Jeżeli ustanowionym pełnomocnikiem strony jest adwokat, radca prawny albo doradca podatkowy, doręczenie pisma powinno nastąpić elektronicznie stosownie do art. 144 § 5 O.p. Brak wskazania adresu elektronicznego w pełnomocnictwie wymaga prawidłowego wezwania do jego uzupełnienia i nie stanowi problemu technicznego usprawiedliwiającego doręczenie papierowe. Nieskuteczne doręczenie decyzji nie rozpoczyna

Utrzymanie w mocy wyroku sądu I instancji, stwierdzającego, że decyzja o opodatkowaniu nieruchomości powiązanych z WORD wymaga uwzględnienia faktycznego zakresu działalności gospodarczej jednostki, a sama przynależność do środków trwałych nie przesądza o związku z działalnością gospodarczą.

Przy ocenie związku nieruchomości z działalnością gospodarczą kluczowe jest przeprowadzenie szczegółowego postępowania dowodowego, wykazującego faktyczne wykorzystanie nieruchomości w działalności gospodarczej; sam fakt posiadania przez przedsiębiorcę nie uzasadnia wyższej stawki podatku.

Dla ustalenia momentu poniesienia kosztu kwalifikowanego nowej inwestycji i uwzględnienia go w limicie zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 63b u.p.d.o.f. nie jest konieczny uprzedni wpis nabytego lub wytworzonego środka trwałego do ewidencji. Wymóg zaliczenia środka do majątku podatnika i ewidencji, wynikający z § 8 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, stanowi następczy warunek kwalifikowalności wydatku, który

Fakt wykonania usług lub dostaw objętych fakturą nie daje podatnikowi prawa do odliczenia VAT, jeżeli materiał dowodowy potwierdza, że nie zostały one wykonane przez wystawcę faktury ani przez deklarowany przez niego łańcuch podwykonawców; w takim przypadku ma zastosowanie art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy o VAT. Zawiadomienie z art. 70c Ordynacji podatkowej jest wystarczające, gdy pozwala podatnikowi

Nie każde posiadanie nieruchomości przez przedsiębiorcę przesądza o jej opodatkowaniu stawką dla działalności gospodarczej; konieczne jest wykazanie jej użycia lub możliwości użycia w tej działalności (art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. wykładnia ścisła).

Przesłanki ustalenia odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki muszą wynikać z rzetelnej oceny stanu niewypłacalności, uwzględniając całokształt dostępnych dowodów oraz moment pełnienia funkcji zarządczej.

Skarga kasacyjna wniesiona przez S. sp. z o.o. w przedmiocie podatku VAT za czerwiec 2017 r. jest niezasadna. Decyzje organów oraz wyrok WSA były zgodne z prawem i potwierdzały nierzeczywistość spornych transakcji. NSA oddala skargę jako nieuzasadnioną.

Podejmując działalność gospodarczą, podatnik wykonujący zorganizowaną i zarobkową działalność, niezależnie od formalnej strony relacji z kontrahentami, spełnia kryteria podatnika podatku od towarów i usług. Zasady obrotu umownego nie determinują samodzielności działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów podatkowych.

Wszczęcie postępowania karnego skarbowego wobec zarządu M. sp. z o.o. nie stanowiło działań instrumentalnych w rozumieniu niewłaściwego wykorzystywania przepisów o zawieszeniu biegu przedawnienia podatkowego. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził zgodność decyzji organów podatkowych z przepisami prawa poprzez odmowę uwzględnienia odliczeń VAT przedstawionych przez M. sp. z o.o.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że wydatki związane z mieszanym użytkowaniem samochodów służbowych przez pracowników spółki nie stanowią ukrytych zysków ani wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą, zatem nie podlegają opodatkowaniu ryczałtem.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną jako niezasadną, podtrzymując ustalenia faktyczne i prawne organów oraz Sądu I instancji w przedmiocie rzetelności czynności dokumentowanych zakwestionowanymi fakturami VAT.

Decyzja organu podatkowego oddalająca wniosek o ograniczenie poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych jest prawidłowa, gdy brak podstawowego zarzutu naruszenia art. 22 § 2a o.p. w skardze kasacyjnej czyni ją bezzasadną.

W przypadku dostawy wewnątrzwspólnotowej samochodu osobowego, z której wynika prawo do zwrotu akcyzy, art. 107 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym należy interpretować z zgodą z zasadami proporcjonalności, dopuszczając zwrot akcyzy mimo upływu rocznego terminu, gdy szczególne okoliczności na to wskazują.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że art. 107 ust. 1 u.p.a. wymaga wykładni funkcjonalnej, uwzględniającej zasadę proporcjonalności, co umożliwia złożenie wniosku o zwrot akcyzy po terminie, jeśli uzasadniają to szczególne okoliczności sprawy.

W okolicznościach szczególnych, termin na złożenie wniosku o zwrot podatku akcyzowego musi być interpretowany zgodnie z wykładnią funkcjonalną art. 107 ust. 1 u.p.a., aby zapewnić proporcjonalność prawa, zezwalając na zwrot akcyzy po upływie jednorocznego terminu.