Udzielanie pożyczek przez P. Sp. z o.o. na rzecz spółki projektowej nie stanowi transakcji pomocniczej w rozumieniu art. 90 ust. 6 pkt 2 ustawy o VAT, co wyklucza pełne odliczenie podatku VAT naliczonego.

Skarga kasacyjna H. Sp. z o.o. jest niezasadna z uwagi na fikcyjny charakter działalności przedsiębiorcy, który stanowi nadużycie prawa podatkowego, co wyklucza prawo do zwrotu podatku VAT z faktur wystawionych w ramach pozorowanej współpracy handlowej.

Sąd, oddalając skargę kasacyjną, uznał iż przeprowadzone transakcje stanowiły nadużycie prawa podatkowego, skutkując pozbawieniem H. Sp. z o.o. prawa do odliczenia podatku VAT. Instrumentalne wszczęcie postępowania karnego skarbowego nie miało miejsca, a skutecznie zawieszało bieg terminu przedawnienia zobowiązania.

Zaskarżona decyzja nadania natychmiastowej wykonalności nieostatecznej decyzji podatkowej za zgodne z art. 239b Ordynacji podatkowej, spełniając przesłanki formalne rygoru z powodu krótkiego terminu przedawnienia i uprawdopodobnienia niewykonania zobowiązania.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że przy ustalaniu momentu powstania przychodu podatkowego należy uwzględnić specyfikę umownych rozliczeń oraz akceptację usług przez sponsora, co wymaga ponownej analizy przez WSA. Interpretacja organu, która wąsko definiowała "wykonanie usługi" jako wyłącznie czynność usługodawcy, była błędna.

Organ podatkowy jest zobowiązany do wydania zaświadczenia potwierdzającego przedawnienie zobowiązania podatkowego, jeśli upłynął trzyletni termin z art. 68 § 1 O.p., a niewykonanie obowiązku z art. 17a ust. 1 u.p.s.d. nie stanowi przesłanki do przedłużenia tego terminu.

Skarżący nie uprawdopodobnił wystarczająco przesłanek z art. 22 § 2a Ordynacji podatkowej dotyczących eksploatacji statku morskiego przez przedsiębiorstwo z faktycznym zarządem w Wielkiej Brytanii, co skutkowało brakiem zasadności ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy.

Otrzymana dotacja na realizację projektu nie stanowi podstawy opodatkowania podatkiem VAT, gdyż nie jest wynagrodzeniem za usługę, lecz pokryciem kosztów projektowych, pozbawionym bezpośredniego związku z ceną świadczonej usługi.

Faktury VAT dokumentujące transakcje z podmiotami, które de facto nie prowadziły stwierdzonych w dokumentach działalności, nie mogą stanowić podstawy do odliczenia podatku naliczonego. Ocena materiału dowodowego przez organy podatkowe była prawidłowa.

Zwolnienie z podatku od nieruchomości dla infrastruktury kolejowej nie stanowi automatycznie niedozwolonej pomocy publicznej, a jego zastosowanie musi być oceniane w kontekście spełnienia przesłanek art. 107 ust. 1 TfUE, z uwzględnieniem faktycznego zajęcia terenu przez infrastrukturę.

Zwolnienie z podatku od nieruchomości dla infrastruktury kolejowej, ograniczone do faktycznie zajętych gruntów, nie stanowi niedozwolonej pomocy publicznej w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, o ile nie przyznaje selektywnej korzyści zakłócającej konkurencję.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że określone w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych monety nie podlegają zwolnieniu jako waluty obce, chyba że pełnią wyłącznie rolę znaku pieniężnego. NSA oddala skargę kasacyjną jako nieuzasadnioną.

Zajęcie gruntów rolnych na prowadzenie działalności gospodarczej obejmuje także proces rekultywacji, który jest częścią działalności wydobywczej, co uzasadnia opodatkowanie podatkiem od nieruchomości.

Zwolnienie z podatku od nieruchomości dla infrastruktury kolejowej nie stanowi niedozwolonej pomocy publicznej w rozumieniu art. 107 TFUE. Jednakże ulga podatkowa dotyczy wyłącznie gruntów faktycznie zajętych pod infrastrukturę kolejową, a nie całości działki.

Ostateczna decyzja podatkowa, ustalająca wysokość zobowiązania podatkowego, pozostaje wiążąca w obrocie prawnym, a organy podatkowe są uprawnione do zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowej, pomimo twierdzeń podatnika o wygaśnięciu zobowiązania z przyczyn cywilnoprawnych.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że przedłużenie terminu zwrotu podatku VAT było zasadne, gdyż zachodziły uzasadnione wątpliwości co do zasadności tego zwrotu, co wynikało z ustaleń kontroli podatkowej.