Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną D.W., uznając merytoryczną poprawność decyzji o solidarnej odpowiedzialności wobec braku aktywności skarżącego w postępowaniu oraz zgodność z prawem doręczenia decyzji wymiarowej spółce.

Podmiot pełniący w ramach oszustwa karuzeli podatkowej funkcję bufora nie działa jako podatnik prowadzący działalność gospodarczą. Nie przysługuje mu prawo do odliczenia podatku naliczonego, a podatek wykazany w wystawionych fakturach podlega rozliczeniu jako podatek z pustych faktur.

W sprawie wznowienia postępowania podatkowego brak było przesłanki z art. 240 § 1 pkt 11 Ordynacji podatkowej. Wyrok TSUE C-114/22 nie miał wpływu na treść decyzji z 2017 r., a skarga kasacyjna podlegała oddaleniu jako niezasadna.

W przypadkach wątpliwości dotyczących doręczenia decyzji administracyjnej na adres pełnomocnika, na organie spoczywa obowiązek wykazania, iż doręczenie zostało dokonane zgodnie z przepisami, a ewentualne uchybienia skutkują brakiem rozpoczęcia biegu terminu do zaskarżenia decyzji.

Orzeczenie TSUE w sprawie C-114/22 nie stanowi przesłanki wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją organu podatkowego, jeśli dotyczy inne podstawy prawnej niż wskazana w decyzji; brak związku pomiędzy pozornością transakcji a odmową prawa do odliczenia VAT w przypadku "pustych faktur".

Ulgi w spłacie należności podatkowych, o których mowa w art. 67a § 1 o.p., stanowią wyjątek od konstytucyjnej zasady powszechności opodatkowania; nawet w przypadku stwierdzenia istnienia przesłanek zastosowania ulgi, organ podatkowy nie jest zobligowany do jej udzielenia.

Nieruchomości należące do przedsiębiorcy, pomimo obiektywnych przeszkód związanych z COVID-19 uniemożliwiających prowadzenie działalności, pozostają związane z działalnością gospodarczą, podlegając opodatkowaniu według stawek dla takich nieruchomości.

Kwoty uiszczane jako "udział własny" nie stanowią wynagrodzenia za świadczenie usług zarządzania flotą (usługi CFM) i nie podlegają opodatkowaniu VAT, mając charakter odszkodowawczy rekompensujący uszczerbek majątkowy spółki.

W przypadku wznowienia postępowania podatkowego uwzględnienie nowej okoliczności faktycznej może nie skutkować zmianą decyzji ostatecznej, jeżeli organ podatkowy ustali brak należytej staranności podatnika, co uniemożliwia odliczenie podatku naliczonego z faktur.

Gmina nie wykazała, że zaproponowany prewspółczynnik przychodowy wystarczająco odzwierciedla specyfikę wykorzystywania pływalni, przez co nie może odstąpić od metody określonej w rozporządzeniu Ministra Finansów. Uchylono wyrok WSA, oddalając skargę Gminy.

Transformatory wewnątrz budynku hotelowego stanowią odrębne budowle podlegające odrębnemu opodatkowaniu. Przejściowe niewykorzystywanie nieruchomości w działalności gospodarczej nie zmienia jej kwalifikacji podatkowej jako związanej z działalnością gospodarczą.

Działania podatnika, polegające na dokumentowaniu czynności pozornych w ramach karuzeli podatkowej, wykluczają możliwość odliczenia podatku naliczonego VAT. Skarga kasacyjna od wyroku sądowego podlegającego ocenie została oddalona, jako nieoparta na usprawiedliwionych podstawach.

Podatnik, świadomie biorąc udział w oszustwie podatkowym związanym z karuzelą VAT, nie był uprawniony do odliczenia podatku naliczonego ani do stosowania stawki 0% VAT, ponieważ faktury VAT dokumentowały fikcyjne transakcje.

Wykreślenie z rejestru podatników VAT na podstawie art. 96 ust. 9a pkt 3 ustawy o VAT stanowi czynność materialno-techniczną, niewymagającą decyzji administracyjnej, jednak powinno zostać poprzedzone wezwaniem do złożenia wyjaśnień.

Opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, według stawek dla nieruchomości związanych z działalnością gospodarczą, podlegały nieruchomości spółki U. sp. z o.o., mimo przejściowego braku możliwości prowadzenia działalności w wyniku obostrzeń pandemicznych, o ile nieruchomość była majątkiem gospodarczym zgodnie z u.p.o.l.

Wznowienie postępowania pod rządem Ordynacji podatkowej wymaga wystąpienia nowych okoliczności faktycznych. Jednakże odmawia się uchylenia decyzji ostatecznej, jeśli decyzja ta pozostaje zgodna z prawem, a podatnik nie dochował należytej staranności umożliwiającej obniżenie kwoty podatku. Skarga kasacyjna została oddalona.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, uznając, że uzasadnienie decyzji organu podatkowego spełniało wymogi prawne, umożliwiając jej merytoryczną kontrolę sądową, zatem ponowne rozpoznanie skargi przez WSA jest zasadne.

Członek zarządu stowarzyszenia ponosi odpowiedzialność podatkową za zaległości podatkowe stowarzyszenia, jeżeli organy podatkowe wykażą przesłanki z art. 116 Ordynacji podatkowej, a członek zarządu nie zdoła skutecznie wykazać istnienia przesłanek egzoneracyjnych.

Zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej następuje wyłącznie wtedy, gdy wszczęcie postępowania karnego skarbowego ma rzeczywisty związek z niewykonaniem danego zobowiązania podatkowego i służy realizacji celów tego postępowania.

Organ podatkowy jest uprawniony do przedłużenia terminu zwrotu nadwyżki VAT do czasu zakończenia weryfikacji, o ile uzasadnione jest to istniejącymi wątpliwościami odnośnie do zasadności zwrotu wynikającymi z kontroli celno-skarbowej. Zasada ta działa w granicach materialnoprawnych obowiązków dochowania terminu doręczenia decyzji podatkowych.

NSA uchyla wyrok WSA w Rzeszowie oraz decyzję DIAS z powodu braków w postępowaniu dowodowym, skutkujących niewłaściwym rozpoznaniem zdolności produkcyjnych S.B. oraz posiadania maszyn przez M.B.

Sąd administracyjny bada zasadność skargi na uchwałę organu podatkowego w aspekcie legalności decyzji o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia. Bada, czy instrumentalność wszczęcia postępowania była uzasadniona na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, nie bazując na powierzchownej analizie uzasadnień organów.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zarzuty dotyczące określenia odsetek za zwłokę w podatku dochodowym od osób fizycznych, które w znaczącej części odnoszą się do prawomocnie rozstrzygniętej kwestii wymiarowej, są niezasadne. Skarga kasacyjna jako niemająca uzasadnionych podstaw podlega oddaleniu.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził brak obowiązków płatnika po stronie spółki N. S.A. odnośnie szkoleń dla współpracowników prowadzących działalność gospodarczą; kwestia przychodu ze szkoleń dotyczy samoopodatkowania w źródle działalności gospodarczej współpracowników.