Doręczenie decyzji podatkowej po przedawnieniu zobowiązania podatkowego niweczy jej skutki prawne, nieważne jest doręczenie decyzji o odpowiedzialności członka zarządu za przedawnioną zaległość, a czasowe pozbawienie wolności członka zarządu wyłącza jego winę za niezłożenie wniosku o upadłość.

Podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych przez podmioty nieprowadzące rzeczywistej działalności gospodarczej, jeżeli nie dochował on należytej staranności w relacjach z kontrahentami i transakcje mogą być częścią oszustwa podatkowego.

W sprawie zachowania terminu do wniesienia zażalenia, kluczowe jest złożenie pisma przez osobę pozbawioną wolności w administracji zakładu karnego, co rodzi skutki uznania terminu czynności za dochowanego, co NSA uznał za prawnie właściwe w świetle art. 12 § 6 pkt 4 O.p.

Nieujawnienie wszystkich okoliczności dotyczących zakończenia budowy uzasadnia uchylenie decyzji organu podatkowego i ponowne zbadanie materiału dowodowego dla jednoznacznego ustalenia daty powstania obowiązku podatkowego.

Okolicznością zwalniającą członka zarządu z odpowiedzialności za zaległości spółki nie jest jedynie wskazanie jakiegokolwiek mienia, ale takiego, które faktycznie umożliwia zaspokojenie istniejących zaległości podatkowych w znacznej części i istnieje w czasie prowadzenia postępowania o przeniesienie odpowiedzialności.

Strona nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego, gdy faktyczne dostawy nie są realizowane przez podmioty wymienione na fakturach, a niewykazanie tożsamości odbiorcy eksportu towarów wyklucza stawkę 0% VAT.

Podatnik traci prawo do odliczenia podatku naliczonego oraz do zastosowania zerowej stawki VAT, jeśli nie dochował należytej staranności w weryfikacji kontrahentów, co skutkuje kwestionowaniem rzeczywistego charakteru transakcji oraz tożsamości odbiorców.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że metoda alokacji odliczenia podatku naliczonego, przedstawiona przez Miasto G., nie spełnia wymagań obiektywnego odzwierciedlenia użycia aktywów dla celów działalności gospodarczej ani nie jest zgodna z zasadą neutralności VAT.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że w sprawie dotyczącej stwierdzenia nieważności decyzji podatkowej ocena musi być dokonana wyłącznie w granicach rażącego naruszenia prawa materialnego, a nie proceduralnych uchybień doręczeniowych, oddalając tym samym skargę kasacyjną.

Przyznanie ulgi płatniczej poprzez odroczenie zapłaty podatku w związku z ważnym interesem podatnika i publicznym jest uzasadnione, gdyż ulgi te pełnią rolę pomocy podatkowej, zapobiegając szkodom społeczno-gospodarczym. Organy muszą przestrzegać granic uznania administracyjnego.

Ponowne powstanie obowiązku podatkowego na podstawie art. 6 ust. 4 u.p.s.d., stwierdzone notarialnym aktem poświadczenia dziedziczenia, nie powoduje konieczności składania zeznania podatkowego. Termin przedawnienia w związku z tym wynosi 3 lata.

W sprawie dotyczącej stwierdzenia nieważności decyzji podatkowej z rażącym naruszeniem prawa, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że brak jest przesłanek do uznania rażącego naruszenia, gdyż decyzja odpowiadała ówczesnej linii orzeczniczej, a problem instrumentalności postępowań karnych nie był wtedy oczywisty.

Organ interpretacyjny nie może wymagać od wnioskodawcy uzupełnienia wniosku o interpretację podatkową poprzez kwalifikację prawną usług według przepisów spoza prawa podatkowego, do których odsyła prawo podatkowe.

Dla powstania odpowiedzialności członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na podstawie art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej wystarczające jest ustalenie, że pełnił on funkcję w dacie powstania zobowiązania podatkowego lub zaległości podatkowej.

Skarga kasacyjna, jako formalny środek zaskarżenia, musi być precyzyjnie uzasadniona; brak takiego uzasadnienia prowadzi do jej oddalenia. Naczelny Sąd Administracyjny nie może przekroczyć granic skargi, a skuteczne zarzuty muszą odnosić się do błędnej interpretacji lub zastosowania przepisów prawa materialnego i postępowania.

Dokonanie instrumentalnego wszczęcia postępowania karnego skarbowego przez organ podatkowy celem zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych nie zostało udowodnione. Organy prawidłowo zastosowały przepisy, czego potwierdzeniem jest prawomocne skazanie skarżącego za czyny tożsame z podstawą decyzji podatkowych.

Świadczenie rezerwowego zasilania gazem ziemnym stanowi kompleksową usługę na gruncie VAT. Elementem dominującym jest zapewnienie ciągłości zasilania, a dostawa gazu, jako świadczenie pomocnicze, nie posiada samoistnego charakteru. Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wykonania tej usługi.

Odmowa odliczenia podatku naliczonego na podstawie faktury, która nie odzwierciedla rzeczywistego przebiegu transakcji, wymaga wykazania świadomego uczestnictwa podatnika w oszustwie podatkowym. Sąd dostrzegł brak takiej świadomości oraz wpływ okoliczności związanych z pandemią na możliwość realizacji umowy, co skutkowało uchyleniem decyzji organu podatkowego i wyroku WSA.