NSA uchylił wyrok WSA, wskazując na konieczność pełnej oceny materiału dowodowego przed wydaniem rozstrzygnięcia w sprawie zwolnienia z podatku VAT, zgodnie z przesłankami Decyzji Komisji (UE) 2020/491, w odniesieniu do towarów importowanych na potrzeby walki z COVID-19.

Zwrot ulgi podatkowej dla towarów przywożonych na własną rękę, niewiązanych z uprawnioną organizacją, jest niemożliwy, o ile nie zastosowano wcześniejszych zwolnień celnych. Brak spełnienia jednostkowego przesłania wyklucza przyznanie ulgi.

Skarga kasacyjna dotycząca odmowy zwolnienia z VAT od towarów związanych z działaniami przeciwko COVID-19 nie zasługuje na uwzględnienie z uwagi na brak spełnienia wymaganych przesłanek podmiotowych oraz przedmiotowych przez skarżącą.

Sprzedawca, wybierając preferencyjną stawkę akcyzy na olej opałowy, zobowiązany jest do zweryfikowania danych nabywców zawartych w oświadczeniach poprzez żądanie okazania dowodu tożsamości. Zaniedbanie tego obowiązku skutkuje przyjęciem nierzetelnych oświadczeń i wymaga zastosowania stawki akcyzy jak dla oleju napędowego.

Stawka podwyższona w podatku akcyzowym ma zastosowanie, gdy sprzedawca świadomie przyjął oświadczenia o przeznaczeniu oleju opałowego zawierające nieprawdziwe dane, a brak weryfikacji danych osobowych nabywców nie zwalnia z obowiązku dochowania staranności przy sprzedaży wyrobu akcyzowego.

Fakt, że Skarb Państwa jest jedynym wierzycielem spółki, nie zwalnia członka zarządu z obowiązku zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości we właściwym czasie ani nie wyłącza jego odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki.

Nieruchomości będące w posiadaniu przedsiębiorcy, które według ewidencji gruntów i budynków są sklasyfikowane jako niemieszkalne, mogą być objęte stawką podatku od nieruchomości właściwą dla działalności gospodarczej, nawet jeśli faktycznie są wykorzystywane na cele mieszkalne.

NSA uchyla wyrok WSA z uwagi na wadliwe uznanie potrzeby uzupełnienia materiału dowodowego przez organ podatkowy odnośnie zwolnienia VAT dla towarów. Organy celno-skarbowe trafnie oceniły niekompletność przesłanek do przyznania zwolnienia na podstawie Decyzji Komisji (UE) 2020/491.

W przypadku importu towarów przeznaczonych do walki z epidemią COVID-19, warunkiem koniecznym do skorzystania ze zwolnienia z VAT jest działanie w imieniu uprawnionych organów lub organizacji, zgodnie z art. 61 ustawy o VAT i Decyzją Komisji (UE) 2020/491.

Nie sposób uznać w ramach przytoczonych przesłanek kasacyjnych, że spółka Z. sp. z o.o. sp. k. spełniała warunki do zwolnienia importowanego towaru z należności celnych i podatkowych; skarga kasacyjna jest niezasadna.

Skarżąca Z. sp. z o.o. sp. k. nie jest beneficjentem zwolnienia z podatku od towarów i usług ani należności celnych, gdyż działała we własnym zakresie, a skarga kasacyjna, złożona przeciwko decyzjom administracyjnym w tej sprawie, nie spełniała wymogów proceduralnych.

Kasacja oddalona, gdyż zarzuty proceduralne Skarżącego uznano za niezasadne; sąd potwierdził prawidłowość doręczeń decyzji podatkowych.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że Wojewódzki Sąd Administracyjny przekroczył zakres sprawy i uchylił wyrok, zlecając ponowne rozpoznanie. NSA wskazał na konieczność ograniczenia oceny do zasadności naliczania odsetek, z wyłączeniem oceny nieważności decyzji wymiarowej.

Członkowie zarządu spółki z o.o. odpowiadają za jej zaległości podatkowe solidarnie, jeżeli nie wykazali, że w "właściwym czasie" zgłoszono wniosek o upadłość lub otwarto postępowanie restrukturyzacyjne. Odpowiedzialność ta nie jest zniesiona przez późniejsze umowy układowe czy inne okoliczności niewypłacalności spółki.

Skarga kasacyjna oddalona. Zwolnienie z podatku od towarów i usług uzależnione jest od uprzedniego zwolnienia z należności celnych; działanie we własnym imieniu wyklucza możliwość skorzystania ze zwolnienia.

Skarga kasacyjna została oddalona. Skarżąca nie wykazała przesłanek uzasadniających zwolnienie z cła i VAT na towary w walce z COVID-19. Wyrok utrzymujący odmowę związany był z poprawnie dokonanymi ustaleniami faktycznymi i prawnymi sądu pierwszej instancji.

Stwierdzenie konieczności dokonania pełnej oceny dowodów w kontekście spełnienia przesłanek zwolnienia z podatku VAT zgodnie z decyzją Komisji UE 2020/491 stanowi zasadniczy błąd sądu pierwszej instancji, uzasadniający uchylenie zaskarżonego wyroku.

Wyrok TSUE w sprawie C-189/18 nie jest przesłanką wznowienia postępowania podatkowego zgodnie z art. 240 § 1 pkt 11 O.p., gdyż przepisy te są już przewidziane w polskim prawie, co uzasadnia decyzję o odmowie uchylenia decyzji w przedmiocie podatku VAT.

W braku terminowego zgłoszenia wniosku o upadłość spółki przez członka jej zarządu, tenże członek ponosi solidarną odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki pod warunkiem bezskuteczności egzekucji z majątku spółki, chyba że upadłość zostanie zgłoszona w terminie określonym w ustawie upadłościowej.