W przypadku orzeczenia odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z o.o., bezskuteczność egzekucji z majątku spółki oraz formalne pełnienie funkcji członka zarządu przez skarżącego uzasadniają obciążenie wyłącznie jego odpowiedzialnością podatkową.

Skarga kasacyjna wobec L. M. dotycząca podatku dochodowego za rok 2016 jest bezzasadna, a zaskarżona decyzja organu podatkowego narusza zasady prawdy obiektywnej i zupełności dowodowej. Zobowiązanie podatkowe w Polsce nie jest uzasadnione.

Nieuzyskanie przez podatnika oprocentowania nadpłaty podatkowej związanej z uzyskaniem decyzji APA wymaga szczegółowej analizy prawnej rozpatrującej zgodność art. 15e updop z prawem unijnym oraz zasad wynagradzania szkód wynikających z długotrwałego postępowania administracyjnego.

Doręczenie decyzji o zabezpieczeniu wraz z zarządzeniem zabezpieczenia, dokonane na podstawie art. 155b § 1a u.p.e.a., powinno nastąpić do rąk pełnomocnika ustanowionego przez podatnika w postępowaniu podatkowym albo kontroli celno-skarbowej. Decyzja wydana w trybie art. 33 Ordynacji podatkowej nie może obejmować dodatkowego zobowiązania podatkowego w VAT, gdyż sankcja ta nie stanowi zobowiązania podatkowego

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając brak podstaw do kwestionowania legalności decyzji o umorzeniu postępowania, gdyż zarzuty kasacyjne nie dotyczyły meritum sprawy, lecz innych postępowań podatkowych.

Postanowienie o wszczęciu postępowania podatkowego doręczone skutecznie z zastrzeżeniem art. 150 § 4 Ordynacji podatkowej. Brak wykazania nieprawidłowości doręczenia przez skarżącego uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej.

NSA uchylił wyrok WSA, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania, podkreślając konieczność oceny, czy organy podatkowe wszczęły postępowania karne skarbowe w celu instrumentalnego zawieszenia terminu przedawnienia. WSA powinien również zbadać charakter postępowań wobec przepisów o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych.

Klasyfikacja gruntów w ewidencji gruntów i budynków, a nie ich faktyczne przeznaczenie czy stan, decyduje o wysokości stawki podatku od nieruchomości, nawet w przypadku obecności wód powierzchniowych. Grunty sklasyfikowane jako związane z działalnością gospodarczą podlegają wyższej stawce opodatkowania (art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l.).

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że kontrola prawidłowości decyzji Ministra Rodziny i Polityki Społecznej w zakresie wykorzystania środków ZFRON była zgodna z przepisami Ordynacji podatkowej, a skarga kasacyjna O. sp. z o.o. jest bezzasadna.

Postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji podatkowej na podstawie art. 249 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej nie może być wszczęte, jeśli upłynęło 5 lat od dnia doręczenia tej decyzji, nawet jeżeli doręczenie nastąpiło w trybie fikcji doręczenia.

Brak doręczenia powiadomienia e-mail z systemu e-PUAP nie wpływa na prawidłowość doręczenia decyzji administracyjnej przez ten system, jednak może stanowić podstawę do przywrócenia terminu na złożenie odwołania, jeśli skutkuje niezawinionym uchybieniem przez stronę.

Decyzja kasacyjna organu odwoławczego, uchylająca decyzję organu pierwszej instancji i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia, jest zgodna z prawem, gdy rozstrzygnięcie wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego w znacznej części (art. 233 § 2 o.p.). Sąd nie dopatrzył się uchybień w zastosowaniu prawa przez organ odwoławczy.

Nie wykazanie przez członka zarządu braku winy w niezłożeniu wniosku o ogłoszenie upadłości wyklucza możliwość uwolnienia się od odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki, a organ podatkowy nie ma obowiązku przejmowania tej inicjatywy dowodowej.

Decyzja organu w zakresie zawieszenia biegu przedawnienia zobowiązań podatkowych na podstawie wszczęcia postępowania karnego skarbowego może pozostawać w obrocie prawnym, o ile w wyniku wszechstronnej analizy nie wykaże się instrumentalności takiego zawieszenia.

Skarga kasacyjna podatnika D. sp.j. oddalona; uznanie prawidłowości decyzji organów podatkowych w zakresie odmowy prawa do odliczenia VAT ze względu na brak rzeczywistych transakcji i proceduralne niedociągnięcia.

Jednoosobowa spółka kapitałowa powstała z przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną nie uzyskuje na podstawie art. 93a § 4 Ordynacji podatkowej pełnej sukcesji zobowiązań podatkowych tego przedsiębiorcy. Ocena jej interesu prawnego do zaskarżenia decyzji wymiarowej wydanej przed przekształceniem wymaga jednak uwzględnienia potencjalnej odpowiedzialności solidarnej z art. 112b Ordynacji