Nie każde posiadanie nieruchomości przez przedsiębiorcę przesądza o jej opodatkowaniu stawką dla działalności gospodarczej; konieczne jest wykazanie jej użycia lub możliwości użycia w tej działalności (art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l. wykładnia ścisła).

Przesłanki ustalenia odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki muszą wynikać z rzetelnej oceny stanu niewypłacalności, uwzględniając całokształt dostępnych dowodów oraz moment pełnienia funkcji zarządczej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że wydatki związane z mieszanym użytkowaniem samochodów służbowych przez pracowników spółki nie stanowią ukrytych zysków ani wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą, zatem nie podlegają opodatkowaniu ryczałtem.

Skarga kasacyjna wniesiona przez S. sp. z o.o. w przedmiocie podatku VAT za czerwiec 2017 r. jest niezasadna. Decyzje organów oraz wyrok WSA były zgodne z prawem i potwierdzały nierzeczywistość spornych transakcji. NSA oddala skargę jako nieuzasadnioną.

Podejmując działalność gospodarczą, podatnik wykonujący zorganizowaną i zarobkową działalność, niezależnie od formalnej strony relacji z kontrahentami, spełnia kryteria podatnika podatku od towarów i usług. Zasady obrotu umownego nie determinują samodzielności działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów podatkowych.

Wszczęcie postępowania karnego skarbowego wobec zarządu M. sp. z o.o. nie stanowiło działań instrumentalnych w rozumieniu niewłaściwego wykorzystywania przepisów o zawieszeniu biegu przedawnienia podatkowego. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził zgodność decyzji organów podatkowych z przepisami prawa poprzez odmowę uwzględnienia odliczeń VAT przedstawionych przez M. sp. z o.o.

W przypadku dostawy wewnątrzwspólnotowej samochodu osobowego, z której wynika prawo do zwrotu akcyzy, art. 107 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym należy interpretować z zgodą z zasadami proporcjonalności, dopuszczając zwrot akcyzy mimo upływu rocznego terminu, gdy szczególne okoliczności na to wskazują.

W okolicznościach szczególnych, termin na złożenie wniosku o zwrot podatku akcyzowego musi być interpretowany zgodnie z wykładnią funkcjonalną art. 107 ust. 1 u.p.a., aby zapewnić proporcjonalność prawa, zezwalając na zwrot akcyzy po upływie jednorocznego terminu.

Decyzja organu podatkowego oddalająca wniosek o ograniczenie poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych jest prawidłowa, gdy brak podstawowego zarzutu naruszenia art. 22 § 2a o.p. w skardze kasacyjnej czyni ją bezzasadną.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną jako niezasadną, podtrzymując ustalenia faktyczne i prawne organów oraz Sądu I instancji w przedmiocie rzetelności czynności dokumentowanych zakwestionowanymi fakturami VAT.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że art. 107 ust. 1 u.p.a. wymaga wykładni funkcjonalnej, uwzględniającej zasadę proporcjonalności, co umożliwia złożenie wniosku o zwrot akcyzy po terminie, jeśli uzasadniają to szczególne okoliczności sprawy.

W wykładni przepisów podatkowych należy uwzględniać zasady proporcjonalności i neutralności VAT, co oznacza, że odpowiedzialność solidarna przedstawiciela pośredniego za niedotrzymanie terminów informacji celnych musi być oceniana w świetle rzeczywistego rozliczenia podatku przez podatnika.

Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na brak wykazania przesłanek niewspółmierności zaliczek wobec podatku należnego. Postępowanie w trybie art. 22 § 2a o.p. nie wymaga pełnego postępowania dowodowego.

Organ podatkowy jest uprawniony do wydania decyzji o zabezpieczeniu, jeżeli ustalony stan faktyczny odpowiada hipotezie normy z art. 33 § 1 O.p., przy czym dla zastosowania tej instytucji wystarczające jest uprawdopodobnienie obawy niewykonania zobowiązania, a nie jej pewność.

Wykładnia art. 107 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym powinna uwzględniać funkcjonalne cele podatku akcyzowego, a termin roczny na złożenie wniosku o zwrot akcyzy od samochodów, które nie podlegają konsumpcji krajowej, nie powinien uniemożliwiać zwrotu w sytuacji sporu o klasyfikację taryfową.