Oddalenie skargi kasacyjnej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu; NSA potwierdził naruszenie proceduralne przez SKO oraz niekompletną wykładnię przepisów podatkowych, aprobując rozstrzygnięcia WSA Poznań.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że warunkiem uznania spółki za spółkę holdingową w rozumieniu art. 24m ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT jest spełnienie wszystkich przesłanek wynikających z wykładni literalnej, w tym pełna identyfikacja struktury właścicielskiej na wszystkich poziomach (w tym pośrednich udziałowców). Spółki niespełniające tych warunków nie mogą korzystać ze zwolnienia podatkowego.

Zagraniczny oddział spółki nie spełnia warunków polskiej rezydencji podatkowej dla uzyskania statusu spółki holdingowej. W konsekwencji, dochody osiągane przez spółki zależne w procesie zbycia akcji nie podlegają zwolnieniu podatkowemu na podstawie art. 24o u.d.p.o.p.

Za związane z działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. można uznać nieruchomości, które wchodzą w skład przedsiębiorstwa podatnika i mogą być potencjalnie wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej, nawet jeżeli aktualnie nie są faktycznie używane.

Powstanie obowiązku podatkowego w podatku od nieruchomości uzależnione jest od faktu zakończenia prac związanych ze wznoszeniem obiektu budowlanego lub od rozpoczęcia jego użytkowania przed ostatecznym zakończeniem robót; nie jest natomiast uwarunkowane uzyskaniem prawa do użytkowania budynku.

Skarga kasacyjna P. S.A. dotycząca podatku dochodowego od osób prawnych za 2014 r. jest niezasadna, a zaskarżony wyrok WSA w Gdańsku odpowiada prawu, zgodnie z art. 184 ppsa. NSA oddalił skargę jako pozbawioną usprawiedliwionych podstaw.

Rażące naruszenie prawa materialnego, a nie tylko procesowego, może stanowić podstawę stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej, zwłaszcza gdy treść decyzji pozostaje zgodna z prawem.

Posiadane przez spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością grunty, budynki i budowle należy uznać za związane z działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l., nawet jeśli są one wykorzystywane do świadczenia usług publicznych na podstawie umowy z gminą.

Przepis art. 89 ust. 2 u.p.a. wymaga, aby wyroby energetyczne, będące elementami procesu produkcji paliw, które same nie są przeznaczone do opału czy napędu, mogły korzystać z zerowej stawki akcyzy do czasu ich połączenia w gotowy produkt końcowy.

Skarga kasacyjna wniesiona przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej zostaje oddalona z uwagi na nieuzasadnione kwestionowanie wyroku WSA, który prawidłowo uznał niezgodność decyzji organów podatkowych z prawem, z powodu braku dostatecznych dowodów uczestnictwa podatnika w fikcyjnych transakcjach.

NSA uznał za zasadne zarzuty skargi kasacyjnej i orzekł o uchyleniu wyroku WSA z powodu nieujawnienia zastosowania wytycznych wskazanych w poprzednim wyroku NSA, zobowiązując WSA do ponownego rozpoznania sprawy z uwzględnieniem zarzutów kasacyjnych i wytycznych NSA.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że skarga kasacyjna Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie była bezzasadna i oddalił ją, potwierdzając uchylenie decyzji podatkowej jako prawidłowej na korzyść Skarżącego pomimo zarzutów dotyczących nierzetelności faktury zakupu.

Skarga kasacyjna Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie oddalona z uwagi na brak zasadności zarzutów dotyczących błędów w ocenie materiału dowodowego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, co skutkuje utrzymaniem w mocy uchylenia decyzji podatkowej.