Korekta deklaracji VAT-7 złożona po terminie pięciu lat jest bezskuteczna zgodnie z art. 86 ust. 13 ustawy o VAT, a brak nadzwyczajnych okoliczności nie uzasadnia odstępstwa od tego przepisu. Przepisy o przedawnieniu zobowiązania podatkowego nie miały zastosowania, gdyż termin przedawnienia nie uległ zawieszeniu.

Korekta deklaracji VAT-7 dokonana po upływie 5 lat od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia podatku, jest bezskuteczna, o ile brak jest szczególnych, akceptowalnych prawnie okoliczności uzasadniających odstępstwo od granicy czasowej określonej w art. 86 ust. 13 ustawy o VAT.

Spółka komandytowa nie jest zobowiązana do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od wypłacanych komplementariuszom zaliczek na poczet zysku, zanim nie zostanie ustalona ostateczna kwota zysku rocznego oraz należnego podatku od tego zysku.

Koszty uzyskania przychodu z tytułu zbycia udziałów w spółce przekształconej należy ustalać na podstawie wartości bilansowej spółki z dnia ustania jej bytu prawnego, a nie stosować metodę historyczną wywodzącą się z początkowych nakładów w spółce cywilnej.

NSA stwierdził, że skarga kasacyjna była niezasadna, potwierdzając legalność doszacowania dochodów skarżącej spółki oraz zastosowanie metody zysku transakcyjnego zgodnej z art. 11 u.p.d.o.p., wobec zobowiązania podatkowego za 2016 rok.

Termin przedawnienia prawa do obniżenia podatku należnego o naliczony w VAT ma charakter nieprzekraczalny. Brak wyjątkowych okoliczności uniemożliwiających dotrzymanie terminu skutkuje utratą prawa do korekty VAT.

Usługi nauki gry na gitarze nie spełniają przesłanek zwolnienia z podatku VAT, jako że nie mieszczą się w definicji "kształcenia powszechnego lub wyższego" zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT oraz art. 132 Dyrektywy 112, będąc usługami nauczania specjalistycznego.

Przez "przyczynienie się", o którym mowa w art. 78 § 3 pkt 1 o.p., należy rozumieć taką sytuację, w której działanie lub zaniechanie organu podatkowego pozostawało w bezpośrednim związku z wadą decyzji, którą może być naruszenie przepisów prawa materialnego lub procesowego. Jeżeli jednak wystąpiły obiektywne, niezależne od organów podatkowych okoliczności, które były podstawą uchylenia decyzji wymiarowej

Kwota wypłacona tytułem ugody sądowej, zakwalifikowana jako przychód ze stosunku pracy, nie podlega zwolnieniu podatkowemu; stanowi dochód podatkowy i powinna zostać opodatkowana podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Stwierdzenie nadmiernego formalizmu przez NSA prowadzi do uchylenia decyzji WSA o odrzuceniu skargi z powodu niewłaściwego uwierzytelnienia pełnomocnictwa. NSA uznał, że kserokopia cyfrowo podpisana spełnia wymogi techniczne pełnomocnictwa.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że wystarczy uwierzytelnienie pełnomocnictwa podpisem zaufanym bez dodatkowej adnotacji o zgodności z oryginałem, uchylając postanowienie o odrzuceniu skargi z powodu niedopełnienia wymogów formalnych.

Wypłata przez spółkę komandytową zaliczek na poczet zysku w trakcie roku podatkowego nie nakłada na spółkę obowiązku poboru zryczałtowanego podatku dochodowego, zanim nie zostanie ustalona faktyczna wysokość podatku dochodowego do zapłaty w związku z zyskami spółki po zakończeniu roku.

Zarzuty skargi kasacyjnej dot. naruszenia przepisów postępowania nie zasługiwały na uwzględnienie, z uwagi na niewykazanie nowych okoliczności faktycznych istotnych dla wznowienia postępowania podatkowego.

Zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych w przypadku wszczęcia postępowania karnoskarbowego dotyczy wyłącznie zobowiązań podatnika będącego przedmiotem tego postępowania, nie rozszerzając tego skutku na jego kontrahentów.

Uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego, zgodnie z którą skarga kasacyjna powołująca się na zawieszenie terminu przedawnienia z powodu postępowania karnego dotyczącego kontrahenta skarżącego, nie znajduje podstawy prawnej, co skutkuje oddaleniem jej jako bezzasadnej.

Decyzja organu odwoławczego ograniczająca pobór zaliczek na podatek dochodowy została słusznie uchylona z uwagi na niewłaściwe uzasadnienie faktyczne i prawne, zwłaszcza brak wszechstronnej oceny przedłożonych dowodów, co skutkowało naruszeniem art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej.

Agencja Mienia Wojskowego jest podatnikiem podatku od nieruchomości, gdy Skarb Państwa nie wykonuje bezpośredniego prawa własności. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie wykazał, aby naruszenia proceduralne miały istotny wpływ, co uzasadniało uchylenie jego wyroku.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że odpowiedzialność za wydanie decyzji podatkowej na podstawie niezgodnej z Konstytucją normy prawnej ponosi państwo jako całość, a nie wyłącznie organy podatkowe. Skutkiem tego Agencji Mienia Wojskowego przysługuje oprocentowanie nadpłaty podatku.

Organ podatkowy ponosi odpowiedzialność za powstanie nadpłaty, gdyż przyczynił się do jej powstania poprzez stosowanie przepisów niezgodnych z Konstytucją RP. W konsekwencji, podatnikowi przysługuje oprocentowanie nadpłaty, zabezpieczające przed niekorzystnymi skutkami finansowymi błędnych decyzji organów władzy publicznej.

Inwestor działający jako dłużnik solidarny zgodnie z art. 647¹ § 5 k.c. może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki na zapłatę wynagrodzenia podwykonawcom, gdyż służą one zabezpieczeniu i zachowaniu źródła przychodów.