Postępowanie wyjaśniające przed wydaniem zaświadczenia o braku obowiązku zapłaty akcyzy umożliwia organowi podatkowemu weryfikację klasyfikacji taryfowej pojazdu, a stosowne zaświadczenie może być wydane po ocenie dokumentacji dostarczonej przez podatnika, zgodnie z art. 109 ust. 2a i 2c ustawy akcyzowej.

O usprawiedliwionym przypadku, w którym organ podatkowy może odmówić wydania interpretacji indywidualnej, będąc opartym na uzasadnionym przypuszczeniu potencjalnych korzyści podatkowych mogących wynikać z opisanych czynności.

Przychód z odpłatnego zbycia akcji powstaje jedynie w przypadku otrzymania ekwiwalentu. W przypadku jego braku, nie zachodzi przesłanka opodatkowania tego przychodu jako przychodu z kapitałów pieniężnych, lecz jedynie jako dochód z praw majątkowych.

Oddalenie skargi kasacyjnej potwierdzając, że nieruchomość związana z działalnością gospodarczą podlega opodatkowaniu, niezależnie od faktycznego jej wykorzystania, z uwagi na potencjalne związanie z działalnością.

Przed wydaniem zaświadczenia o braku obowiązku zapłaty akcyzy, organ podatkowy ma obowiązek ocenić dokumentację pod kątem klasyfikacji taryfowej pojazdu. Klasyfikacja ta jest kluczowa dla określenia obowiązku podatkowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego.

Organ podatkowy, dokonując oceny wniosku o wydanie zaświadczenia dotyczącego obowiązku akcyzowego, powinien przeprowadzić szczegółową analizę prawidłowości klasyfikacji taryfowej i statystycznej pojazdu, opierając się na dokumentacji dostarczonej przez wnioskodawcę, co jest istotne dla oceny obowiązku podatkowego.

Sąd administracyjny uznaje, że art. 4a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn wymaga udokumentowania darowizn środków pieniężnych poprzez dowód przelewu od darczyńcy na konto obdarowanego, co wyklucza samodzielną wpłatę gotówki przez obdarowanego na swoje konto.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zarzuty kasacyjne były nieskorelowane oraz niepoprawnie uzasadnione, co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej dotyczącej odmowy wydania opinii o stosowaniu preferencji podatkowej.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że podstawy wznowienia postępowania podatkowego, określone w art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, nie obejmują dowodów i okoliczności znanych w trakcie pierwotnego postępowania, co skutkuje brakiem możliwości uchylenia decyzji ostatecznej w trybie wznowienia.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego na podstawie art. 86 ustawy o VAT nie przysługuje w sytuacji, gdy faktura nie dokumentuje rzeczywistej transakcji gospodarczej, a ciężar wykazania związku podatku naliczonego z realnym zdarzeniem gospodarczym obciąża podatnika.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną E. sp. z o.o., uznając, że ograniczenie dostępu do pełnych danych zawartych w dokumentach dotyczących innego podmiotu jest zgodne z zasadami ochrony informacji niejawnych i interesu publicznego.

W świetle art. 24 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 22 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 2032 ze zm.), w przypadku zawarcia przez podatnika umowy sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa z zastrzeżeniem terminu, nie jest możliwe przypisanie uzyskanego z tej transakcji przychodu do jednego roku podatkowego, a kosztów

Grunty związane z linią kolejową, co do której wydana została decyzja wygaszająca decyzję o likwidacji, mogą stanowić samodzielny przedmiot opodatkowania podatkiem od nieruchomości, zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną Prokuratora, uznając, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze poprawnie uchyliło decyzję organu I instancji, gdy sprawa wymagała pełnego postępowania dowodowego. Prawidłowość decyzji kasatoryjnej wynikała z konieczności ochrony zasady dwuinstancyjności.

Zaliczki na poczet zysku wypłacane komplementariuszowi nie są opodatkowane zryczałtowanym podatkiem dochodowym w trakcie roku. Spółka komandytowa nie ma obowiązku poboru takiego podatku, gdyż faktyczny dochód z udziału w zyskach ustalany jest po zakończeniu roku podatkowego.

Kwoty przelane na konto podatnika przez osoby trzecie, które nie znajdują uzasadnienia w świadczeniach umownych, stanowią dla podatnika przychód z innych źródeł, podlegający opodatkowaniu zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przedłużenie przez organ podatkowy terminu zwrotu nadwyżki VAT wobec błędnej interpretacji prawa unijnego, zgodne z orzecznictwem TSUE, skutkuje koniecznością pełnego naliczenia odsetek, co wymaga stosowania zasad ogólnych bez obniżonego oprocentowania.

Dla odmowy wydania interpretacji indywidualnej kluczowe znaczenie ma istnienie uzasadnionego przypuszczenia, że planowane działania mogą mieć sztuczny charakter zmierzający do uniknięcia opodatkowania. W ocenie zasadności takiej odmowy nie jest konieczne pełne postępowanie dowodowe.