Umorzenie zaległości podatkowych na podstawie art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej wymaga wykazania istotnego i wyjątkowego interesu podatnika. Umorzenie nie może powszechnie zwalniać z obowiązków podatkowych, zasada ta znajduje szczególne zastosowanie w postępowaniach upadłościowych.

Bezskuteczność postępowania egzekucyjnego wobec spółki uzasadnia odpowiedzialność członka zarządu za jej zobowiązania podatkowe, gdy organ podatkowy przeprowadził stosowne postępowanie i wykazał brak możliwości wyegzekwowania wierzytelności z majątku spółki.

Decyzje o umorzeniu zaległości podatkowych na podstawie art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej mają charakter uznaniowy, co oznacza, że organy administracji mają swobodę w ocenie przesłanek, a sądy administracyjne kontrolują zgodność tej oceny z prawem.

Jeżeli podatnik posiada zaległości podatkowe, dokonana wpłata powinna być zaliczona na poczet zaległości o najwcześniejszym terminie płatności, a możliwości dyspozycyjne podatnika w zakresie wskazania tej wpłaty są ograniczone do wyboru rodzaju podatku, nie okresów rozliczeniowych.

Koszty usług organizacji zakupów, które nie wykazują istotnego podobieństwa z usługami wymienionymi w art. 15e ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p., nie podlegają ograniczeniom w zaliczaniu do kosztów uzyskania przychodów.

Wnioskodawca, przedstawiając opis stanu faktycznego oraz opinię prawną, spełnia wymogi formalne wniosku o interpretację podatkową - organ interpretacyjny zobowiązany jest do wydania interpretacji na podstawie przedstawionych faktów, nie zaś do przerzucania ciężaru oceny prawnej na wnioskodawcę.

Do zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodu dla pracy twórczej wymagane jest wykazanie zarówno powstania utworu, jak i przeniesienia praw autorskich, co nie zostało spełnione w niniejszej sprawie z uwagi na brak jednoznacznych dowodów.