Nałożenie kary porządkowej na podstawie art. 262 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej jest zasadne, jeżeli adresat prawidłowego wezwania bez obiektywnie usprawiedliwionej przyczyny nie wykonuje w terminie obowiązku procesowego. Organ nie ma obowiązku wykazywania, że uchybienie spowodowało rzeczywiste przedłużenie postępowania, a późniejsze wykonanie wezwania nie niweczy automatycznie podstawy wymierzenia

Kara porządkowa z art. 262 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej może zostać nałożona, jeżeli adresat prawidłowo doręczonego wezwania bez obiektywnie usprawiedliwionej przyczyny nie wykona w terminie obowiązku przedłożenia dokumentów lub złożenia wyjaśnień. Jej zastosowanie nie jest uzależnione od wykazania, że uchybienie spowodowało rzeczywiste przedłużenie postępowania, a późniejsze wykonanie wezwania nie

Nieuiszczenie wpisu od zażalenia w siedmiodniowym terminie wyznaczonym w prawidłowo doręczonym wezwaniu, zawierającym rygor odrzucenia, skutkuje odrzuceniem zażalenia na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Ogólnikowe zakwestionowanie postanowienia, bez podważenia faktu nieuiszczenia opłaty, prawidłowości wezwania lub wskazania podstaw zwolnienia od kosztów, nie może prowadzić do jego uchylenia.

Umorzenie zaległości podatkowej w trybie art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej nie jest uzasadnione samą niemożnością jej jednorazowej zapłaty, jeżeli podatnik dysponuje wartościowym majątkiem i zachowuje potencjalną zdolność do częściowego regulowania należności. Ocena ważnego interesu podatnika oraz interesu publicznego uwzględnia także przyczyny powstania zaległości, w tym ich związek z nierzetelnymi

Jeżeli dane ewidencji gruntów i budynków nie obejmują powierzchni użytkowej budynku istniejącego w roku podatkowym, a obiekt został następnie rozebrany w okolicznościach uniemożliwiających oględziny, organ podatkowy może ustalić podstawę opodatkowania na podstawie projektu rozbiórki oraz innych uzupełniających dowodów. Podatnik, który nie współdziała w wyjaśnieniu stanu faktycznego i usuwa przedmiot

Infrastruktura uczelni, wykorzystywana w przeważającej mierze na działalność szkoleniową, nie traci zwolnienia z podatku od nieruchomości, nawet jeśli jest częściowo odpłatnie udostępniana podmiotom zewnętrznym, pod warunkiem, że nie narusza to podstawowego przeznaczenia nieruchomości.

Dochody uzyskane przez podatnika z pracy na statku morskim nie eksploatowanym w transporcie międzynarodowym podlegają opodatkowaniu w Polsce, pomimo zastosowania konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania z Norwegią, gdyż statek nie spełnia warunku transportu międzynarodowego.

Dla zastosowania zwolnienia podatkowego na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. wymagane jest faktyczne udostępnienie infrastruktury kolejowej przewoźnikom. Potencjalne udostępnienie nie spełnia tego wymogu, dlatego grunty nieaktywne kolejowo należy opodatkować w związku z działalnością gospodarczą.

Grunty sklasyfikowane jako tereny kolejowe, które faktycznie nie są udostępniane przewoźnikom kolejowym, nie mogą korzystać ze zwolnienia z podatku od nieruchomości przewidzianego w art. 7 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. Związek gruntu z działalnością gospodarczą uzasadnia jego opodatkowanie najwyższą stawką.