Obowiązkiem podatnika jest przedstawienie dowodów dokumentujących pokrycie wydatków w sposób przekonujący, umożliwiający stwierdzenie ich pochodzenia z ujawnionych źródeł zgodnie z art. 122 Ordynacji podatkowej. W przypadku nierzetelnego udowodnienia skarżący naraża się na utrzymanie decyzji o opodatkowaniu z uwagi na dochody nieujawnione.
W postępowaniu dotyczącym ustalenia kosztów postępowania podatkowego nie dokonuje się merytorycznej oceny opinii biegłego. Decyzje uchylone nieprawomocnie pozostają w obrocie prawnym do czasu uprawomocnienia się wyroku, co uzasadnia możliwość orzekania o kosztach.
Podmiot prywatny świadczący usługi edukacyjne może korzystać ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 112 oraz art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a) ustawy o podatku VAT, gdy realizuje cele edukacyjne podobne do celów realizowanych przez podmioty publiczne.
Przychody z dzierżawy praw do znaku towarowego, niezwiązanych z działalnością gospodarczą, powinny być zakwalifikowane jako przychody z dzierżawy zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.f., co wyklucza przypisanie ich do przychodów z praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 7 u.p.d.o.f. Skarga kasacyjna została oddalona.
Skarga kasacyjna E.B. została oddalona, a podniesione zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania oraz prawa materialnego uznane za niezasadne, co potwierdziło decyzję organów podatkowych odmawiającą prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z tytułu fikcyjnych transakcji handlowych.
Z uwagi na brak nowych istotnych dowodów lub okoliczności nieznanych organowi w dniu wydania decyzji, nie wystąpiły przesłanki do wznowienia postępowania podatkowego za 2013 r. w trybie art. 240 § 1 pkt 5 O.p., co uzasadniało oddalenie skargi kasacyjnej.
Decyzja dotycząca odpowiedzialności podatkowej osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej powinna być doręczana na adres z ewidencji PESEL, nie zaś z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.
Członek zarządu spółki z o.o., na którego nałożono odpowiedzialność podatkową jako osoby trzeciej z tytułu zaległości podatkowych spółki, nie może zostać zwolniony od tej odpowiedzialności, gdy egzekucja przeciwko spółce okazała się bezskuteczna, a sam wniosek o ogłoszenie upadłości złożono po terminie określonym przepisami prawa.
Naczelny Sąd Administracyjny, uznając skargę kasacyjną za niezasadną, potwierdził spełnienie przesłanek do pociągnięcia członka zarządu do solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki, wobec wykazania bezskuteczności egzekucji i braku terminowego zgłoszenia upadłości, którą to odpowiedzialność potwierdzają przyjęte ustalenia faktyczne.
NSA uchylił zaskarżony wyrok WSA, uznając, iż doręczenie protokołu kontroli podatkowej pełnomocnikowi było prawidłowe, oraz potwierdzając skuteczność przedłużenia terminu przedawnienia. Sprawa skierowana do ponownego rozpoznania przez WSA.
Zaskarżony wyrok WSA w Warszawie został uchylony z powodu stwierdzenia, że decyzja organu odwoławczego była należycie uzasadniona, a klasyfikacja obiektu jako budynku w ewidencji gruntów jest wiążąca dla organu podatkowego. Sąd I instancji powinien rozstrzygnąć merytorycznie zasadność opodatkowania budynku zgodnie ze stanem faktycznym.
Nieruchomość posiadana przez przedsiębiorcę i ujawniona w księgach jako inwestycja może być uznana za związaną z działalnością gospodarczą, nawet przy braku faktycznego zajęcia. Techniczne przeszkody bez decyzji o rozbiórce nie wpływają na kwalifikację opodatkowania.
W sprawie podatku od nieruchomości, wcześniejsza prawomocna ocena prawna o statusie przedsiębiorcy skarżącej A. pozostaje wiążąca, pomimo późniejszych zmian legislacyjnych; kasacja bezzasadna.