Sąd oddala skargę kasacyjną dotyczącą odmowy prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur wystawionych przez niezarejestrowanego kontrahenta, podkreślając niezachowanie należytej staranności przez skarżącego oraz brak zasadności zarzutu instrumentalnego stosowania postępowania karnoskarbowego.
Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o związanie oceną prawną pierwszej instancji, oddala skargę kasacyjną jako bezzasadną, uznając, że doszło do prawidłowego zastosowania przepisów dotyczących przedawnienia zobowiązań podatkowych i brak było istotnych naruszeń proceduralnych.
Termin przedawnienia zobowiązania podatkowego, zawieszony na skutek doręczenia zarządzenia zabezpieczenia, biegnie dalej po zakończeniu postępowania zabezpieczającego. Umorzenie postępowania karnego skarbowego nie eliminuje automatycznie skutku zawieszenia przedawnienia.
Braki w wykazaniu przedawnienia zobowiązania podatkowego oraz nieuwzględnienie kluczowych wniosków dowodowych uzasadniały uchylenie wyroku WSA i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd pierwszej instancji powinien rozstrzygnąć w przedmiocie przedawnienia oraz rzetelnie ocenić postępowanie dowodowe.
Należyta staranność podatnika przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów wyklucza instrumentalne zastosowanie stawki 0% VAT, jeżeli nie wykazano, że towar faktycznie opuścił terytorium kraju. Wszczęcie postępowania karnego skarbowego zawiesza bieg przedawnienia zobowiązania podatkowego, gdy towarzyszą mu uzasadnione przesłanki faktyczne.
W przypadku uczestnictwa w procederze karuzeli podatkowej spółka traci prawo do odliczenia podatku naliczonego, nawet przy braku bezpośrednich dowodów na świadomość udziału w oszustwie, gdy okoliczności wskazują na brak należytej staranności w weryfikacji transakcji.
Członek zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, który nie wykaże istnienia majątku spółki umożliwiającego zaspokojenie zaległości podatkowych w znacznej części, odpowiada solidarnie za te zaległości, jeżeli egzekucja z majątku spółki okaże się bezskuteczna.
Rekompensata wypłacana przez Gminę Z. Miejskiemu Przedsiębiorstwu Wodociągów i Kanalizacji, jako podmiotowi prawa prywatnego, stanowi wynagrodzenie opodatkowane podatkiem VAT, gdyż spółka nie działa jako organ władzy publicznej w rozumieniu art. 15 ust. 6 u.p.t.u.
Transakcje o wartości przekraczającej 15 000 zł, realizowane gotówkowo bez pośrednictwa rachunku płatniczego, nie mogą być uznawane za koszt uzyskania przychodów, gdy płatności odnoszą się do jednej umowy czy zamówienia ramowego.
W sprawie kasacyjnej dotyczącej odliczeń VAT Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził prawidłowość zawieszenia biegu przedawnienia wskutek postępowania karnego skarbowego oraz uznał brak związku spornych transakcji z działalnością opodatkowaną, co uniemożliwiło odliczenie VAT przez spółkę.