Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że dane ewidencji gruntów co do zasady wiążą organy podatkowe, jednak możliwe jest ich zakwestionowanie, jeśli pozostają one w sprzeczności z przepisami ustawy o podatkach i opłatach lokalnych oraz uwzględniają rzeczywiste warunki pomieszczeń.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że dane ewidencyjne dotyczące wysokości pomieszczeń użytkowych mogą podlegać weryfikacji, jeśli podatnik przedstawi inne dowody wpływające na ustalenie podstawy opodatkowania w podatku od nieruchomości. Sąd uchyla się od bezwzględnego związania danymi z ewidencji gruntów i budynków.

Opinia Szefa KAS, wydana na podstawie art. 14b § 5c Ordynacji podatkowej, nie ma charakteru wiążącego, lecz powinna być brana pod uwagę przez Dyrektora KIS przy odmowie wydania interpretacji indywidualnej, jeśli istnieją przesłanki unikania opodatkowania.

Skarga kasacyjna nie była zasadna, gdyż doręczenie w trybie zastępczym pozostawało zgodne z prawem, nie przerywając biegu przedawnienia, co uzasadniało odpowiedzialność solidarną osoby trzeciej.

Zawieszenie działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę nie wpływa na zobowiązanie podatkowe od nieruchomości. Sąd podtrzymał pogląd, że takie nieruchomości mogą być opodatkowane wyższą stawką, pomimo ich nieużytkowania w działalności gospodarczej. Skarga kasacyjna została oddalona.

Sprzedaż działek przez skarżącą, przygotowana na koszt przyszłego nabywcy, nie stanowi działalności gospodarczej i nie podlega VAT, gdyż nie ma charakteru profesjonalnej aktywności handlowej.

Zaskarżony wyrok WSA Gdańsk został uchylony, a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania z uwagi na brak pełnej analizy i oceny dowodów oraz zarzutów skarżącej dotyczących wiarygodności faktur związanych z nierzeczywistymi zdarzeniami gospodarczymi.

Marża uzyskana ze sprzedaży bonów różnego przeznaczenia, nabytych do własnego majątku, stanowi zysk ze sprzedaży niepodlegający VAT według art. 8b ust. 2 u.p.t.u., nie będąc usługą pośrednictwa.

NSA potwierdza, że wnioski dotyczące charakteru świadczeń jako kompleksowe lub odrębne powinny być rozstrzygane w ramach interpretacji indywidualnej, a nie wiążącej informacji stawkowej, jeżeli nie dotyczą bezpośrednio stawki VAT.

Korekty rezerw techniczno-ubezpieczeniowych związane z merytorycznymi błędami metodologicznymi nie stanowią podstawy do retrospektywnej korekty kosztów podatkowych w rozumieniu art. 15 ust. 4i u.p.d.o.p.; należy je rozliczać na bieżąco.

W sprawie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania, brak uprawdopodobnienia braku winy oraz niekompletność dokumentacji skutkują oddaleniem wniosku o przywrócenie terminu przez Naczelny Sąd Administracyjny.

W przypadku bezskuteczności egzekucji zaległości podatkowych spółki kapitałowej z jej majątku, członek jej zarządu ponosi solidarną odpowiedzialność, jeżeli nie wykaże istnienia przesłanek egzoneracyjnych opisanych w art. 116 O.p..

Samochody o hybrydowym napędzie spalinowo-elektrycznym, bez wymagania jazdy wyłącznie elektrycznej, kwalifikują się do obniżonej stawki akcyzy. Organy podatkowe nie mogą nakładać dodatkowych wymogów dotyczących mocy silnika elektrycznego poza ustaleniami ustawy.

Obniżona stawka akcyzy na samochody osobowe o hybrydowym napędzie spalinowo-elektrycznym przysługuje niezależnie od mocy silnika elektrycznego oraz jego roli w napędzaniu pojazdu. Wykładnia przepisu krajowego winna opierać się na jego gramatycznym brzmieniu, bez odwołania do klasyfikacji CN.

Samochód o hybrydowym napędzie spalinowo-elektrycznym, nawet bez możliwości jazdy wyłącznie na silniku elektrycznym, spełnia wymogi do zastosowania obniżonej stawki akcyzy zgodnie z art. 105 pkt 1b ustawy o podatku akcyzowym.

Niewykazanie przez członka zarządu, że wniosek o ogłoszenie upadłości złożono w odpowiednim czasie, skutkuje odpowiedzialnością za zaległości podatkowe spółki. Opóźnienie powyżej trzech miesięcy w realizacji zobowiązań pieniężnych uzasadnia domniemanie niewypłacalności. Skarga kasacyjna oddalona.

W sytuacji, gdy spółka nabywa usługi umożliwiające korzystanie z parametrów takich jak moc obliczeniowa i pamięć, należy traktować te usługi jako użytkowanie urządzenia przemysłowego w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 updop, co rodzi obowiązek poboru podatku u źródła.

Odszkodowanie za zerwanie umowy sportowej, należne polskiemu rezydentowi, nie może być kwalifikowane jako przychód z innych źródeł, dopóki nie zostanie wyjaśnione, czy jego opodatkowanie nie koliduje z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Skarga kasacyjna A.J. została oddalona z powodu braku zasadnych podstaw. NSA uznał, że odpowiedzialność podatkowa osoby trzeciej wynikała zgodnie z prawem z art. 115 § 1 Ordynacji podatkowej, a zarzuty proceduralne nie miały istotnego wpływu na wynik postępowania.