W sprawie dotyczącej stwierdzenia nieważności decyzji podatkowej z rażącym naruszeniem prawa, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że brak jest przesłanek do uznania rażącego naruszenia, gdyż decyzja odpowiadała ówczesnej linii orzeczniczej, a problem instrumentalności postępowań karnych nie był wtedy oczywisty.
Organ interpretacyjny nie może wymagać od wnioskodawcy uzupełnienia wniosku o interpretację podatkową poprzez kwalifikację prawną usług według przepisów spoza prawa podatkowego, do których odsyła prawo podatkowe.
Świadczenie rezerwowego zasilania gazem ziemnym stanowi kompleksową usługę na gruncie VAT. Elementem dominującym jest zapewnienie ciągłości zasilania, a dostawa gazu, jako świadczenie pomocnicze, nie posiada samoistnego charakteru. Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wykonania tej usługi.
Dokonanie instrumentalnego wszczęcia postępowania karnego skarbowego przez organ podatkowy celem zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych nie zostało udowodnione. Organy prawidłowo zastosowały przepisy, czego potwierdzeniem jest prawomocne skazanie skarżącego za czyny tożsame z podstawą decyzji podatkowych.
Dla celów podatku akcyzowego zasadnicze przeznaczenie pojazdu decyduje o jego klasyfikacji. Zasługuje na uwzględnienie, jeśli przewóz towarów jest główną funkcją pojazdu, ten kwalifikuje się do CN 8704.
Otwarcie w odpowiednim czasie postępowania restrukturyzacyjnego zwalnia z odpowiedzialności za zaległości podatkowe zarządu, równorzędnie do wniosku o ogłoszenie upadłości, bez dodatkowych przesłanek (art. 116 § 1 o.p.).
Wyrok TSUE z dnia 16 października 2019 r. nie stanowi przesłanki wznowienia postępowania na podstawie art. 240 § 1 pkt 11 Ordynacji podatkowej, ponieważ jego wykładnia jest już ugruntowana i nie zmienia zasadniczo interpretacji norm unijnych wobec prawa krajowego, naruszając stabilność decyzji ostatecznej.
Łączne zobowiązanie pieniężne, określone w art. 6c ust. 1 ustawy o podatku rolnym, nie tworzy nowego zobowiązania podatkowego, a stanowi formę jego poboru. Zaskarżona decyzja organu podatkowego o łącznym zobowiązaniu była zgodna z prawem, brak podstaw do stwierdzenia jej nieważności.
Odpowiedzialność członka zarządu spółki kapitałowej za zaległości podatkowe spółki na podstawie art. 116 Ordynacji podatkowej powstaje po wykazaniu przez organ bezskuteczności egzekucji wobec spółki, natomiast zwolnienie się z tej odpowiedzialności wymaga od członka zarządu udowodnienia przesłanek egzoneracyjnych.
Członek zarządu spółki ponosi solidarną odpowiedzialność za jej zaległości podatkowe, jeśli nie zgłosił wniosku o ogłoszenie upadłości w odpowiednim czasie i nie wykazał braku własnej winy, w sytuacji gdy egzekucja z majątku spółki okazała się bezskuteczna.
Faktury wystawione za usługi doradcze, nie poparte wystarczającymi dowodami rzeczywistego wykonania, nie uprawniają do odliczenia VAT, zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) ustawy o VAT.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że w przypadku pieczy naprzemiennej nad dzieckiem, spełniony jest warunek samotnego wychowywania, co uprawnia do korzystania z preferencyjnego opodatkowania, zgodnie z art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Odmowa odliczenia podatku naliczonego na podstawie faktury, która nie odzwierciedla rzeczywistego przebiegu transakcji, wymaga wykazania świadomego uczestnictwa podatnika w oszustwie podatkowym. Sąd dostrzegł brak takiej świadomości oraz wpływ okoliczności związanych z pandemią na możliwość realizacji umowy, co skutkowało uchyleniem decyzji organu podatkowego i wyroku WSA.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż grunt zajęty pod niewykorzystaną infrastrukturę kolejową stanowi odrębny przedmiot opodatkowania w podatku od nieruchomości, nawet jeśli przewozy na tej infrastrukturze są zawieszone. Nieprzydatność infrastruktury kolejowej do ruchu nie stanowi podstawy do zastosowania zwolnienia podatkowego, gdyż nieznalezienie dla niej zastosowania gospodarczo nie uniemożliwia
Zaświadczenie o niezaleganiu w podatkach nie może rozstrzygać kwestii przedawnienia zobowiązań zabezpieczonych hipoteką, ponieważ jest czynnością materialno-techniczną, ograniczoną do potwierdzania danych znajdujących się w rejestrach organów podatkowych.
W sytuacji, gdy członek zarządu spółki nie zgłosi we właściwym czasie wniosku o ogłoszenie upadłości, ponosi on solidarną odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki zgodnie z art. 116 Ordynacji podatkowej, o ile nie wskaże mienia spółki na pokrycie tych zaległości ani nie wykaże braku winy.