NSA potwierdził nieważność decyzji administracyjnej z powodu braku odpowiedniego upoważnienia osoby wydającej decyzję, co skutkuje rażącym naruszeniem prawa.

Operator rozprowadzający program w sieci telekomunikacyjnej, w rozumieniu art. 43 i 43a ustawy o radiofonii i telewizji, obejmuje także podmioty oferujące programy w transmisji strumieniowej online, podlegające obowiązkowi "must offer" na podstawie ustawy.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, potwierdzając, że decyzja administracyjna wydana przez nieupoważnioną osobę skutkuje jej nieważnością i stanowi rażące naruszenie prawa w myśl art. 268a k.p.a.

Posiadacz zależny lokalu, mimo zawarcia umowy podnajmu, może nadal ponosić odpowiedzialność za urządzenia hazardowe w nim znajdujące się, jeśli zachowuje faktyczne władztwo nad lokalem, co wyklucza zwolnienie go z odpowiedzialności administracyjnej.

W przypadku braku wyraźnej podstawy normatywnej, zastępca organu administracyjnego nie posiada kompetencji do udzielania upoważnień do wydawania decyzji administracyjnych, co stanowi o rażącym naruszeniu prawa i skutkuje nieważnością decyzji.

Posiadacz zależny lokalu, w którym znajdują się niezarejestrowane automaty do gier, ponosi odpowiedzialność administracyjną za urządzanie gier hazardowych, nawet jeśli lokal jest przedmiotem dalszego posiadania zależnego.

Posiadacz zależny lokalu, w którym znajdują się niezarejestrowane automaty do gier, ponosi odpowiedzialność wskazaną w art. 89 ust. 1 pkt 3 ustawy o grach hazardowych, nawet jeśli twierdzi, że oddał lokal w dalsze posiadanie, którego fakt zawarcia nie został wykazany w postępowaniu sądowym.

Prawomocne orzeczenie sądu powszechnego o przepadku pojazdu na rzecz powiatu jest wiążące również w zakresie wskazania dotychczasowego właściciela pojazdu w sprawach kosztów związanych z jego usunięciem. Organy administracyjne nie mogą ponownie badać tych ustaleń.

Czasowa rejestracja pojazdu jest równoważna z jego zarejestrowaniem na terytorium RP zgodnie z art. 72 Prawa o ruchu drogowym, zwalniając z obowiązku przedłożenia określonych dokumentów przy ponownej rejestracji.

Pismo z 26 marca 2024 r. wniesione przez stronę do organu I instancji winno być traktowane jako odwołanie od decyzji Starosty Brzezińskiego z dnia 14 marca 2024 r., zważywszy na jego treść wyrażającą niezadowolenie z decyzji, a nie jako żądanie uzupełnienia decyzji w rozumieniu art. 111 k.p.a.

Zbiorcze zawiadomienie o zbyciu/nabyciu wielu pojazdów inicjuje odrębne sprawy administracyjne dla każdego pojazdu, wymagając osobnych pełnomocnictw oraz uiszczania odpowiednich opłat skarbowych.

Oddalenie skargi kasacyjnej przez NSA z powodu braku uzasadnionej podstawy, w szczególności z uwagi na fakt, że skarga kasacyjna nie wykazywała istotnych naruszeń proceduralnych mogących wpłynąć na wynik postępowania administracyjnego.

Wniosek o wznowienie postępowania musi być złożony we właściwym terminie od powzięcia informacji o zdarzeniu stanowiącym podstawę wznowienia. Przekroczenie tego terminu powoduje odmowę wznowienia i utrzymanie decyzji administracyjnej w mocy, co znalazło potwierdzenie w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. musi być wniesiony w terminie miesięcznym od dnia dowiedzenia się o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia. Uchybienie temu terminowi skutkuje odmową wznowienia postępowania.

NSA uznał, że uproszczony charakter postępowania o wydanie zaświadczenia nie pozwala organom administracyjnym na poszukiwanie nowych dowodów. Wydanie zaświadczenia powinno być oparte na danych posiadanych przez organ, a nie na szeroko zakrojonym postępowaniu dowodowym.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że spełnienie przesłanek wznowienia postępowania administracyjnego wymaga istnienia nowych okoliczności faktów faktycznych znanych już w dniu wydania decyzji objętej żądaniem wznowienia, co w przedstawionej sprawie nie miało miejsca, a tym samym nie zaistniały przesłanki do wznowienia postępowania administracyjnego.

Zaświadczenie nie może być wydane w oparciu o sporną dokumentację. W postępowaniu zaświadczeniowym nie dopuszcza się tworzenia nowych ustaleń faktycznych. Sąd uchylił wyrok WSA i oddalił skargę, przyznając rację organom podatkowym w kwestii odmowy wydania zaświadczenia.

Nie zasługują na uwzględnienie zarzuty skargi kasacyjnej, w tym naruszenie przepisów procesowych. Zaskarżony wyrok oddalił rozpoznanie skargi na decyzję odmowną w zakresie wznowienia postępowania administracyjnego, uznając prawidłowość oceny faktycznej dokonanej przez sąd pierwszej instancji.

Brak tytułu prawnego do działek, pomimo realizacji ich użytkowania, nie wyklucza prawa do płatności obszarowych, jeśli użytkowanie oparte jest na posiadaniu zależnym w rozumieniu art. 336 k.c. oraz porozumieniach o umowach dzierżawy.