Skarga kasacyjna oparta na twierdzeniu o nieskutecznym doręczeniu decyzji musi wskazywać konkretne przepisy procesowe naruszone przy doręczeniu oraz wykazywać wpływ tego uchybienia na wynik sprawy. NSA bada jednak z urzędu skuteczność doręczenia decyzji, jeżeli determinuje ona dopuszczalność skargi do sądu. Brak doręczenia decyzji nie stanowi sam przez się przesłanki umorzenia postępowania podatkowego

Przesłanka z art. 108b ust. 5 pkt 2 lit. b ustawy o VAT, polegająca na uzasadnionej obawie wystąpienia zaległości podatkowej, stanowi samodzielną podstawę odmowy przekazania środków z rachunku VAT. Jej zastosowanie nie wymaga wykazania ryzyka niewykonania zaległości ani sytuacji majątkowej podatnika. Uzasadnione przypuszczenie, że podatnik odliczył VAT z faktur niedokumentujących rzeczywistych czynności

Oddalenie skargi kasacyjnej; zwolnienie podatkowe z art. 9 pkt 5 u.p.c.c. może być stosowane względem czynności zamiany obejmującej budynek mieszkalny, nawet w przypadku obecności budynku gospodarczego, jeśli ten nie niweczy celu regulacji zwolnienia.

W wypadku uchybienia terminowi do wniesienia odwołania, sąd musi uwzględnić całokształt okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, przy czym zastosowanie instytucji uprawdopodobnienia umożliwia przywrócenie terminu w sytuacji, gdy strona nie dochowała należytej staranności.

Dla uzyskania ulgi prowzrostowej określonej w art. 18eb ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych niezbędne jest, aby produkty były wytworzone przez podatnika bez pośrednictwa podmiotów zewnętrznych. Produkty zlecone do produkcji zewnętrznym wykonawcom nie spełniają tego kryterium.

Brak prawidłowego doręczenia decyzji organu egzekucyjnego likwidatorowi spółki uniemożliwia przerwanie biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego, a co za tym idzie, powoduje wygaśnięcie odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej.

Zaliczenie wpłaty podatkowej na poczet najstarszej zaległości jest prawidłowe, jeżeli nie wynika wyraźna dyspozycja podatnika, niezależnie od późniejszego zaświadczenia o niezaleganiu w podatkach. Skarga kasacyjna oddalona z uwagi na brak zasadnych podstaw.

Zarządzając proces kasacyjny, NSA podkreśla, że organy interpretacyjne nie mają właściwości badania zgodności przepisów podatkowych z Konstytucją. W przypadku skarg na interpretacje indywidualne sądy administracyjne związane są ograniczeniami formalnymi skargi kasacyjnej.

Nadpłata podatku dochodowego powstaje z dniem złożenia skorygowanej deklaracji rocznej, a nie z dniem pobrania nienależnego podatku przez płatnika. Oprocentowanie nadpłaty obliczane jest od dnia złożenia korekty wniosku o stwierdzenie nadpłaty.

Organ interpretacyjny nie jest właściwy do ustalania zgodności transakcji z warunkami rynkowymi; odmowa wydania interpretacji indywidualnej dotyczącej takich kwestii jest uzasadniona.

Przedłużenie terminu zwrotu VAT musi być uzasadnione rzeczywistymi i uprawdopodobnionymi wątpliwościami organu. W przypadku odwołań należy uwzględnić najbardziej aktualne wyniki kontroli podatkowych.

1. Przedłużenie terminu zwrotu VAT nie może być stosowane jako prewencyjna forma wstrzymania zwrotu; wymaga wyczerpującego uzasadnienia. 2. Naruszeniem jest przedłużanie terminu bez wskazania rzeczywistych powodów i kwot zasługujących na weryfikację.

Przedłużenie terminu zwrotu podatku wymaga wykazania rzeczywistego uzasadnienia opartego na obiektywnych przesłankach konkretnego związku z oceną zasadności zwrotu, a jedynie wyjątkowe sytuacje mogą usprawiedliwiać takie postępowanie organu.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że przedłużenie terminu zwrotu podatku VAT wymaga realnych i obiektywnie uzasadnionych przesłanek. Brak należytej analizy przez organy podatkowe oraz niezastosowanie się do wyników kontroli stanowiło naruszenie prawa.

Postanowienie w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki VAT powinno być adekwatnie uzasadnione, wskazując istotne wątpliwości co do zasadności zwrotu, a jego zakres powinien być odpowiedni do rzeczywistych wątpliwości. Organ odwoławczy nie może przedłużać terminu zwrotu bez dostatecznego uzasadnienia, które dotyczyłoby konkretnej części kwoty spornego zwrotu.

Przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki podatku VAT przez organ podatkowy, bez wskazania uzasadnionych przyczyn dotyczących całości kwoty, stanowi naruszenie przepisów ustawy o VAT. Organ podatkowy musi dokładnie uzasadnić potrzebę dalszej weryfikacji jedynie w zakresie rzeczywiście spornym.

Przedłużenie terminu zwrotu VAT musi być szczegółowo uzasadnione, a organy podatkowe powinny weryfikować rzeczywiste przesłanki dla wstrzymywania zwrotu na czas nieokreślony.

Przedłużenie terminu zwrotu VAT, jak określono w postępowaniu prowadzonym wobec K. sp. z o.o., następuje tylko w zakresie kwot rzeczywiście objętych wątpliwościami organu podatkowego, a nie w pełnej wysokości zwrotu, co stanowi naruszenie art. 87 ust. 2 ustawy o VAT.