Skarga kasacyjna wniesiona przez Z. sp. z o.o. nie zasługiwała na uwzględnienie, jako że decyzja organu podatkowego oraz orzeczenie WSA w Krakowie zostały uznane za prawidłowe. Z. sp. z o.o. nie przedstawiła wystarczających dowodów na podważenie ustaleń faktycznych dokonanych przez organy podatkowe.

Wartość dywidendy rzeczowej w formie lokali ustalana jest według wartości określonej w uchwale zgromadzenia wspólników i stanowi podstawę opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym. Przychodem jest wartość, która musi odpowiadać wartości rynkowej na dzień uchwały.

Samo uzasadnienie przyczyn korekt deklaracji VAT-7 nie zastępuje formalnego wniosku o stwierdzenie nadpłaty. Postępowanie w sprawie zwrotu nadpłaty nie może być wszczęte bez wymaganego wniosku, złożonego w terminie określonym przez prawo podatkowe.

Podatnik, którego dochody z pracy na pokładzie statku morskiego w Norwegii nie podlegają opodatkowaniu w tym kraju, podlega opodatkowaniu w Polsce na zasadach ogólnych, bez możliwości zastosowania ulgi abolicyjnej.

Sprzedaż nieruchomości gruntowych w sposób ciągły, przemyślany i zorganizowany, nakierowany na osiąganie zysków, wypełnia przesłanki działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT.

Oddalenie skargi kasacyjnej DIAS, uznanie transakcji za eksport poza UE, który podlega zwolnieniu z VAT, mimo błędnego uzasadnienia decyzji WSA.

Oddalając skargę kasacyjną, NSA ustanowił zasadę, że dodatkowe zobowiązanie podatkowe w trybie art. 112c ustawy o VAT może zostać nałożone tylko przy wykazaniu, że podatnik świadomie uczestniczył w transakcjach z wykorzystaniem tzw. pustych faktur. Brak niezbędnego postępowania dowodowego prowadzi do uchylenia decyzji podatkowej.

Koszty uzyskania przychodów z tytułu dobrowolnego umorzenia udziałów w spółce przekształconej powinny być określane na podstawie wartości bilansowej spółki na dzień przekształcenia, a nie kosztów historycznych.

Agencja Mienia Wojskowego w roku 2019 była podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą i zobowiązana do opłacania podatku od nieruchomości zgodnie z ustawą o podatkach lokalnych. Przepisy nowelizacyjne z 2023 r. nie mają zastosowania wstecz, co wyklucza zmianę interpretacji w bieżącej sprawie.

Jeżeli zagadnienie objętej wnioskiem o wydanie interpretacji podatkowej dotyczy przesłanek zwolnienia z opodatkowania, a opisując okoliczności stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego wnioskodawca oświadcza, iż spełnia przesłanki materialnoprawne dla jego zastosowania, poprawność tego oświadczenia podlega ocenie stanowiska wnioskodawcy, o której mowa w art. 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997

Nadpłata podatku, która powstała przed powstaniem zobowiązania podatkowego, nie może być zaliczona z urzędu na poczet późniejszych zobowiązań bez wniosku podatnika. W takim przypadku nadpłata powinna być zwrócona zgodnie z art. 76 § 1 Ordynacji podatkowej.

Brak skutecznego doręczenia decyzji podatkowej wyklucza jej wejście do obrotu prawnego, co uzasadnia wydanie postanowienia o niedopuszczalności odwołania od takiej decyzji. Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisów postępowania, co skutkuje oddaleniem skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że nie wykazano, by Skarżąca świadomo udziału w oszustwie podatkowym. Uchylono decyzję ustalającą zobowiązanie podatkowe z powodu braku pełnego postępowania dowodowego przez organy skarbowe.

Norma art. 71 ust. 2 ustawy nowelizującej, ograniczająca możliwość amortyzacji lokali mieszkalnych, nie narusza zasad ochrony interesów w toku i jest zgodna z Konstytucją RP, gdyż przewidziano odpowiednie przepisy przejściowe oraz uzasadnioną potrzebę systemowego uregulowania opodatkowania.

Czynności nabycia i sprzedaży lokali mieszkalnych przez przedsiębiorcę w ramach działalności gospodarczej, podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT według przepisów o podatku od towarów i usług, art. 5 ust. 1 pkt 1 oraz art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT.

NSA stwierdza, iż zaskarżony wyrok sądu pierwszej instancji został uchylony w całości, zaś sprawa przekazana do ponownego rozpoznania. Organ podatkowy słusznie nie uznał świadczeń skarżącej za usługi kulturalne podlegające zwolnieniu z VAT.