Międzynarodowy Bank Odbudowy i Rozwoju jako podmiot działający w reżimie publicznoprawnym nie jest wykluczony z kategorii podatników VAT, gdyż jego działalność doradcza nosi znamiona charakterystyczne dla działalności gospodarczej, podlegającej opodatkowaniu. Sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.
Wydatki ponoszone na rzecz współpracowników działających na podstawie umów cywilnoprawnych (B2B) należy kwalifikować jako wydatki na reprezentację, a tym samym wykluczyć je z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Umowa leasingu podatkowego, zgodnie z przepisami o podatku dochodowym od osób prawnych, może obejmować nie tylko poszczególne środki trwałe, ale również przedsiębiorstwo lub jego zorganizowaną część, co uzasadnia możliwość amortyzacji dodatniej wartości firmy powstałej w wyniku takiej transakcji.
Interpretacja przepisów o uldze na robotyzację wymaga uznania za koszty uzyskania przychodów wydatków na leasing operacyjny maszyn lub urządzeń fabrycznie nowych, niezależnie od ich stosowania demonstracyjnego, jeżeli wynikają one z umowy leasingu i ostatecznie zmieniają właściciela na leasingobiorcę.
Skarga kasacyjna podlega oddaleniu, ponieważ zarzuty nie korespondowały z podstawą prawną decyzji, tj. art. 22 § 2a O.p., co uniemożliwiało merytoryczną ocenę jej zasadności przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Zobowiązanie do zapłaty podatku akcyzowego w całości powstaje, gdy nie można ustalić wcześniejszego rozliczenia akcyzy, opierając się wyłącznie na niekompletnych dokumentach i niespełniających pełnych wymagań jakościowych analizach produktów.
Wniesienie skargi do sądu administracyjnego w formie dokumentu elektronicznego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego innego niż e-PUAP nie daje podstaw do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli zgodnie
Dowody księgowe mogą stanowić podstawę rozpoznania kosztów uzyskania przychodów jedynie wtedy, gdy są rzetelne, kompletne i wiernie odzwierciedlają rzeczywisty przebieg operacji gospodarczej; samo powołanie się przez podatnika na dobrą wiarę lub brak wiedzy o nadużyciach kontrahenta nie wpływa na wysokość zobowiązania w podatku dochodowym.
Organ interpretacyjny powinien wydać interpretację indywidualną na pisemny wniosek, spełniający wymagania formalne określone dla uzyskania ulgi podatkowej, w przypadku braku formalnych przeszkód do wszczęcia postępowania, nawet przy złożonej metodologii ewidencjonowania kosztów.