Brak zawieszenia biegu terminu przedawnienia poprzez nieprawidłowe doręczenie nie stanowi samodzielnej przesłanki uznania decyzji podatkowej za bezprzedmiotową w trybie art. 258 § 1 pkt 1 O.p. Uchwalenie przez NSA nowych zasad nie wpływa z mocą wsteczną na ocenę legalności wcześniej wydanych decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza uchylenie decyzji podatkowej przez WSA z uwagi na naruszenie zasady oceny dowodów i zasady związania wytycznymi sądu (art. 153 p.p.s.a.) przez organy podatkowe oraz błędne zastosowanie stawki VAT 0%.
Podatnik, który nabył gry komputerowe w celach handlowych, lecz nie zdołał ich odsprzedać przed ich utylizacją, nie nabywa prawa do odliczenia podatku naliczonego VAT, o ile nie wykaże, że nabyty towar rzeczywiście służył czynnościom opodatkowanym. Okoliczność niewykorzystania towarów do działalności opodatkowanej, przy braku podjęcia starań odzyskania kosztów, wyklucza odliczenie.
Wniosek o wydanie Wiążącej Informacji Stawkowej obejmujący usługę podstawową i dodatkowe, uznane za jednolitą usługę kompleksową, musi być rozpatrywany w całości. W przypadku braku nierozerwalności oraz niezależności usług organ nie może wydać WIS, ograniczając się do wybranych usług.
Deklaracja korygująca złożona po kontroli podatkowej stanowi nowe rozliczenie, od którego biegnie nowy 60-dniowy termin na zwrot podatku. Przy dokonaniu zwrotu w tym terminie odsetki nie są należne.
Nieprzedłużenie terminu zwrotu VAT zgodnie z unijnym wymogiem określenia konkretnego terminu skutkuje naliczeniem pełnych odsetek za zwłokę. WSA i NSA uznały nieważność postanowienia organu z 2015 r. z uwagi na brak konkretnego daty przedłużenia, co wymaga przyjęcia pełnych odsetek.
Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzygnął, że prawidłowo ustalono brak faktycznej rezydencji cypryjskich kontrahentów podatnika, co uzasadniało zastosowanie 23% stawki VAT na rzecz świadczonych usług transportowych w 2014 r.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że przepis krajowy ustanawiający dwuletni termin dla korekty VAT w ramach ulgi za złe długi zostaje pominięty, jeśli jego zastosowanie narusza zasadę skuteczności prawa unijnego, potwierdzoną wyrokiem TSUE w sprawie C-335/19. Wadliwa implementacja dyrektywy UE przez ustawodawcę krajowego nie może stać na przeszkodzie w realizacji uprawnień podatnika.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną A.L., podtrzymując tym samym solidarną odpowiedzialność podatkową skarżącej za zaległości podatkowe spółki, uznając, że skarga nie zawiera zarzutów skutecznie podważających ustalenia faktyczne oraz prawne dokonane przez organy i sąd pierwszej instancji.
Decyzja organów podatkowych dotycząca odmowy zaliczenia wydatków na badania rynku i opłaty licencyjne do kosztów uzyskania przychodów była zasadna, sąd I instancji musi zweryfikować przydatność dowodów w kontekście umowy i podjętych działań.
W postępowaniu podatkowym brak dowodów materialnych na wykonanie usług weryfikuje decyzję podatkową, a niedopuszczenie dowodów ze świadków nie oznacza uchybienia, jeżeli fakty zostały właściwie ustalone.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał za zgodne z prawem pozostawienie odwołania bez rozpatrzenia, gdy brak formalny, jakim jest brak pełnomocnictwa, nie został usunięty zgodnie z art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej. Wadliwe dopełnienie formalności prawnych obciąża stronę.
Złożenie pełnomocnictwa jest obowiązkowe przy wnoszeniu odwołania w postępowaniu administracyjnym; brak jego dołączenia uzasadnia pozostawienie odwołania bez rozpatrzenia.