Opłaty za zarządzanie otrzymywane przez spółkę jako pośrednika finansowego nie stanowią dotacji na gruncie u.p.d.o.p., lecz są traktowane jako przychód podatkowy, podlegający opodatkowaniu, a moment powstania tego przychodu określa się na koniec każdego okresu rozliczeniowego zgodnie z umową.

Decyzja organu podatkowego, uznająca brak podstaw do wznowienia postępowania z uwagi na brak nowych dowodów mogących zmienić treść decyzji ostatecznej, była prawidłowa. Skarga kasacyjna, zarzucająca naruszenie procedury i prawa materialnego, została oddalona ze względu na brak uzasadnionych podstaw materialno-prawnych do wznowienia. NSA potwierdził, że nie doszło do naruszenia zasad procedury administracyjnej

NSA wskazuje, że zasadę należytej staranności w relacjach z kontrahentem należy ocenić na tle konkretnych dowodów w sprawie, a ogólnikowe uzasadnienia sądu niższej instancji nie mogą stanowić podstawy do oddalenia skargi kasacyjnej. Wyrok WSA wymaga wyczerpującej analizy dowodowej i szczegółowego uzasadnienia.

Sąd, rozpoznając skargę kasacyjną, stwierdził, że uzasadnienie wyroku sądu pierwszej instancji nie wyjaśniało dostatecznie podstaw prawnych związanych z nadpłatą i jej oprocentowaniem, wymagając ponownej analizy w oparciu o kompatybilność z prawem unijnym i krajowym.

Na mocy orzeczenia TSUE, art. 143 ust. 1 lit. b dyrektywy 2006/112/WE oraz dyrektywa 2006/79/WE stoją na przeszkodzie przepisom krajowym, które wykluczają zwolnienia z VAT dla małych przesyłek niehandlowych, przeznaczonych dla osób fizycznych w innych państwach członkowskich unijnych.

Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że odpowiedzialność spadkobiercy za zobowiązania podatkowe spadkodawcy jest ograniczona do wysokości masy czynnej spadku bez wyraźnego ograniczenia względem pozostałych długów ustalanymi w decyzji ostatecznej. Organy podatkowe winny orzekać zgodnie z art. 98 § 1 Ordynacji podatkowej.

NSA podtrzymuje wyrok WSA, podkreślając obowiązek stosowania się do wcześniejszej wykładni sądu. Nieodpłatne oświadczenie patronackie wymaga osobnej wyceny jako potencjalnie majątkowego świadczenia przy ustaleniu przychodu podatkowego. Metoda transferowa musi uwzględniać pełną analizę prawną w zgodzie z linią orzeczniczą.

Pozbawienie strony możliwości działania nie może być przypisane sądowi, jeżeli jest następstwem działań lub zaniechań strony. Brak prawidłowego umocowania pełnomocnika nie stanowi podstawy do wznowienia postępowania, jeżeli zostało on wywołany przez stronę postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej zasadnie odmówił wydania interpretacji indywidualnej na podstawie art. 14b § 5b Ordynacji podatkowej, w sytuacji uzasadnionych podejrzeń czynności unikania opodatkowania.

Dla zastosowania art. 116 § 1 O.p. oraz rozważania przesłanek egzoneracyjnych obojętne jest, czy spółka miała jednego wierzyciela - jak Skarb Państwa - czy też więcej. Jedynym istotnym kryterium jest stan niewypłacalności spółki.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że Opłaty za Zarządzanie wypłacane na rzecz podmiotów pełniących rolę pośredników finansowych nie podlegają zwolnieniu od podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 52 u.p.d.o.p., przy czym zwolnienie to dotyczy jedynie ostatecznych beneficjentów środków unijnych.

Wyrok WSA w Lublinie nie spełnia wymogów uzasadnienia, ponieważ nie odnosi się do konkretnego materiału dowodowego. NSA zobowiązuje WSA do ponownego rozpoznania sprawy i przeprowadzenia pełnej analizy zgodności materiału dowodowego, odwracając wyrok pierwszej instancji.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje wyłącznie w odniesieniu do faktur dokumentujących rzeczywiście wykonane czynności przez podmiot wskazany na fakturze; faktury wystawione przez podmioty, które nie wykonały usług, są nierzetelne i nie dają prawa do odliczenia.