Zniesienie współwłasności statku turystycznego przez Gminę, niewykorzystywanego do działalności gospodarczej, nie jest czynnością opodatkowaną podatkiem VAT, gdyż Gmina nie działała w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż organ podatkowy popełnił błędy proceduralne polegające na pominięciu kluczowych przesłanek dot. klasyfikacji nieodpłatnych świadczeń pracowników jako przychodu, uzasadniających uchylenie decyzji w interpretacji podatkowej.
Bezprzedmiotowość postępowania o umorzenie odsetek nie zachodzi, gdy zaległości są uiszczone po złożeniu wniosku i wszczęciu postępowania, co wymaga jego merytorycznego rozpoznania.
Orzeczenie wyroku Trybunału Konstytucyjnego, odraczające utratę mocy przepisu niekonstytucyjnego, nie uprawnia do wznowienia postępowania. NSA podtrzymuje prawidłowość stosowania art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. do czasu jego derogacji.
Czynność wykreślenia podatnika z rejestru VAT w trybie art. 96 ust. 9a pkt 4 u.p.t.u. ma charakter materialno-techniczny, nie wymagający odrębnego uzasadnienia, o ile wcześniej zostały spełnione inne przesłanki proceduralne i materialne związane z postępowaniem podatkowym.
Odpowiedzialność subsydiarna członka zarządu spółki za zaległości podatkowe jest uzasadniona, jeżeli nie wykazał on zgłoszenia wniosku o upadłość spółki w odpowiednim czasie ani braku swojej winy w zaniechaniu tego obowiązku.
Sąd nie może ograniczać ustaleń do granic skargi. Przedawnienie zobowiązania należy badać ex officio. Naruszenie tej zasady uzasadnia uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji.
Instytucja X. N. jest uznawana za jednostkę wojskową w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 83 u.p.d.o.f., co uprawnia jej członków do zwolnienia podatkowego. Cel jednostki odpowiada przepisom podatkowym, mimo że nie uczestniczy bezpośrednio w działaniach bojowych.
Pojęcie "jednostki wojskowej" w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 83 lit. a u.p.d.o.f. obejmuje jednostki, których działalność, nawet ekspercka, służy wzmocnieniu sił państwa lub państw sojuszniczych, co uzasadnia zwolnienie od podatku świadczeń otrzymanych przez żołnierzy.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż organ interpretacyjny niezasadnie odmówił wydania interpretacji indywidualnej, gdyż naruszono procedurę i wystąpiono o opinię KAS przed uzupełnieniem braków przez podatnika. Skarga kasacyjna została oddalona.
Skarga kasacyjna P. s.r.o. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej oddalona; uchybienie terminowi na wniesienie zażalenia skutkuje brakiem podstaw do jego przywrócenia, a organ nie naruszył przepisów ustawy COVID przy rozpoznaniu sprawy.
NSA stwierdził, że brak uprawdopodobnienia niezawinienia uchybienia terminowi przez stronę uniemożliwia przywrócenie tego terminu, a także podtrzymano, że uzasadnienie wyroku WSA było wystarczające, co skutkuje oddaleniem skargi kasacyjnej.
NSA potwierdza, że brak spełnienia wymogów formalnych powoduje odmowę zastosowania stawki 0% VAT dla wewnątrzwspólnotowej dostawy, przy czym organ podatkowy ma prawo do oceny dowodów dotyczących rzeczywistego przemieszczania towarów.
Skarga kasacyjna wniesiona przez A.T. została oddalona. Działania skarżącego nie spełniały wymogu należytej staranności w weryfikacji kontrahenta, co skutkowało wyłączeniem prawa do odliczenia VAT. Postępowanie karnoskarbowe miało uzasadnienie merytoryczne, nie będąc instrumentalnym.
Sprzedaż działek przez skarżącego nie stanowiła działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, lecz zarząd majątkiem prywatnym; zatem transakcje te nie powinny podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.
Przepisy art. 15zzzzzn2 ustawy o COVID-19 mogą być stosowane do terminów materialnych w prawie podatkowym, co umożliwia przywrócenie terminów i skorzystanie z ulg podatkowych w przypadku uchybienia terminowi zgłoszenia spadku, zgodnie z zasadą in dubio pro tributario.
Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2025 r. wskazuje, że odroczenie terminu utraty mocy obowiązującej przepisu uznanego za niekonstytucyjny nie stanowi samoistnej podstawy do wznowienia postępowania, co do decyzji ostatecznej wydanej na jego podstawie.