Powierzchnia ciągów komunikacyjnych, jako część kondygnacji budynku, stanowi powierzchnię użytkową podlegającą opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, nawet gdy nie jest ograniczona ścianami, o ile jest wykorzystywana funkcjonalnie i zgodnie z przeznaczeniem budynku.

Powierzchnia użytkowa budynku obejmuje ciągi komunikacyjne, które nie są ograniczone ścianami; definicję art. 1a ust. 1 pkt 5 u.p.o.l. należy interpretować systemowo, co potwierdza możliwość opodatkowania takich powierzchni podatkiem od nieruchomości.

NSA uznaje, że wypłata gwarancyjna może stanowić koszt uzyskania przychodów, gdyż nie jest wydatkiem na spłatę zobowiązań w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 10 lit. b) ustawy o CIT, lecz elementem oferty handlowej mającym na celu generowanie przychodów.

Przepisy dotyczące raportowania schematów podatkowych mogą być przedmiotem interpretacji indywidualnych, gdyż mają charakter materialnoprawny wpływający na obowiązki podatkowe i sytuację prawną podatnika.

Postanowienie administracyjne wydane, lecz nie doręczone skutecznie, jest aktem wiążącym; brak skutecznego doręczenia nie uprawnia do jego zmiany lub uwzględnienia późniejszych dowodów (art. 212 i 219 O.p.).

Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną, uznał, że wszczęcie postępowania karnego skarbowego miało rzeczywisty cel ścigania przestępstw skarbowych, a nie wyłącznie zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych.

Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną, uznał, że uchylenie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w sprawie nadpłaty PDOF było uzasadnione przez niewłaściwe odniesienie się organu do kwestii oprocentowania zwróconej kwoty.

Odsetki płacone w związku z umową pożyczki zawartej uprzednio z podmiotem innym niż bank, której wierzytelność została przeniesiona na bank, nie mogą korzystać ze zwolnienia od podatku u źródła na podstawie art. 11 ust. 3 lit. d Konwencji polsko-fińskiej.

Roszczenie o odszkodowanie, które nie jest jeszcze pewne i nie zostało przyznane w chwili otwarcia spadku, nie stanowi podstawy opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Wypłata zaliczek na poczet zysków komplementariuszom spółki komandytowej w trakcie roku podatkowego nie skutkuje obowiązkiem poboru zryczałtowanego podatku dochodowego przez spółkę, jako płatnika, z uwagi na brak ustawowej podstawy prawnej do takiego poboru przed zakończeniem roku podatkowego.

Podatnik składając wniosek w trybie art. 22 § 2a O.p. inicjuje postępowanie, w którym musi uprawdopodobnić, że zaliczki obliczone według zasad określonych w ustawach podatkowych byłyby niewspółmiernie wysokie w stosunku do podatku należnego od dochodu przewidywanego za dany rok podatkowy.

Niepodniesienie zarzutu naruszenia art. 22 § 2a Ordynacji podatkowej skutkuje oddaleniem skargi kasacyjnej dotyczącej ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy, jako niezasadnej, z uwagi na brak przesłanek warunkujących takie ograniczenie.