Skarga kasacyjna Z. sp. z o.o. zasługuje na oddalenie, gdyż przedawnienie zobowiązania podatkowego uniemożliwiło skuteczne dokonanie korekty deklaracji VAT, a zobowiązanie to nie zostało zawieszone w wyniku powództwa cywilnego wniesionego przez kontrahenta.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że niewystarczające zabezpieczenie dowodowe oraz brak należytej staranności przy nabyciu towarów uniemożliwia podatnikowi zastosowanie procedury VAT marża, nawet jeśli faktury zawierają odpowiednie oznaczenia.
Organ podatkowy, przypisując skutki podatkowe fikcyjnym czynnościom, przekroczył granice swobodnej oceny dowodów. W 2016 r. brak było w polskim prawie podstaw do pomijania dokonanych czynności w celu uniknięcia opodatkowania. Skarga kasacyjna nie ma podstaw prawnych.
Spółka komandytowa, wypłacając w trakcie roku obrotowego zaliczki na poczet zysków, nie ma obowiązku pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego od komplementariuszy. Obowiązek płatnika obliczenia i poboru podatku występuje po zakończeniu roku, gdy znana będzie wysokość rzeczywistego zysku.
W postępowaniu wznowieniowym zgodnie z art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, dla stwierdzenia nowej istotnej okoliczności lub dowodu wymagane jest, aby taka okoliczność była nowa, istotna, istniała w dniu wydania decyzji i była nieznana organowi. Brak spełnienia tych wymogów wyklucza możliwość wznowienia postępowania.
Zaliczki wypłacane komplementariuszom w trakcie roku podatkowego na poczet udziału w zyskach spółki komandytowej nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym w momencie wypłaty. Obowiązek podatkowy powstaje wraz z ostatecznym ustaleniem zysku spółki.
Dla skuteczności wznowienia postępowania podatkowego, należy wykazać nowość dowodów nieznanych organowi w chwili decyzji. Brak nowości eliminuje możliwość wznowienia na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 O.p.
Zasada trwałości decyzji ostatecznych uniemożliwia wznowienie postępowania na podstawie nieistotnych dowodów; nowe okoliczności muszą być nieznane i istotne dla sprawy. Brak nowych istotnych dowodów wyklucza uchylenie decyzji podatkowej.
W zakresie wydatków na budowę układu komunikacyjnego Miasto Gorlice nie działa jako podatnik podatku VAT, więc nie przysługuje mu prawo do odliczenia podatku naliczonego. Prawo do odliczenia przyznano częściowo w odniesieniu do wydatków ogólnych, przy zastosowaniu proporcji wskazanej w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT.