Przepis art. 23 ust. 1 pkt 45a lit. a) u.p.d.o.f., w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2018 r., narusza zasadę ochrony interesów w toku, o której mowa w art. 2 Konstytucji RP, w zakresie odniesienia do amortyzacji wartości niematerialnej nabytej nieodpłatnie, której amortyzację rozpoczęto przed tym dniem, co skutkuje uprawnieniem do kontynuowania amortyzacji na dotychczasowych zasadach.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że przepisy prawa podatkowego umożliwiają zaliczanie odpisów amortyzacyjnych do końca 2022 r., podtrzymując, że organ interpretacyjny nie ocenia zgodności z Konstytucją.

Wypłata komplementariuszowi zaliczek na poczet udziału w zyskach spółki komandytowej w trakcie roku podatkowego nie powoduje obowiązku poboru zryczałtowanego podatku dochodowego przez płatnika; obowiązek ten aktualizuje się dopiero po zakończeniu roku podatkowego i faktycznym obliczeniu dochodu.

Odwołanie Skarżącego utrzymano, ponieważ organ podatkowy naruszył przepisy postępowania podatkowego, odmawiając przesłuchania świadka o istotnym znaczeniu dla wyjaśnienia źródła przychodów Skarżącego. Decyzja organu naruszała obowiązujące przepisy prawa podatkowego.

Decyzje organów podatkowych o zabezpieczeniu dodatkowego zobowiązania podatkowego jako sankcji administracyjnej na podstawie art. 112c ustawy o VAT nie mogą być oparte na przepisie art. 33 Ordynacji podatkowej, gdy nie wykazano uzasadnionego prawdopodobieństwa świadomości oszustwa ze strony podatnika.

Dla pełnego odliczenia VAT od pojazdów służbowych parkowanych poza siedzibą spółki konieczne jest wykazanie pełnego wykluczenia ich użycia do celów prywatnych na podstawie specyfiki działalności, czego brakuje w przypadku ogólnych uzasadnień takiego parkowania.

NSA oddalając skargę kasacyjną, uznaje, iż brak winy w uchybieniu terminowi procesowemu musi być jasno uprawdopodobniony, a odpowiedzialność za nierzetelne działania pełnomocników obciąża stronę - postanowienie NSA z dnia 27 lutego 2026 r. sygn. akt II FSK 3049/17.

Skarga kasacyjna zostaje oddalona: prawomocna decyzja wymiarowa uniemożliwia skuteczną korektę deklaracji VAT, obejmującą okres objęty tą decyzją, zgodnie z art. 81b § 1 pkt 2 lit. b O.p.; postępowanie kasacyjne zamykamy zasądzeniem kosztów na rzecz Dyrektora IAS.

Związek nieruchomości z działalnością gospodarczą, bez faktycznego zajęcia gruntu na tę działalność, nie stanowi przesłanki do objęcia go podatkiem od nieruchomości, lecz winien być traktowany jako podległy podatkowi rolnemu.