Skarga kasacyjna S. sp. z o.o. jest bezzasadna z uwagi na jej wadliwe sformułowanie uniemożliwiające NSA dokonanie kontroli instancyjnej, co skutkuje oddaleniem skargi oraz z związane z tym koszty zasądzane na rzecz organu.
Przy sprzedaży nieruchomości wielokrotnie i z zyskiem w sposób zorganizowany, uzyskane przychody mogą stanowić przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej, kiedy czynności wykazują cechy profesjonalizmu, a nie zarządzania majątkiem osobistym.
Ogłoszenie upadłości podatnika nie skutkuje automatycznym wygaśnięciem pełnomocnictwa ogólnego, jeżeli nie zostało ono odwołane zgodnie z procedurami Ordynacji podatkowej; po umorzeniu postępowania upadłościowego pełnomocnik ogólny odzyskuje prawo do reprezentacji.
Spadkobiercy, którzy nie przeprowadzili spisu inwentarza ani nie podjęli działań ograniczających ich odpowiedzialność, ponoszą pełną odpowiedzialność za długi spadkowe zmarłego, zgodnie z art. 1012 § 1 K.c.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że prawidłowe stosowanie przepisów dotyczących zaległości podatkowych uprawnia organy skarbowe do naliczania odsetek za zwłokę od nieuregulowanych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych, a zaskarżone orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o odrzuceniu skargi znajduje swoje uzasadnienie w obowiązujących regulacjach prawnych.
Aktywność podatnika w zakresie obrotu nieruchomościami, obejmująca zorganizowane, ciągłe i zarobkowe działania, podlega kwalifikacji jako działalność gospodarcza, co ma wpływ na sposób opodatkowania uzyskanego przychodu zgodnie z ustawą o podatku dochodowym.
Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż skarga kasacyjna dotycząca naliczenia odsetek za zwłokę od niezapłaconych zaliczek na podatek dochodowy z tytułu działalności gospodarczej zostaje oddalona, albowiem brak jest usprawiedliwionych podstaw do jej uwzględnienia.
Wskutek odrzucenia skargi kasacyjnej stwierdzono, że rozstrzygnięcie dotyczące odmowy prawa do odliczenia podatku VAT było uzasadnione z powodu nierzetelności faktury oraz braku działania instrumentalnego w zakresie wszczęcia postępowania karnego skarbowego.
Niekorzystne dla Skarżącej rozstrzygnięcie związane z brakiem wykazania spełnienia przesłanek do zwolnienia od podatku od nieruchomości za 2017 r., wynikających z nieodpowiedniego utrzymania i konserwacji nieruchomości zabytkowej zgodnie z przepisami u.o.z.o.z. oraz nieskuteczność zarzutów proceduralnych wniesionych skargą kasacyjną.
Prawo do odliczenia podatku naliczonego nie przysługuje, jeżeli faktura wskazuje jako dostawcę podmiot, który faktycznie nie wykonał dostawy, a podatnik wiedział lub powinien był wiedzieć, że transakcja stanowi element oszustwa podatkowego. Rzeczywiste istnienie i wykorzystanie towaru nie niweczy zastosowania art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy o VAT, jeżeli nierzetelny jest podmiotowy aspekt fakturowanej
Podatnik, który korzysta z "pustych" faktur w transakcjach stanowiących oszustwo VAT, ponosi odpowiedzialność za nienależyte odliczenie podatku VAT, o ile wiedział lub powinien był wiedzieć o nielegalnym charakterze tych transakcji. W takich przypadkach przysługuje odmowa prawa do odliczenia podatku.
Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał, że zagraniczni usługobiorcy Skarżącej nie posiadali stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, co skutkowało błędną oceną organów podatkowych o konieczności opodatkowania transakcji podatkiem VAT w Polsce.
Dla zastosowania art. 28b ust. 1 ustawy o VAT usługodawca świadczący usługi na rzecz kontrahenta unijnego może, przy braku konkretnych sygnałów nierzetelności, oprzeć się na zweryfikowanym numerze VAT UE oraz danych rejestrowych usługobiorcy. Nie można post factum wymagać od niego ustalenia rzeczywistego miejsca zarządu kontrahenta ani przenosić miejsca opodatkowania usługi do państwa usługodawcy z
Skarga kasacyjna nie spełnia wymogów formalnych oraz brak wykazania wpływu zarzucanego naruszenia na wynik sprawy skutkuje jej oddaleniem. Prawidłowe uzasadnienie podstaw kasacyjnych jest kluczowe dla oceny zasadności zarzutów.
NSA oddalając skargę kasacyjną potwierdził, że właściciel nieruchomości pozostaje podatnikiem podatku od nieruchomości, jeśli posiadanie nieruchomości na cele działalności gospodarczej jest zależne, mimo prowadzenia działalności przez inny podmiot.