Skarga kasacyjna w sprawie VAT zostaje oddalona z uwagi na niewykazanie rzeczywistych transakcji przez podatnika oraz braku należytej staranności w relacjach handlowych, co wyklucza prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Dla celów podatkowych charakter lokalu ustalany jest na podstawie danych ewidencyjnych i wykazanej związku z działalnością gospodarczą, co skutkuje odpowiednim przyjęciem stawki podatku od nieruchomości.

Naczelny Sąd Administracyjny, w sprawie III FSK 351/24, orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej P.C., uznając, że organ administracji skarbowej nie popełnił zarzucanych uchybień proceduralnych i prawidłowo zastosował przepisy prawa podatkowego, umarzając postępowanie o odpowiedzialność solidarną skarżącej.

Rekompensata przyznawana spółce przez Miasto T. na pokrycie kosztów realizacji zadań publicznych, nie mająca bezpośredniego wpływu na cenę świadczonych usług, nie stanowi wynagrodzenia za usługi i nie wchodzi do podstawy opodatkowania VAT.

Dotacje otrzymane na realizację projektu naukowo-badawczego od NCBiR, nie wykazujące bezpośredniego wpływu na cenę świadczonych usług, nie stanowią elementu podstawy opodatkowania VAT.

Obowiązek zmniejszenia kwoty podatku naliczonego za okres, w którym spełniono uzgodnione warunki korekty (art. 86 ust. 19a ustawy VAT), wymaga korelacji z przesłankami z art. 29a ust. 13 i 14, odnoszącymi się do obniżenia podstawy opodatkowania przez dostawcę.

NSA potwierdził, że dla zastosowania zerowej stawki akcyzy konieczne jest definitywne zużywanie wyrobów akcyzowych przez podmiot gospodarczy, zgodnie z brzmieniem przepisów ustawy, co nie miało miejsca w działalności skarżącej spółki.

Skarga kasacyjna od wyroku oddalającego skargę dotyczącą zobowiązań VAT została oddalona, z uwagi na niewystarczające dowody przeciwstawiające się wcześniej poczynionym ustaleniom o udziale w transakcjach o charakterze karuzelowym.

Organ podatkowy nie sporządził należytego uzasadnienia prawnego dla swojej interpretacji dotyczącej kwalifikacji odszkodowania jako przychodu z innych źródeł, co skutkowało uchyleniem tej interpretacji przez sąd pierwszej instancji i podtrzymaniem tego rozstrzygnięcia przez NSA.

Nieruchomość wprowadzona do ewidencji środków trwałych jako składnik przedsiębiorstwa, nawet przy obecnym wykorzystaniu części na cele statutowe przez stowarzyszenie, podlega opodatkowaniu stawką przewidzianą dla budynków związanych z działalnością gospodarczą.

Bezczynność organu administracji w postępowaniu odwoławczym, nawet jeśli występuje, nie musi oznaczać rażącego naruszenia prawa, jeżeli organ podejmuje działania w ramach uprawnień informacyjnych, takich jak zawiadamianie o przyczynach opóźnienia.

Odpowiedzialność podatkowa prezesa zarządu za zaległości podatkowe spółki oraz jej członków jest zasadna, gdy egzekucja z majątku spółki jest w całości lub w części bezskuteczna, zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej.

Wyrok TSUE w sprawie C-189/18 Glencore nie stanowi podstawy do wznowienia postępowania podatkowego w Polsce, jeśli polskie przepisy zapewniają wystarczające gwarancje procesowe. Zaskarżona decyzja podatkowa pozostaje w mocy.

Wyrok TSUE C-189/18 nie wpływa na treść decyzji polskich organów podatkowych, które muszą zapewniać stronie dostęp do dowodów w granicach krajowego prawa podatkowego, uwzględniając ochronę tajemnic i interesu publicznego.

Osoba fizyczna prowadząca niepubliczne przedszkole pełni rolę płatnika zaliczek na podatek dochodowy od wynagrodzeń pracowników, pomimo że przedszkole jako jednostka organizacyjna nie posiada zdolności prawnej ani zdolności do swobodnego dysponowania środkami finansowymi.

Właściwym organem podatkowym do nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej, wydanej przez naczelnika urzędu celno-skarbowego, jest naczelnik właściwego terytorialnie urzędu skarbowego.

Sama możliwość potencjalnego wykorzystania nieruchomości do działalności gospodarczej wystarcza do ich opodatkowania podatkiem od nieruchomości jako związanych z działalnością, a skarga kasacyjna zarzucająca błędną wykładnię przepisów dotyczących związania nieruchomości z działalnością gospodarczą zostaje oddalona jako pozbawiona podstaw.

Płatnik nie jest zobowiązany do pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego od zaliczek wypłacanych komplementariuszom, dopóki nie zostanie ustalony podatek od całorocznego dochodu spółki, wynikający z art. 30a ust. 1 pkt 4 updof.

Zaliczenie nadpłaty podatku na poczet zaległości podatkowej następuje z mocy prawa w dniu powstania nadpłaty, a postanowienie organu podatkowego wydane w tej sprawie ma jedynie charakter deklaratoryjny i nie konstytuuje nowych skutków prawnych ani nie wchodzi do masy upadłości podatnika.

Zaliczenie nadpłaty z tytułu VAT przed ogłoszeniem upadłości na poczet zaległości podatkowej jest skuteczne, a postanowienie wydane po upadłości jedynie deklaruje dokonane ex lege zaliczenie, nie naruszając przepisów prawa upadłościowego.

Sformułowanie zawarte w art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2017 r. poz. 1785 ze zm.), zgodnie z którym „zwalnia się od podatku od nieruchomości grunty, budynki i budowle wchodzące w skład infrastruktury kolejowej w rozumieniu przepisów o transporcie kolejowym, która: jest udostępniana przewoźnikom kolejowym”, stanowi w stanie prawnym