Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że nie zachodzą przeszkody do przyjęcia, iż organy administracji publicznej działały zgodnie z przepisami determinującymi sposób przywrócenia terminu, a skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw do zmiany tego rozstrzygnięcia.

Podmiot podejmujący przewóz osób bez wymaganej licencji, działając za pośrednictwem aplikacji mobilnej, ponosi odpowiedzialność za delikt administracyjny wadzi przewozu drogowego zgodnie z ustawą o transporcie drogowym. Skarga kasacyjna oddalona.

Strona skarżąca nie ponosi odpowiedzialności za naruszenie obowiązku uiszczenia opłaty elektronicznej, jeśli nie miała określonych obowiązków aktualizacji danych pojazdu w rejestrze, co uniemożliwiło prawidłowe funkcjonowanie systemu poboru opłat.

Kara pieniężna za nieuiszczenie opłaty elektronicznej nie może być nałożona, jeśli do niewpłacenia doszło z powodu niepełnej lub wadliwej regulacji systemu poboru opłat, przy braku niezgodności z obiektywnie nakładanymi na użytkownika obowiązkami publicznoprawnymi.

Sąd uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania, bowiem Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że istota sprawy nie została dostatecznie wyjaśniona, a regulacje prawne nie były wystarczająco jasne, aby uzasadnić nałożenie kary.

NSA uchylił zaskarżony wyrok WSA z uwagi na niepełne wyjaśnienie stanu faktycznego związane z obiektywną wadliwością regulacji systemu poboru opłat, powodującą brak możliwości przypisania sankcji za nieuiszczoną opłatę elektroniczną.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że obowiązek zapewnienia trwałego i widocznego oznakowania pojazdu przewożącego odpady spoczywa na przedsiębiorcy, a brak przesłuchania kierowcy nie stanowi wady postępowania administracyjnego, jeśli zgromadzony materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje na naruszenie przepisów.

Cysterna hermetyczna L4BH, będąca przedmiotem skargi, nie wymaga zaworów podciśnieniowych ani zabezpieczeń antyognistych zgodnie z przepisami ADR, co uniemożliwia nałożenie sankcji administracyjnej. NSA uchylił wyrok WSA, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania.

W sprawie dotyczącej nieuiszczenia opłaty elektronicznej za przejazd po drodze krajowej, sąd uchylił wyrok WSA i wskazał na konieczność uwzględnienia niekompletności ówczesnej regulacji prawnej, co uniemożliwia przypisanie automatycznej odpowiedzialności sankcyjnej użytkownikowi z powodu posiadania dwóch urządzeń viaBOX.

Wymagalność uiszczenia opłaty elektronicznej nie może być przypisana użytkownikowi, gdy braki w regulacji prawnej uniemożliwiają jednoznaczne określenie obowiązków administracyjnoprawnych związanych z rejestracją i użytkowaniem urządzeń poboru opłat.

Niedoskonałości regulacji dotyczących systemu elektronicznego poboru opłat oraz brak wyraźnych obowiązków administracyjnoprawnych użytkownika dróg nie mogą być podstawą do przypisania mu odpowiedzialności za nieuiszczenie tych opłat.

Przewóz osób wykonywany samochodem osobowym, bez spełnienia wymogów określonych w art. 18 ust. 4b ustawy o transporcie drogowym, narusza przepisy dotyczące przewozów okazjonalnych, uzasadniając nałożenie kary pieniężnej.

Sąd uznał, że przewóz osób bez licencji stanowi naruszenie prawa, nawet bez formalnej działalności gospodarczej, skutkując oddaleniem skargi kasacyjnej jako nieuzasadnionej.

Wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji lub zezwolenia, nawet gdy nie nosi cech trwale prowadzonej działalności gospodarczej, podlega sankcjom przewidzianym w ustawie o transporcie drogowym, jeżeli działalność wykazuje cechy przewidziane ustawowo dla transportu drogowego.

Przewóz okazjonalny wymaga odpowiedniej licencji nawet przy odpłatności przez aplikację, a naruszenia konstrukcyjne skutkują sankcją. Skarga kasacyjna jest bezpodstawna.

Decyzja o przyznaniu renty strukturalnej oparta na niekompletnych danych oraz brak uchybienia po stronie organów odpowiedzialnych przy wydawaniu zaświadczeń wykluczają możliwość zwolnienia z obowiązku zwrotu nienależnie pobranych płatności rolniczych.

Skarga na zatwierdzenie projektu organizacji ruchu, mającego charakter aktów ogólnych i abstrakcyjnych wydanych przez GDDKiA, jest niedopuszczalna w postępowaniu sądowoadministracyjnym.