Sąd administracyjny I instancji prawidłowo uznał, że upoważnienie do reprezentacji w czynnościach kontrolnych nie daje prawa do wglądu w akta po ich zakończeniu; prawidłowości takiego wyroku nie podważyły zarzuty postawione w skardze kasacyjnej.

Nawet jednokrotne uchybienie terminowi zawiadomienia o zbyciu pojazdu z art. 78 ust. 2 pkt 1 p.r.d. uzasadnia nałożenie kary na mocy art. 140mb p.r.d., zaś jego wielokrotne przekraczanie wyklucza traktowanie naruszenia jako znikomej wagi.

Niedopełnienie obowiązku zgłoszenia nabycia pojazdu w terminie 30 dni przez profesjonalistę handlującego pojazdami wyklucza uzasadnienie odstąpienia od nałożenia kary administracyjnej jako naruszenia o znikomej wadze.

W przypadku kilkukrotnego naruszenia obowiązku zgłoszenia nabycia pojazdu, przy jednoczesnym zwielokrotnieniu naruszeń i statusie profesjonalnego przedsiębiorcy, nie może być ono kwalifikowane jako naruszenie o znikomej wadze według art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a., co wyklucza możliwość odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej.

Oddalenie skargi kasacyjnej Starosty Zamojskiego powielającej przewlekłość i rażące naruszenie prawa, utrzymując w mocy wyrok sądu I instancji przyznający rekompensatę za opieszałość organu samorządowego.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej, uznając, że organy celne naruszyły zasady postępowania dowodowego, nie wykazując wadliwości deklaracji o pochodzeniu, tym samym potwierdzając prawomocność wyroku WSA.

Weryfikacja deklaracji o pochodzeniu towarów musi być przeprowadzona zgodnie z zasadami swobodnej oceny dowodów, a brak prawidłowych podstaw prawnych i dokumentacji stanowi przesłankę uchylenia decyzji organu celnego.

Decyzja o unieważnieniu patentu nie podlega uchyleniu w trybie art. 154 § 1 k.p.a., jako że nabywa charakter decyzji związanej, przyznającej prawa uczestnikowi postępowania, co wyklucza zarzut jej uchylalności.

Skarga kasacyjna kwestionująca unieważnienie patentu na wynalazek przez Urząd Patentowy RP została oddalona. Patent ten nie spełniał wymogu poziomu wynalazczego, gdyż dla znawcy techniki był oczywisty ze stanu techniki. W ocenie sądu przesłanka nieoczywistości nie została spełniona.

Przewoźnikiem, w rozumieniu ustawy SENT, jest podmiot faktycznie dokonujący przewozu towarów, nie wystarczy posiadanie zobowiązania umownego do przewozu. Na podmiot niebędący faktycznym przewoźnikiem nie może być nałożona odpowiedzialność administracyjna z tytułu zgłoszenia SENT.

Kara pieniężna za nieuzupełnienie zgłoszenia SENT jest proporcjonalna i należna, gdy jej brak utrudnia realizację celów ustawy o SENT, niezależnie od skutków podatkowych.

Powikłania zdrowotne pracownika i awarie techniczne nie stanowią nadzwyczajnych okoliczności uzasadniających zawieszenie terminu na złożenie tłumaczenia patentu europejskiego. Choroba nie jest siłą wyższą, a pełnomocnik winien zapewnić właściwą organizację pracy.

Naczelny Sąd Administracyjny utrzymuje w mocy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, stwierdzając, że Minister Infrastruktury prawidłowo odmówił zgody na odstępstwo z uwagi na brak trwałego oznakowania pojazdu numerem identyfikacyjnym zgodnie z wymogami bezpieczeństwa.

Kontrolowany przewóz towarów wrażliwych podlega systemowi SENT, jeśli nie spełnia kryteriów przesunięcia międzymagazynowego w rozumieniu przepisów; cysterna nie kwalifikuje się jako magazyn. Spółka została słusznie uznana za podmiot wysyłający z obowiązkiem dokonania zgłoszenia.

W myśl art. 2 pkt 8 ustawy SENT, przewoźnikiem jest podmiot faktycznie wykonujący przewóz towarów, odpowiadający za zgłoszenie i aktualizację danych w systemie SENT, a nie podmiot umownie zobowiązany do przewozu.

Nałożenie kary pieniężnej za niewykonanie obowiązków zgodnych z ustawą SENT jest zasadne, gdy zgłoszenie SENT zostało niekompletnie uzupełnione, a w sprawie nie zaktualizowały się przesłanki odstąpienia od kary z uwagi na interes publiczny lub ważny interes podmiotu odbierającego.

Prezydent Miasta Łodzi dopuścił się bezczynności w zakresie wydania zaświadczenia o wniesieniu opłaty jednorazowej, a zaległości z opłatami przekształceniowymi lat wcześniejszych nie stanowią przeszkody prawnej do wydania zaświadczenia.