Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że w stanie epidemii obowiązek posiadania aktualnych badań lekarskich dla kierowców nie został zniesiony, a jedynie zawieszono obowiązek kierowania na nie, co podtrzymuje konieczność ich posiadania do wykonywania pracy kierowcy.

W obiegu korespondencji pomiędzy podmiotami publicznymi, doręczenie decyzji w formie elektronicznej jest skuteczne z chwilą wygenerowania urzędowego poświadczenia przedłożenia (UPP) na elektronicznej skrzynce podawczej, co przesądza o zachowaniu formalnego terminu do wniesienia środków prawnych.

W razie ustalenia, że dokumentacja związana z postępowaniem administracyjnym została sfałszowana, władze są zobowiązane do wznowienia postępowania i uchylenia wcześniejszych decyzji administracyjnych, co umacnia zasadę legalności w postępowaniu.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. przez Organ I instancji miało rzeczywiście charakter oczywisty, ale nie rażący, oddalając skargę kasacyjną i podtrzymując wyrok WSA o uchyleniu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego, którego stanowisko wymagało szczegółowego rozważenia skutków decyzji.

NSA uchyla wyrok WSA w Warszawie w zakresie błędnej interpretacji art. 494 § 2 k.s.h. Uwzględniając sukcesję z mocy prawa, orzeka o konieczności weryfikacji możliwości uzyskania zmiany świadectwa bezpieczeństwa codex karny.

Decyzja organu rejestracyjnego o zarejestrowaniu pojazdu bez wymaganego dokumentu homologacyjnego, wbrew art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. oraz przepisom unijnym, stanowiła rażące naruszenie prawa, co uzasadniało uchylenie decyzji o rejestracji przez Sąd I instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że brak dokumentu homologacji przy rejestracji nowego pojazdu stanowi naruszenie prawa oczywiste i rażące w świetle art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d., uzasadniające stwierdzenie nieważności decyzji rejestracyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną uznając, że naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d nie było rażące, gdyż wynikło z wątpliwości interpretacyjnych łączonych przepisów prawa krajowego i unijnego, lecz mimo to decyzja o rejestracji pojazdu była wadliwa.

Skarga kasacyjna na decyzję GITD o nałożeniu kary za przewóz drogowy naruszający przepisy ustawy o transporcie drogowym została oddalona. NSA uznał legalność kwalifikacji czynności skarżącego jako przewozu okazjonalnego oraz zgodność z prawem nałożonej sankcji.

Zleceniodawca, wykonujący przewóz okazjonalny pojazdem niespełniającym warunków konstrukcyjnych bez wymaganej licencji, podlega karze. Potwierdzono prawidłowość stosowania przepisów u.t.d., których obowiązywanie nie narusza Konstytucji RP ani prawa unijnego.

Decyzja administracyjna o rejestracji pojazdu z kraju spoza UE bez dokumentów homologacji stanowi rażące naruszenie art. 72 p.r.d., w kontekście unijnego rozporządzenia 167/2013; taki pojazd musi spełnić procedurę homologacyjną.

Rejestracja pojazdu pochodzącego z państwa trzeciego, bez pełnej dokumentacji homologacyjnej w kontekście przepisów prawa krajowego i unijnego, stanowi naruszenie proceduralne, którego nie można uznać za rażące. Decyzja jest przedmiotem uchylenia, jednak nie stwierdza się rażącego naruszenia prawa, uzasadniającego stwierdzenie nieważności decyzji.

Brak szczegółowego uzasadnienia zdolności odróżniającej oraz opisowości oznaczenia "Tarczyn" doprowadził do uchylenia wyroku WSA i decyzji Urzędu Patentowego przez NSA w związku z błędną wykładnią prawa i uchybieniami proceduralnymi.

Decyzja o zarejestrowaniu pojazdu bez wymaganych dokumentów homologacyjnych stanowiła oczywiste naruszenie prawa, a obowiązek tej dokumentacji przy rejestracji pojazdów sprowadzanych do UE wynika z rozporządzenia nr 167/2013, co przesądziło o konieczności uchylenia zaawansowanego zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Wykonanie decyzji administracyjnej o zatrzymaniu prawa jazdy w przypadku przekroczenia dopuszczalnej prędkości o ponad 50 km/h nie wymaga prawomocnego rozstrzygnięcia w postępowaniu wykroczeniowym i nie stanowi zagadnienia wstępnego w rozumieniu kodeksu postępowania administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że brak homologacji przy rejestracji pojazdu sprowadzanego spoza UE stanowi rażące naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d., uzasadniające stwierdzenie nieważności decyzji rejestracyjnej.

Oddalenie skargi kasacyjnej na decyzję stwierdzającą nieważność rejestracji pojazdu z powodu braku homologacyjnego oświadczenia producenta. WSA prawidłowo ocenił, że rejestracja dokonana była z rażącym naruszeniem prawa, co usprawiedliwiało nieważność decyzji.

Rejestracja pojazdu bez uzyskania oświadczenia producenta o homologacji po zmianach konstrukcyjnych, zgodnie z § 18 ust. 6 pkt 2 r.r.p., stanowi rażące naruszenie prawa, skutkujące stwierdzeniem nieważności decyzji o rejestracji.

Sąd odmówił uwzględnienia skargi kasacyjnej skarżącego, potwierdzając zasadność nałożonej kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym, z uwagi na wyczerpanie przez skarżącego znamion przewozu okazjonalnego bez wymaganych licencji.

NSA uchylając wyrok WSA stwierdził, że decyzje organów administracji w zakresie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym nie zostały wystarczająco uzasadnione i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, uwzględniając potrzebę pełnej analizy zgodności z prawem użytych przyrządów metrologicznych.