Podanie nieprawdziwych informacji w zgłoszeniach celnych dotyczących pochodzenia towarów skutkuje uznaniem ich za pochodzące z pierwotnego kraju, z którego faktycznie pochodzą, co uzasadnia nałożenie cła antydumpingowego. Organ celny ma prawo przedłużyć termin przedawnienia długu celnego na podstawie art. 103 ust. 2 UKC, gdy podjęto działania wprowadzające organy w błąd.
Sprzedaż niezabudowanej nieruchomości gruntowej, objętej decyzją o warunkach zabudowy, uznaje się za odpłatną dostawę towarów, podlegającą opodatkowaniu VAT. Obowiązuje zasada, że decyzja o warunkach zabudowy przesądza o budowlanym charakterze gruntu, niezależnie od braku formalnej rejestracji decyzji u kolejnego właściciela.
Uzasadnienie wyroku oddalającego skargę w sprawie nadpłaty VAT musi w sposób spójny i konkretny wyjaśniać przesłanki odmowy skuteczności korekty faktury zaliczkowej oraz istnienie ryzyka uszczuplenia podatkowego. Pominięcie charakteru faktury, braku zapłaty zaliczki i wpłaty wykazanego VAT przez wystawcę, przy jednoczesnej wewnętrznej sprzeczności argumentacji dotyczącej korekty i anulowania faktury
Sąd potwierdził, że prace montażowe i przepakowujące w Indiach na częściach chińskich nie stanowiły przetworzenia wystarczającego do zmiany ich kraju pochodzenia. Importerzy nie wykazali, że operacje przeprowadzone w Indiach stanowiły istotne przetwarzanie pozwalające na uznanie towaru za pochodzący z Indii.
Należy odmówić prawa do odliczenia podatku VAT w sytuacji, gdy faktury są wystawione przez podmioty nieprowadzące działalności gospodarczej, a podatnik nie dołożył należytej staranności w weryfikacji kontrahenta, zwłaszcza gdy transakcje noszą znamiona nierzeczywistych obrotów.
Oddalenie skargi kasacyjnej w sprawie błędnego uznania związku przyczynowego w przedstawieniu fałszywych dokumentów o pochodzeniu towarów w kontekście cła antydumpingowego i VAT, przyjmując, że organy celne poprawnie zidentyfikowały znamiona przestępstwa.
Właściwość organu podatkowego do rozpatrzenia odwołania w postępowaniach związanych z kontrolą skarbową ustala się na podstawie miejsca siedziby kontrolowanego podmiotu, zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej, a nie poprzez zastosowanie przepisu o zmianie miejscowej właściwości urzędu skarbowego wynikającej z ustawy o KAS.
Nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej na podstawie art. 239b § 1 pkt 2 w zw. z § 2 Ordynacji podatkowej jest zasadne, jeżeli zestawienie wysokości zaległości z majątkiem podatnika wykazuje brak składników umożliwiających skuteczne uprzywilejowane zabezpieczenie, a całokształt jego sytuacji finansowej i okoliczności powstania zaległości uprawdopodabnia niewykonanie zobowiązania
NSA uchylając decyzje WSA i organów podatkowych, uznał, że P. sp. z o.o. wykazała wystarczające dowody na realny wywóz towarów lecz organy nie udowodniły, iż doszło do oszustwa podatkowego. Zakwestionowano stosowanie krajowej stawki VAT zamiast preferencyjnej stawki 0%.
Sprzedaż nieruchomości przez osobę fizyczną stanowi zarząd majątkiem prywatnym, a nie działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, jeśli przygotowania do sprzedaży nie wykazują znamion profesjonalizmu oraz ciągłości właściwych dla podmiotów gospodarczych.
Oddalenie skargi kasacyjnej potwierdza, iż zwolnienie podatkowe z art. 4a ust. 1 pkt 1 u.p.s.d. wymaga dochowania przez podatnika szczególnej staranności w zgłoszeniu nabycia spadku. Procedura z art. 15zzzzzn2 ustawy o COVID-19 nie wpływa na tę ocenę.
Interpretacja podatkowa dotycząca powrotnego nabycia nieruchomości w skutek odwołania darowizny, aby była zgodna z prawem, musi być precyzyjnie uzasadniona, a uzasadnienie powinno zawierać jasne odniesienie do konkretnych przepisów i stanu faktycznego, które stanowią podstawę prawną rozstrzygnięcia. Brak rzetelnego uzasadnienia stanowi podstawę do jej uchylenia.
Dofinansowanie z NCBiR, niewiązane bezpośrednio z ceną usług świadczonych odpłatnie na rzecz osób trzecich, nie stanowi składnika podstawy opodatkowania podatkiem VAT, jako że nie realizuje się świadczenie usług odpowiadające definicji art. 8 ust. 1 u.p.t.u.
Skarga kasacyjna R.W. uznana za niezasadną; Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymał stanowisko WSA w Krakowie, nie stwierdzając rażącego naruszenia prawa w decyzji organu podatkowego, co wykluczyło możliwość stwierdzenia jej nieważności.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że przesłanką stwierdzenia nieważności decyzji podatkowej jest wystąpienie rażącego naruszenia prawa w rozumieniu art. 247 § 1 pkt 3 ordynacji podatkowej, przy czym należy przez nie rozumieć oczywistą sprzeczność z treścią przepisów. Sąd oddalił skargę kasacyjną, uznając, że podniesione zarzuty nie spełniają tego kryterium.
Naczelny Sąd Administracyjny uznaje za prawidłową decyzję organu podatkowego, odmawiającą ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy z uwagi na brak eksploatacji statku w transporcie międzynarodowym oraz nieudowodnienie przez skarżącego niewspółmierności zaliczek.
Art. 108 ust. 1 ustawy o VAT należy interpretować w ten sposób, że ma on zastosowanie zarówno w sytuacji, gdy pracownik podatnika podatku od wartości dodanej (VAT) wystawił fałszywą fakturę wykazującą podatek VAT, posługując się tożsamością pracodawcy jako podatnika bez jego wiedzy i zgody, jak i wówczas gdy fakturę taką wystawi osoba jakkolwiek nie będąca formalnie pracownikiem tego podatnika, to
Organ podatkowy dokonując oceny wniosku o wydanie zaświadczenia o braku obowiązku zapłaty akcyzy jest zobowiązany do przeprowadzenia niezbędnego postępowania wyjaśniającego, w tym oceny prawidłowej klasyfikacji taryfowej pojazdu.