazdu podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym.

Pojazd pogrzebowy należy klasyfikować do pozycji CN 8703 jako pojazd osobowy zgodnie z przeznaczeniem do przewozu osób, mimo iż przewozi ciała zmarłych. Przesłanki Nomenklatury Scalonej oraz orzecznictwo TSUE potwierdzają właściwą klasyfikację pojazdów pogrzebowych jako służących do transportu osób.

Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymuje stanowisko, że pozostawienie wniosku o interpretację bez rozpoznania, w sytuacji gdy dane zdarzenie przyszłe opisane zostało w sposób wystarczający, jest bezzasadne, a żądanie dodatkowych informacji ocenianych przez organ nie może przerzucać na wnioskodawcę ciężaru dokonania oceny prawnej.

Decyzja o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania z powodu rzekomych braków formalnych była niezasadna, gdyż informacje przedstawione we wniosku były wystarczające do wydania interpretacji. NSA potwierdził prawo podatnika do uzyskania interpretacji na podstawie przedstawionych faktów.

Skarga kasacyjna Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie została oddalona. Decyzja zabezpieczająca wydana z naruszeniem art. 33 Ordynacji podatkowej nie spełnia wymogów uzasadnienia narzuconych przez art. 210 O.p., co prowadzi do jej uchylenia.

Zmiana decyzji ostatecznej w trybie art. 254 § 1 o.p. wymaga zaistnienia nowych okoliczności faktycznych o charakterze prawotwórczym. Ocena dowodów nie stanowi zmiany okoliczności uzasadniającej ponowne rozpatrzenie decyzji podatkowej.

Skarga kasacyjna, oparta na zarzucie rażącego naruszenia prawa, podlega oddaleniu, gdyż brak jest podstaw do stwierdzenia nieważności decyzji w trybie nadzwyczajnym, jeśli ocena sprzeczności z przepisami nie jest oczywista.

Członek zarządu może wykazać brak winy za niezłożenie wniosku o upadłość spółki we właściwym czasie, nawet jeśli taki wniosek został złożony z opóźnieniem przez poprzedni zarząd.

Doręczenie decyzji jako czynność materialno-techniczna nie może stanowić samodzielnego względem postępowania administracyjnego, przedmiotu skargi na bezczynność, o której mowa w art. 3 § 2 pkt. 8 i 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.).

Prawomocny wyrok uniewinniający nie determinuje rozstrzygnięć w postępowaniu podatkowym, gdzie każdy dowód musi być oceniany samodzielnie przez organy podatkowe, chyba że prawomocny wyrok skazujący wiąże sąd administracyjny.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że rozdysponowywanie kryptowalut jako nagrody w ramach stakingu nie generuje kosztów uzyskania przychodów w oparciu o zasady ogólne z art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p., lecz ich rozliczenie jest neutralne podatkowo. NSA potwierdził poprawność rozstrzygnięcia Dyrektora KIS oraz WSA.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że odmowa wydania interpretacji indywidualnej przez Dyrektora KIS z powodu uzasadnionego przypuszczenia istnienia sztucznej czynności była niezasadna i brak było wystarczających przesłanek do zastosowania art. 119a Ordynacji podatkowej.