Organ podatkowy nie sporządził należytego uzasadnienia prawnego dla swojej interpretacji dotyczącej kwalifikacji odszkodowania jako przychodu z innych źródeł, co skutkowało uchyleniem tej interpretacji przez sąd pierwszej instancji i podtrzymaniem tego rozstrzygnięcia przez NSA.

Wyrok TSUE w sprawie C-189/18 Glencore nie stanowi podstawy do wznowienia postępowania podatkowego w Polsce, jeśli polskie przepisy zapewniają wystarczające gwarancje procesowe. Zaskarżona decyzja podatkowa pozostaje w mocy.

Płatnik nie jest zobowiązany do pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego od zaliczek wypłacanych komplementariuszom, dopóki nie zostanie ustalony podatek od całorocznego dochodu spółki, wynikający z art. 30a ust. 1 pkt 4 updof.

Właściwym organem podatkowym do nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej, wydanej przez naczelnika urzędu celno-skarbowego, jest naczelnik właściwego terytorialnie urzędu skarbowego.

Sama możliwość potencjalnego wykorzystania nieruchomości do działalności gospodarczej wystarcza do ich opodatkowania podatkiem od nieruchomości jako związanych z działalnością, a skarga kasacyjna zarzucająca błędną wykładnię przepisów dotyczących związania nieruchomości z działalnością gospodarczą zostaje oddalona jako pozbawiona podstaw.

Osoba fizyczna prowadząca niepubliczne przedszkole pełni rolę płatnika zaliczek na podatek dochodowy od wynagrodzeń pracowników, pomimo że przedszkole jako jednostka organizacyjna nie posiada zdolności prawnej ani zdolności do swobodnego dysponowania środkami finansowymi.

Wyrok TSUE C-189/18 nie wpływa na treść decyzji polskich organów podatkowych, które muszą zapewniać stronie dostęp do dowodów w granicach krajowego prawa podatkowego, uwzględniając ochronę tajemnic i interesu publicznego.

Zaliczenie nadpłaty podatku na poczet zaległości podatkowej następuje z mocy prawa w dniu powstania nadpłaty, a postanowienie organu podatkowego wydane w tej sprawie ma jedynie charakter deklaratoryjny i nie konstytuuje nowych skutków prawnych ani nie wchodzi do masy upadłości podatnika.

Zaliczenie nadpłaty z tytułu VAT przed ogłoszeniem upadłości na poczet zaległości podatkowej jest skuteczne, a postanowienie wydane po upadłości jedynie deklaruje dokonane ex lege zaliczenie, nie naruszając przepisów prawa upadłościowego.

Sformułowanie zawarte w art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2017 r. poz. 1785 ze zm.), zgodnie z którym „zwalnia się od podatku od nieruchomości grunty, budynki i budowle wchodzące w skład infrastruktury kolejowej w rozumieniu przepisów o transporcie kolejowym, która: jest udostępniana przewoźnikom kolejowym”, stanowi w stanie prawnym

Wydanie wyroku bez udziału syndyka w sprawie upadłościowej P. D. skutkuje jego nieważnością z powodu braku zdolności procesowej upadłego, co prowadzi do uchylenia orzeczenia i ponownego rozpoznania sprawy z udziałem właściwego podmiotu.

Zaliczenie nadpłaty podatku na poczet zaległości podatkowej następuje z mocy prawa z dniem powstania nadpłaty i powoduje wygaśnięcie zobowiązania podatkowego do wysokości dokonanej kompensaty, natomiast postanowienie organu podatkowego ma charakter wyłącznie deklaratoryjny i potwierdza skutek już wcześniej zaistniały.

Zaliczenie zwrotu VAT, dokonane z mocy prawa przed ogłoszeniem upadłości, nie wchodzi do masy upadłości. Działanie organu podatkowego po upadłości jedynie potwierdza uprzednio zaistniałe skutki prawne.

W przypadku posiadania oleju napędowego o nieznanym pochodzeniu, podatnik zobowiązany jest do zapłaty podatku akcyzowego, chyba że wykaże, iż podatek ten został już zapłacony przez sprzedawcę. Nieprzeprowadzenie dowodu z opinii biegłego, dotyczącego technicznego aspektu zmiany parametrów paliwa, nie narusza zasad postępowania jeśli okoliczności sprawy nie wymagają wiedzy specjalistycznej.

Kosztem uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia udziałów objętych w zamian za wkład niepieniężny przed 2001 r. jest wartość bilansowa majątku wniesionego jako całość do spółki kapitałowej. NSA potwierdził prawidłowość interpretacji WSA, uznając, że punktem odniesienia są przepisy z momentu objęcia udziałów.

Skarga kasacyjna oddalona z uwagi na brak zasadności i usprawiedliwień prawnych; Nie wykazano wpływu zarzucanych naruszeń na wynik orzeczenia. Postępowanie sądowe zgodne z kryteriami prawnymi, a zarzuty nie spełniały wymaganego formalizmu.