W przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, podatnik prowadzący działalność gospodarczą oraz statutową jest zobowiązany do stosowania zarówno prewspółczynnika zgodnie z art. 86 u.p.t.u., jak i ograniczenia do 50% określonego w art. 86a u.p.t.u.

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego oddalający skargę o wznowienie postępowania wskazuje, iż wyrok TSUE z 14 listopada 2024 r. nie wpływa na rozstrzygnięcie wcześniej wydanego wyroku sądu administracyjnego w zakresie zasad proporcjonalności odpowiedzialności solidarnej osób trzecich.

Art. 6 pkt 1 u.p.t.u. stosuje się również, gdy zorganizowana część przedsiębiorstwa służy nabywcy do prowadzenia działalności gospodarczej innego rodzaju, przy zachowaniu przeznaczenia nabytego zespołu składników majątkowych; nie jest wymagana ścisła kontynuacja działalności zbywcy.

NSA uchyla wyrok WSA z dnia 21 stycznia 2022 r. i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania przez WSA, uznając, że wadliwe uzasadnienie wyroku uniemożliwiło instancyjną kontrolę, co jest przeszkodą dla prawomocnego rozstrzygnięcia.

Wiata na opakowania, nie spełnia definicji budynku w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, ponieważ jej przegrody, m.in. z siatki, nie stanowią trwałego i funkcjonalnego elementu wydzielającego obiekt z przestrzeni.

Obiekt złożony z elementów rozmontowalnych, jak panele siatki czy blacha falista, nie spełnia definicji budynku wynikającej z art. 1a ust. 1 pkt 1 u.p.o.l., jako iż nie stanowi trwałej przegrody budowlanej, co wyklucza jego kwalifikację jako budynku do celów opodatkowania.

Interpretacja indywidualna dotycząca opodatkowania zbiorników jako obiektów budowlanych została podtrzymana, a skarga kasacyjna oddalona z uwagi na brak uzasadnienia wpływu zarzutów proceduralnych na wynik sprawy.

Określenie wysokości zysku spółki, a co za tym idzie, także kwoty wypłacalnej komplementariuszowi tytułem udziału w zysku spółki jest możliwe po zakończeniu roku obrotowego tej spółki. Dopiero wówczas znana jest podstawa opodatkowania do obliczenia przez płatnika zryczałtowanego podatku dochodowego, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f. Natomiast ze względu na brak możliwości określenia

Prawo do jednorazowych odpisów amortyzacyjnych na podstawie art. 38k u.p.d.o.p. przysługuje również w przypadku wytworzenia środków trwałych w celu przeciwdziałania COVID-19, nie tylko przy ich nabyciu.

Brak wykazania przez organy podatkowe świadomego udziału podatnika w transakcjach oszukańczych uniemożliwia uznanie jego odpowiedzialności; okoliczności takie jak szybkie zwroty VAT, stosowanie standardowych procedur handlowych czy korzystanie z podmiotów pośredniczących nie mogą same w sobie świadczyć o świadomej współudziałowości w karuzeli podatkowej.

Gmina, realizując budowę drogi dojazdowej do oczyszczalni ścieków jako zadanie publicznoprawne, nie działa w charakterze podatnika VAT zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, co wyklucza prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu tej inwestycji.

Spółka komandytowa nie jest zobowiązana do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od zaliczek na poczet zysku wypłacanych komplementariuszowi w trakcie roku podatkowego; obowiązek podatkowy powstaje po zakończeniu roku i określeniu pełnej kwoty zobowiązania podatkowego.

Określenie elementu przegrody budowlanej w definicji budynku wymaga, aby przegroda stanowiła trwałą fizyczną barierę, która wydziela budynek z przestrzeni zewnętrznej, a przegrody łatwe do demontowania, takie jak siatka stalowa, nie spełniają tej funkcji.

Wyrok TSUE C-613/23 nie wpływa na treść orzeczenia o odpowiedzialności solidarnej za zaległości podatkowe, jeśli nie wykazano wpływu wykładni prawa unijnego na dotychczasowe rozstrzygnięcie polskiego sądu administracyjnego.

Wyrok TSUE C-613/23 nie ma znaczącego wpływu na treść wyroku NSA z dnia 27 września 2022 r., III FSK 1979/21, dotyczącego odpowiedzialności podatkowej osób trzecich, ponieważ omawiane problemy prawne nie były przedmiotem skargi kasacyjnej i nie wpływają na decyzję sądową.

Wiata na opakowania nie spełnia definicji budynku w art. 1a ust. 1 pkt 1 u.p.o.l., gdyż niewystarczająco wydziela przestrzeń za pomocą przegród budowlanych. Siatki ogrodzeniowe łatwe do demontażu nie spełniają wymogu trwałego oddzielania przestrzeni.

Prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur, które nie dokumentują rzeczywistych transakcji gospodarczych, nie przysługuje podatnikowi. Faktury te muszą odzwierciedlać faktyczne zdarzenia gospodarcze.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania, nakazując zweryfikowanie kwalifikacji czynności jako dostawy towarów bądź świadczenia usług, co jest kluczowe dla określenia momentu powstania obowiązku podatkowego.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że spółka P. sp. z o.o. nie wykazała prawa do odliczenia podatku VAT, biorąc udział w fikcyjnym obrocie paliwami, co uzasadniało utrzymanie decyzji organów skarbowych.

Skarżąca nie wykazała prawa do odliczenia podatku naliczonego, gdy faktury VAT nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych; wszczęcie postępowania karnoskarbowego było uzasadnione, co wyklucza instrumentalne zawieszenie terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych.