Bocznica kolejowa, udostępniana przewoźnikom kolejowym, może korzystać ze zwolnienia od podatku od nieruchomości na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a) u.p.o.l., niezależnie od szerokości torów, na zasadzie literalnej wykładni przepisu i bez zawężania jego zakresu.

Podatnik nie może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatków udokumentowanych fakturami, które nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych. Należy wykazać konkretną operację gospodarczą oraz jej należyte udokumentowanie, aby uznać wydatek za koszt uzyskania przychodów.

Nałożenie niepodatkowego zobowiązania budżetowego w podatku od towarów i usług nie wymaga przeprowadzenia odrębnego postępowania administracyjnego zgodnie z KPA, a kontrola sądowa uznaje proporcjonalność nałożonej sankcji 30%.

Zwalnianie z podatku od nieruchomości infrastruktury kolejowej na gruncie art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a u.p.o.l. nie jest formą selektywnej pomocy państwowej według art. 107 TFUE, co wyklucza konieczność jego notyfikacji jako niedozwolonej pomocy publicznej.

Zwolnienie z podatku od nieruchomości dla infrastruktury kolejowej nie stanowi selektywnej pomocy publicznej w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, nie wymaga notyfikacji i jest zgodne z prawem UE.

Naczelny Sąd Administracyjny, sygn. akt I FSK 123/25: Skarga kasacyjna wniesiona przez Dyrektora IAS w Łodzi została oddalona z powodu braku wystarczającego materiału dowodowego, który mógłby legalnie uzasadnić decyzję podatkową dot. zakwestionowanych transakcji VAT spółki A. sp. z o.o.

Udzielenie ulgi inwestycyjnej w podatku rolnym, wymagającej zgodności z prawem unijnym jako forma pomocy publicznej, podlega ocenie zgodnie z przepisami obowiązującymi w chwili orzekania, co wyklucza zastosowanie takiej ulgi bez notyfikacji Komisji Europejskiej, jeśli jej przepisy nie stanowią programu pomocowego.

Ulga inwestycyjna w podatku rolnym dla dużych przedsiębiorstw, niespełniająca warunków pomocy de minimis ani niezgłoszona jako pomoc indywidualna, nie jest dopuszczalna w świetle prawa Unii Europejskiej i krajowych regulacji pomocy publicznej.

Faktury, które nie dokumentują rzeczywistych transakcji z podmiotami wskazanymi jako ich wystawcy, nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów. Podatnikowi nie przysługuje prawo do obniżenia podatku na podstawie nierzetelnych faktur.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie słusznie uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z uwagi na brak dostatecznych podstaw do instrumentalnego wszczęcia postępowania karno-skarbowego, które miało za cel wydłużenie terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Artykuł 70 § 6 pkt 1 Ordynacji Podatkowej wymaga od organu podatkowego wyjaśnienia zasadności wszczęcia postępowania karnego skarbowego. WSA trafnie dopatrzył się instrumentalności wszczęcia postępowania, co mogło skutkować przedłużeniem terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Organ interpretacyjny odmawiający wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej z powołaniem się na brak kompleksowości wniosku, zobowiązany jest wezwać stronę do sprecyzowania wniosku w celu jego merytorycznego rozpoznania.

Zwolnienie przewidziane w art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych dla infrastruktury kolejowej nie stanowi formy selektywnej pomocy publicznej w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, i tym samym nie wymaga notyfikacji jako pomoc państwa.

W sprawie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowych z tytułu VAT od importu towarów, konieczne jest pełne zbadanie przesłanek do zastosowania przerwy w naliczaniu odsetek za zwłokę określonych w art. 54 § 1 pkt 7 Ordynacji podatkowej. WSA musi ponownie rozpoznać skargę, uwzględniając wszystkie podniesione zarzuty.

Koszt uzyskania przychodu ze zbycia ogółu praw i obowiązków w spółce komandytowej przekształconej z spółki z o.o. to wartość bilansowa spółki z o.o. z dnia ustania jej bytu. Nie umniejsza się przychodu o wartość wycofanej części wkładu.

W sytuacji, gdy faktura nie odzwierciedla rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, nie może ona stanowić podstawy do zaliczenia wydatków wynikających z niej do kosztów uzyskania przychodów. Brak rzetelności faktury wyłącza możliwość pomniejszenia podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Wydatki na nabycie udziałów dla celów pomniejszenia przychodu ze sprzedaży praw w spółce komandytowej są określone na podstawie wartości bilansowej spółki z o.o. z momentu jej przekształcenia w spółkę komandytową.

Decyzja organu podatkowego wyższego stopnia, uchylająca decyzję organu pierwszej instancji bez wykazania konieczności całościowego lub znacznego postępowania dowodowego, narusza art. 233 § 2 O.p. i jest niezgodna z obowiązującym prawem.