Stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej z powodu rażącego naruszenia prawa jest uzasadnione, gdy decyzja jest jednoznacznie niezgodna z przepisami regulującymi wymagania techniczne i homologacyjne pojazdów, zgodnie z art. 156 §1 pkt 2 k.p.a. oraz odpowiednimi rozporządzeniami.

Rejestracja pojazdu, w którym dokonano zmian konstrukcyjnych, bez odpowiedniego oświadczenia producenta jest rażącym naruszeniem prawa, uzasadniającym stwierdzenie nieważności takiej decyzji administracyjnej.

W przypadku jednoczesnego popełnienia przestępstwa i wykroczenia przez kierowcę naruszającego przepisy ruchu drogowego, w ewidencji punktów karnych należy przypisać punkty tylko za naruszenie, któremu odpowiada większa liczba punktów zgodnie z § 3 ust. 6 rozporządzenia MSWiA.

Stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej o rejestracji pojazdu z rażącym naruszeniem art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a) p.r.d. oraz § 18 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia jest zasadne przy braku oświadczenia producenta potwierdzającego zgodność homologacyjną pojazdu po dokonanych zmianach technicznych.

Rejestracja ciągnika rolniczego bez wymaganego świadectwa homologacji WE na mocy art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. bez powodowania rażącego naruszenia prawa jest niedopuszczalna; decyzja nie może być unieważniona, jeżeli naruszenie przepisów nie jest oczywiste.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że dopuszczenie organizacji społecznej do udziału w postępowaniu administracyjnym jest uzasadnione, jeśli przyczyni się do realizacji interesu społecznego, zapewniając transparentność i obiektywność podejmowanych decyzji.

Rejestracja pojazdu dokonana na podstawie zaświadczeń technicznych, bez wymaganego oświadczenia homologacyjnego producenta, była dokonana z rażącym naruszeniem prawa, co uzasadniało stwierdzenie jej nieważności przez organy nadzorujące.

Nieuprawnione zmiany masy całkowitej pojazdu, bez zgody producenta, skutkują stwierdzeniem nieważności decyzji o rejestracji z powodu rażącego naruszenia prawa. NSA akceptuje decyzję o stwierdzeniu nieważności takiego rozstrzygnięcia.

Decyzja o rejestracji pojazdu, zmienionego konstrukcyjnie bez homologacji i wymaganej zgody producenta, narusza prawo o ruchu drogowym i warunki techniczne, przez co stwierdza się jej nieważność jako wydaną z rażącym naruszeniem prawa.

Decyzja rejestracyjna wydana z rażącym naruszeniem prawa, polegającym na nieautoryzowanej zmianie dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu, może być unieważniona zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

Decyzja o rejestracji pojazdu wydana z rażącym naruszeniem art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a) p.r.d. oraz § 14 ust 4 pkt 2 rozporządzenia w sprawie rejestracji została słusznie unieważniona, jako że skarżący nie przedłożyli wymaganego oświadczenia producenta potwierdzającego zgodność homologacji ze zmienionymi danymi technicznymi.

Decyzja Starosty Powiatu Piotrkowskiego o rejestracji pojazdu marki [...] z dnia 9 lutego 2017 r. narusza § 14 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury, gdyż brak było niezbędnego oświadczenia producenta o homologacji, co czyniło ją nieważną z uwagi na rażące naruszenie prawa.

Decyzja o rejestracji pojazdu z rażącym naruszeniem art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a) p.r.d. i § 18 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia z 2017 r. jest nieważna z mocy prawa. NSA oddalił skargę kasacyjną, przychylając się do uznania za zgodne z prawem unieważnienie decyzji o rejestracji.

Decyzję o rejestracji pojazdu z rażącym naruszeniem § 14 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia oraz art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a p.r.d. należy uznać za nieważną z uwagi na brak wymaganych dokumentów homologacyjnych potwierdzających zgodność po modyfikacjach konstrukcyjnych. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził tę ocenę.

Decyzja o stwierdzeniu nieważności rejestracji pojazdu w wyniku rażącego naruszenia prawa była prawidłowa, gdyż zmieniono dopuszczalną masę całkowitą bez zgody producenta, co naruszało art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a p.r.d. oraz § 18 ust. 6 pkt 2 wspomnianego rozporządzenia.

Rejestracja pojazdu dokonana z rażącym naruszeniem prawa, w szczególności bez zgody producenta na zmiany konstrukcyjne, podlega unieważnieniu na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej spółki, uznając legalność działań organów administracyjnych ustalających nienależne pobranie płatności mimo wcześniejszych decyzji przyznających świadczenia, nie naruszając zasady ne bis in idem.

Sąd uznał, że skarga kasacyjna była nieuzasadniona, i potwierdził legalność odmowy pomocy na zalesianie, powołując się na brak usprawiedliwionej podstawy prawnej do odmiennych ustaleń faktycznych i prawnych oraz braku naruszenia przez WSA i organ prawa materialnego.

Odmowa udzielenia prawa ochronnego na znak "AF ART FITNESS" została uznana za zasadną z uwagi na ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd ze względu na jego znaczne podobieństwo do renomowanego znaku "4F" oraz działanie zgłaszającego w złej wierze.