Zastosowanie art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej nie może być uznane za instrumentalne, gdy zebrany materiał dowodowy wskazuje na realne działania mające na celu wykrycie przestępstw skarbowych. Wszczęcie postępowania karnego skarbowego w takich okolicznościach uzasadnia zawieszenie biegu przedawnienia zobowiązań podatkowych.

Dochody z pracy najemnej na statku wiertniczym bez wykonywania transportu międzynarodowego, zgodnie z polskim prawem podatkowym, podlegają opodatkowaniu w miejscu zamieszkania podatnika. Ulga abolicyjna oraz metody unikania podwójnego opodatkowania nie mają zastosowania.

Odpowiedzialność byłego członka zarządu za zaległości podatkowe spółki nie zachodzi, gdy postępowanie restrukturyzacyjne zostało otwarte we właściwym czasie, zgodnie z art. 116 § 1 pkt 1 lit. a Ordynacji podatkowej.

NSA uznaje, że wypłata gwarancyjna może stanowić koszt uzyskania przychodów, gdyż nie jest wydatkiem na spłatę zobowiązań w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 10 lit. b) ustawy o CIT, lecz elementem oferty handlowej mającym na celu generowanie przychodów.

O związaniu gruntu, budynku lub budowli z prowadzeniem działalności gospodarczej nie decyduje wyłącznie ich posiadanie przez przedsiębiorcę, ale także faktyczne lub potencjalne wykorzystanie w działalności gospodarczej.

Przepisy dotyczące raportowania schematów podatkowych mogą być przedmiotem interpretacji indywidualnych, gdyż mają charakter materialnoprawny wpływający na obowiązki podatkowe i sytuację prawną podatnika.

Powierzchnia użytkowa budynku obejmuje ciągi komunikacyjne, które nie są ograniczone ścianami; definicję art. 1a ust. 1 pkt 5 u.p.o.l. należy interpretować systemowo, co potwierdza możliwość opodatkowania takich powierzchni podatkiem od nieruchomości.

Powierzchnia ciągów komunikacyjnych, jako część kondygnacji budynku, stanowi powierzchnię użytkową podlegającą opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, nawet gdy nie jest ograniczona ścianami, o ile jest wykorzystywana funkcjonalnie i zgodnie z przeznaczeniem budynku.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że unieważnienie NIP może być wdrożone zarówno z urzędu, jak i na wniosek strony, o ile nie jest wyraźnie wykluczone przez przepisy, podkreślając zagwarantowane konstytucyjnie prawo dostępu do sądu.

Postanowienie administracyjne wydane, lecz nie doręczone skutecznie, jest aktem wiążącym; brak skutecznego doręczenia nie uprawnia do jego zmiany lub uwzględnienia późniejszych dowodów (art. 212 i 219 O.p.).

Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną, uznał, że uchylenie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w sprawie nadpłaty PDOF było uzasadnione przez niewłaściwe odniesienie się organu do kwestii oprocentowania zwróconej kwoty.