Czynności prawne dokonane przez podatnika, choć skutkujące korzystnymi rozwiązaniami podatkowymi, uznać należy za rzeczywiste i zamierzone, niestanowiące pozorności w rozumieniu art. 199a § 2 O.p., o ile nie ukrywają czynności symulowanych.

Brak faktycznego otrzymania przychodu ze sprzedaży nieruchomości, wynikający z oszustwa, nie uruchamia terminu do jego wydatkowania na cele mieszkaniowe, konieczne dla skorzystania ze zwolnienia podatkowego, co wymaga zindywidualizowanego podejścia.

NSA stwierdza, że termin na wydatkowanie na cele mieszkaniowe środki ze sprzedaży nieruchomości rozpoczyna bieg w momencie ich faktycznego uzyskania przez podatnika, a nie w momencie zawarcia umowy, szczególnie gdy nieotrzymanie środków wynika z niezawinionego przez podatnika oszustwa.

Wnętrzność pojazdu nabytego wewnątrzwspólnotowo, którego zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób zostało zachowane wskutek nietrwałych zmian konstrukcyjnych, skutkuje jego klasyfikacją do kodu CN 8703 i podlega opodatkowaniu akcyzą.

Zabezpieczenie wykonania zobowiązań podatkowych na podstawie art. 33 § 1 Ordynacji podatkowej jest uzasadnione, gdy istnieje obawa niewykonania zobowiązania; organy podatkowe prawidłowo uprawdopodobniły taką obawę poprzez analizę sytuacji majątkowej podatnika.

Wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku dochodowego przedawniony zgodnie z art. 70 § 1 o.p. Instytucje cywilnoprawne, jak art. 84-88 k.c., nie mają zastosowania do korekt deklaracji podatkowych, regulowanych przez O.p.

Pełnomocnik strony skarżącej nie uprawdopodobnił, że brak uzupełnienia braków formalnych skargi nastąpił bez winy, co przesądza o oddaleniu wniosku o przywrócenie terminu w trybie art. 86 § 1 P.p.s.a., z uwagi na prawidłowe doręczenie wezwania przez sąd.

Zapłata zobowiązania podatkowego nie powoduje bezprzedmiotowości postępowania odwoławczego; organ podatkowy jest zobowiązany rozpoznać odwołanie podatnika nawet po zapłacie zobowiązania, zachowując zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego.

Postanowienie TSUE w sprawie C-108/20 nie ma wpływu na decyzję ostateczną, a zatem podstawy wznowienia postępowania określone w art. 240 § 1 pkt 11 Ordynacji podatkowej nie zostały spełnione.

Dofinansowanie otrzymane przez Gminę na realizację projektu instalacji OZE nie wpływa na podstawę opodatkowania podatkiem VAT, gdyż realizacja projektu nie stanowi działalności gospodarczej, lecz zadanie własne, a dofinansowanie ma charakter zakupowy, a nie sprzedażowy.

Odrębna proporcja dla odliczania VAT w samorządzie może być stosowana wyłącznie w ramach spełnienia specyfiki całkowitej działalności jednostki i według metody przewidzianej przez rozporządzenie, a nie przez specyficzne podejście powierzchniowe.

Oddalenie skargi kasacyjnej na postanowienie o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności, gdy organ uprawdopodobnił niewykonanie zobowiązania oraz spełniono przesłanki prawne.

Wykładnia art. 89a ust. 4 ustawy o VAT wymaga uwzględnienia zasad proporcjonalności i neutralności VAT; wierzyciel, zbywając "zły dług", powinien zwiększyć podstawę opodatkowania i kwotę podatku należnego w proporcji do kwoty uzyskanej z cesji, a nie wartości nominalnej wierzytelności.

Zaangażowanie w złożony mechanizm oszustwa podatkowego, określany mianem karuzeli VAT, uzasadnia odmowę prawa do odliczenia podatku naliczonego, a wszczęcie postępowania karno-skarbowego nie zawiesza przedawnienia roszczeń, o ile nie jest korzystne formalnie.

Skarga kasacyjna R. W. nie może zostać uwzględniona, albowiem brak wykazania naruszeń proceduralnych ani materialnoprawnych uzasadnia odmowę odliczeń VAT z tzw. "pustych faktur".