Zobowiązanie podatkowe P.C. S.A. za 2012 r. nie uległo przedawnieniu ze względu na prawidłowe wszczęcie postępowania karno-skarbowego. Spółka nie zachowała należytej staranności przy weryfikacji kontrahentów, co uniemożliwiło jej prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Obowiązek podatkowy w VAT z tytułu usług badań klinicznych powstaje z chwilą akceptacji przez Sponsora okresowego zestawienia przeprowadzonych wizyt lub kompletnego zatwierdzenia badań, jeżeli płatność części wynagrodzenia jest wstrzymywana do zakończenia pełnej procedury klinicznej.

Dla skutecznego zastosowania zwolnienia z art. 22 ust. 4 u.p.d.o.p., niezbędne jest wykazanie przez odbiorcę dywidendy statusu rzeczywistego właściciela przychodów, co nie może polegać jedynie na spełnieniu formalnych uwarunkowań prawnych, ale wymaga wykazania rzeczywistej działalności gospodarczej. Sztuczne struktury nie mogą korzystać ze zwolnienia, jeżeli ich głównym celem jest optymalizacja podatkowa

O instrumentalnym wszczęciu postępowania w sprawie o przestępstwo skarbowe w znaczeniu mającym wpływ na zastosowanie art. 70 § 6 pkt 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900 ze zm.) można mówić wtedy gdy najpierw to postępowanie w fazie in rem zostało zawieszone na podstawie art. 114a ustawy z dnia 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy (t.j. Dz. U. z 2025 r.

Działalność tworzenia oprogramowania, sprowadzająca się do standardowych działań projektowych i implementacyjnych, nie kwalifikuje się jako działalność badawczo-rozwojowa w rozumieniu art. 5a pkt 38 u.p.d.o.f., co wyklucza zastosowanie preferencji podatkowych dla dochodów z praw własności intelektualnej.

Spółka komandytowa nie ma obowiązku pobierania zryczałtowanego podatku od zaliczek na zyski komplementariuszy w trakcie roku podatkowego. Pobór może nastąpić dopiero po ustaleniu ostatecznego zysku i zobowiązań podatkowych.

Skarga kasacyjna nie może zostać uwzględniona, jeśli nie jest poparta uzasadnionymi podstawami faktycznymi lub prawnymi, a ustalenia Sądu pierwszej instancji dotyczące braku rzeczywistej transakcji pozostają nienaruszone.

Organ interpretacyjny może badać transakcje pod kątem uniknięcia opodatkowania, jeśli umowy były zawierane po wejściu przepisów ograniczających ten proceder, nawet jeśli podobne działania miały miejsce wcześniej.

Warunek zwolnienia z art. 22 ust. 4 u.p.d.o.p. wymaga rzeczywistej działalności gospodarczej i posiadania statusu rzeczywistego właściciela dywidendy. Skarżąca, niewykazując efektywnego opodatkowania i rzeczywistej kontroli nad działalnością, nie może skorzystać ze zwolnienia podatkowego, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej.

Wystawienie faktur przez podmioty nieprowadzące faktycznej działalności gospodarczej uniemożliwia obniżenie podatku należnego o podatek naliczony. Skarga kasacyjna wniesiona przez A.N. została oddalona z uwagi na brak przekonujących dowodów podważających decyzję organów podatkowych.

Do zwrotu akcyzy z tytułu eksportu wyrobów wymagane jest złożenie kompletu dokumentów, w tym potwierdzenia zapłaty akcyzy, bez których organ podatkowy nie jest zobowiązany do rozpoznania wniosku.

Wniosek o zwrot podatku akcyzowego nie spełniający wymogów formalnych, w tym braku załączenia dowodów płatności akcyzy, podlega pozostawieniu bez rozpatrzenia. Obowiązek przedstawienia wymaganych dokumentów spoczywa na wnioskodawcy.

NSA uznaje za bezpodstawny zarzut błędnego ustalenia stanu faktycznego w zakresie uznania faktur za "puste", potwierdzając prawidłowość decyzji o odmowie odliczenia podatku naliczonego. Skarga kasacyjna oddalona wobec braku uzasadnionych podstaw.

Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił sprostować oczywistą omyłkę pisarską w wyroku z dnia 27 stycznia 2026 r. (sygn. akt: II FSK 1430/23) poprzez usunięcie słowa „kasacyjną" z punktu drugiego sentencji tego wyroku.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że skarga kasacyjna B.R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie, dotyczącą rozliczenia podatku VAT za 2018 rok, jest nieuzasadniona. Organy podatkowe działały zgodnie z przepisami prawa, a brak zgłoszenia pełnomocnictwa przez skarżącą skutkował prawidłowym doręczeniem decyzji.