Postanowienie o zaliczeniu wpłaty na poczet zaległości podatkowych ma charakter deklaratoryjny i potwierdza jedynie rozliczenia dokonane z mocy prawa. Opieszałość w wydaniu postanowienia, mimo że naganna, nie wpływa na prawidłowość rozliczenia.

Podmiotowi, który świadomie przyjmuje fikcyjne faktury dokumentujące niewykonane transakcje, nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego. Uczestnictwo w oszustwie skarbowym uzasadnia nałożenie dodatkowych zobowiązań podatkowych zgodnie z prawem.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zastosowanie art. 70 § 8 o.p. w sposób sprzeczny z jego literalnym brzmieniem, pomijający ograniczenia w egzekucji, stanowi rażące naruszenie prawa. Organ podatkowy, nie eliminując niekonstytucyjnego przepisu z systemu prawa, uchybił zasadzie legalizmu.

Skarga kasacyjna organu podatkowego, dotycząca przedawnienia zobowiązania podatkowego za 2015 r. oraz recharakteryzacji transakcji, zostaje oddalona. Instrumentalne wszczęcie postępowania karnoskargowego nie doprowadziło do przerwania biegu przedawnienia.

W postępowaniu wznowieniowym niedopuszczalne jest wykorzystywanie go do pełnej merytorycznej kontroli wcześniejszych decyzji wymiarowych, jeśli nowe dowody nie są istotne dla decyzji będącej przedmiotem wznowienia, a skarga kasacyjna nie wykazuje naruszenia wymogów art. 240 § 1 o.p.

Koszty związane z budową prototypu jako efekt prac rozwojowych mogą być zaliczone do wartości niematerialnych i prawnych, natomiast korekta kosztów uzyskania przychodów z tytułu amortyzacji tych wartości powinna nastąpić dopiero w momencie faktycznego otrzymania dotacji.

W przypadku pracy na statku badawczym niewykorzystywanym w transporcie międzynarodowym, skarżącemu nie przysługują ulgi wynikające z Konwencji polsko-norweskiej oraz ulgi abolicyjne zgodnie z u.p.d.o.f., ani ochrona z tytułu błędnej interpretacji indywidualnej.

Pełnomocnictwo szczególne nie obejmuje uprawnień do reprezentacji w całym postępowaniu podatkowym; jego zakres musi być precyzyjnie określony, a niedopełnienie tych wymogów skutkuje niedopuszczalnością odwołania.

O kosztach uzyskania przychodów decyduje podatnik, który musi wykazać związek wydatków z przychodami, przy czym organy podatkowe mogą ocenić celowość i zasadność tych kosztów wymienionych w art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f.

Skarga kasacyjna P.K. na wyrok WSA we Wrocławiu została oddalona z uwagi na brak uzasadnionych podstaw oraz niespełnienie formalnych wymogów skargi kasacyjnej, w tym niewskazanie konkretnych naruszeń przepisów materialnych i procesowych.

Dochody uzyskane w pracy najemnej na statku badawczym, nieeksploatowanym w międzynarodowym transporcie morskim, podlegają opodatkowaniu w Polsce z wyłączeniem ulg przewidzianych w umowach o unikaniu podwójnego opodatkowania.

W postanowieniu o zaliczeniu wpłat na poczet zaległości podatkowych działanie organu podatkowego jest wyłącznie deklaratoryjne, a wpłata podatkowa z mocy prawa zaliczana jest na najstarsze zaległości, niezależnie od wskazania podatnika.

Sąd oddalił skargę kasacyjną, utrzymując, że decyzje organów podatkowych i ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji były zgodne z prawem i nie budziły uzasadnionych wątpliwości co do stwierdzenia nadpłaty podatku dochodowego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że spełnienie przesłanki z art. 239b § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej uprawnia do nadania decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności, gdy okres do przedawnienia jest krótki, a zobowiązanie może nie zostać wykonane przez Skarżącego.

Obowiązek płatnika podatku dotyczy jedynie faktycznego zysku rozliczonego po zakończeniu roku obrotowego, a nie zaliczek na poczet zysku wypłacanych w trakcie roku obrotowego; pobór zaliczek na podatek musi być wyraźnie określony w ustawie.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje za prawidłowe oddalenie skargi na decyzję organu podatkowego odmawiającą odliczenia podatku z 'pustych' faktur, uznając za zasadne nadanie dodatkowego zobowiązania podatkowego na podstawie wykazanych uchybień.

Decyzję organu podatkowego uchylono z powodu jej nieodpowiedniego uzasadnienia w kontekście zawieszenia biegu terminu przedawnienia, wynikającego ze wszczęcia postępowania karnego skarbowego. Organ nie wykazał związku z niewykonaniem zobowiązania podatkowego.

Instrumentalne wszczęcie postępowania karno-skarbowego nie zawiesza biegu terminu przedawnienia. Brak przesłanek do recharakteryzacji transakcji pod rządami przepisów z 2015 roku. Skarga kasacyjna oddalona.

Oddalenie skargi kasacyjnej potwierdziło, że wszczęcie postępowania karnego skarbowego nie przedłuża terminu przedawnienia, jeżeli brak jest wykazania jego związku z niewykonaniem określonego zobowiązania podatkowego.

Nierzetelne faktury, które nie potwierdzają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych, nie mogą stanowić podstawy do zaliczenia wydatków jako kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów prawa podatkowego.