Podmiot urządzający gry na automatach o charakterze hazardowym bez wymaganego zezwolenia odpowiada zgodnie z przepisami ustawy o grach hazardowych. Element losowości występujący w grze na automatach przesądza o jej kwalifikacji jako gry hazardowej.
Sąd potwierdził decyzję o odmowie płatności w systemach wsparcia bezpośredniego, stwierdzając stworzenie sztucznych warunków w sprzeczności z przepisami unijnymi i krajowymi, co uzasadniało brak podstaw do przyznania płatności.
W przypadku okoliczności wznowieniowych stanowiących podstawę wznowienia postępowania administracyjnego, organ nie może przyjąć tych przesłanek, jeżeli były znane w dniu wydania decyzji pierwotnej. W takiej sytuacji decyzje te nie mogą być unieważnione, lecz tylko uchylone.
Dla wszczęcia procedury weryfikacji celnej wymagane są uzasadnione wątpliwości dotyczące autentyczności dowodów pochodzenia, które muszą być wskazane przez organy celne. Brak takich wątpliwości uniemożliwia pozbawienie importera preferencji celnej.
W przypadku weryfikacji pochodzenia towarów importowanych zgodnie z paneurośródziemnomorską Konwencją, polskie organy celne mogą odmówić preferencji tylko po wykazaniu 'uzasadnionych wątpliwości', a owoce weryfikacji kraje eksportu są wiążące i nie podlegają krajowemu postępowaniu.
Brak wykazania uzasadnionych wątpliwości co do autentyczności świadectwa przewozowego EUR.1 przez organy celne kraju importu uniemożliwia zastosowanie odmowy przyznania preferencji celnej wynikającej z Konwencji paneurośródziemnomorskiej.
Brak wskazania przez organ celny kraju przywozu uzasadnionych wątpliwości, dotyczących świadectwa EUR.1, uniemożliwia pozbawienie importera prawa do preferencyjnej stawki celnej zgodnie z art. 32 ust. 6 Dodatku I Konwencji.
Naczelny Sąd Administracyjny, uwzględniając zasadę dyspozycyjności oraz brak przesłanek stwierdzenia nieważności decyzji, oddala skargę kasacyjną, uznając, że Wojewódzki Sąd Administracyjny słusznie uchylił decyzje organów administracyjnych z powodu niepewności co do miejsca zamieszkania skarżącego.
Brak możliwości wszczęcia postępowania sprzeciwowego wobec decyzji o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy złożonego po nowelizacji Prawa własności przemysłowej z 2016 roku, jeśli postępowanie nie zostało wszczęte przed nowelizacją.