W przypadku świadczenia usług kompleksowych, sposób ich opisu na fakturze nie wpływa na zastosowanie preferencyjnej stawki podatkowej, o ile całość usługi pozostaje niezmieniona w zakresie jej kwalifikacji prawnej.
NSA uchyla wyrok WSA oraz decyzję DIAS z uwagi na niewłaściwe przeprowadzenie postępowania dowodowego i naruszenie przepisów proceduralnych, nakazując uzupełnienie postępowania poprzez przesłuchanie kluczowego świadka S. M. dotyczącego realności spornych usług.
W sprawie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości akcyzowych, zasada proporcjonalnego zaliczenia nie może pomijać okresów, w których zaniechano naliczania odsetek, a przepisy Ordynacji podatkowej obowiązują na równi, również przy podatkach związanych z importem towarów.
W przypadku niezgodnego z ustawą o rehabilitacji przeznaczenia środków ZFRON, moment ujawnienia uchybień jest decydujący dla określenia terminu powstania zobowiązania sankcyjnego. Sankcje za nieprawidłowe wydatkowanie środków wynikają z ich niewłaściwego przeznaczenia oraz niespełnienia wymogów formalnych, takich jak uzyskanie zaświadczeń o pomocy de minimis.
Postępowanie karne skarbowe nie służyło instrumentalnemu zawieszeniu biegu przedawnienia zobowiązań podatkowych. Podatnik jest uprawniony do wyodrębnienia usług najmu i mediów stosując przynależne im stawki VAT, pod warunkiem zasadności przedłożonych dowodów.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Warszawie dopuścił się przewlekłości w postępowaniu odwoławczym dotyczącym zabezpieczenia należności podatkowych, wbrew wyrokom sądów administracyjnych, co skutkowało nałożeniem grzywny, oddaleniem skargi kasacyjnej i uznaniem przewlekłości za rażącą.
Transakcje sprzedaży nieruchomości przez niedreśnictwo, choć nie stanowią jego głównej działalności, cechują się stałością i regularnością, przez co nie mogą być uznane za "pomocnicze" w rozumieniu art. 90 ust. 6 ustawy o VAT. W konsekwencji, muszą one być uwzględnione w proporcji obliczania podatku VAT.
Skarga kasacyjna M.G. w sprawie ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych została oddalona z powodu niewykazania naruszenia art. 22 § 2a O.p., stanowiącego podstawę decyzji. Zarzuty dotyczące konstytucyjności oraz prawa unijnego były niezasadne dla przedmiotu sprawy.
Podatnik uczestniczący świadomie w oszukańczej strukturze podatkowej nie posiada prawa do odliczenia podatku naliczonego VAT, niezależnie od deklarowanej nieświadomości udziału w oszustwie. Transakcje związane z takim procederem pozostają poza systemem VAT.
Wystawienie przez podatnika fikcyjnych faktur nie daje prawa do zastosowania stawki 0% VAT na WDT, skutkuje wymiarem podatku według stawki 23% oraz obowiązkiem zapłaty wskazanego podatku (art. 108 ust. 1 u.p.t.u.). Zawieszenie przedawnienia zobowiązania podatkowego może być zasadne nawet wobec wszczęcia postępowania karnego skarbowego.
Decyzja podatkowa z dnia 7 września 2020 r. ma przymiot ostateczności i może być wzruszona w trybach nadzwyczajnych; postępowanie nadzwyczajne może być prowadzone w odniesieniu do wygasłej decyzji zabezpieczającej w celu jej weryfikacji prawnej.