Uchylenie wyroku WSA z 24 października 2023 roku oraz oddalenie skargi A.G. w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia zgłoszenia SD-Z2, z uwagi na brak uprawdopodobnienia braku winy skarżącej w uchybieniu terminu.
Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując na brak związku zgłoszonych dowodów z podatkowym rozliczeniem za rok 2017. Wyrok oparto na niewłaściwej ocenie dowodów dotyczących lat wcześniejszych.
Zwolnienie z podatku od nieruchomości, zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a u.p.o.l., nie stanowi selektywnej pomocy publicznej w rozumieniu art. 107 TFEU. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że pierwszy sąd instancji rozpatrzył sprawę prawidłowo, analizując kwestie również poza zarzutami strony.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że dowody z przesłuchania wnioskowanych świadków nie miały znaczenia dla ustalenia wykonania umów przez Skarżącego, co uzasadniało uchylenie wyroku pierwszej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż naruszenie zasady ochrony interesów w toku przez nowelizację przepisów podatkowych jest niezgodne z Konstytucją RP, co uprawnia Skarżącą do kontynuowania odpisów amortyzacyjnych zgodnie z zasadami obowiązującymi przed 2018 rokiem.
Art. 108 ust. 1 ustawy o VAT nakłada na podatnika obowiązek zapłaty podatku wykazanego na fakturze dokumentującej fikcyjne zdarzenia gospodarcze, niezależnie od późniejszego dobrowolnego uiszczenia podatku, a jego celem jest eliminacja ryzyka uszczuplenia należności budżetowych i zapobieganie nadużyciom w obrocie fakturami.
Wynagrodzenie tymczasowego pełnomocnika szczególnego w postępowaniu podatkowym nie może być ustalone poniżej minimalnej stawki przewidzianej w rozporządzeniu z 2018 r.; przepisy te nie przewidują możliwości jego miarkowania w dół.
Przedłużenie terminu zwrotu różnicy podatku VAT jest skuteczne tylko w zakresie nieprzerwanej ciągłości decyzji organów podatkowych; w razie przerwania tej ciągłości, konieczna jest ponowna ocena dopuszczalności przedłużenia.
NSA uznał, iż brak winy w uchybieniu terminu wymaga wykazania, że przedstawiciel ustawowy dołożył należytą staranność, a depresja czy stan epidemii nie stanowiły wystarczających okoliczności dla przywrócenia terminu zgłoszenia SD-Z2.
WSA błędnie uchylił decyzję DIAS, uznając za istotne nieprzeprowadzenie przesłuchania świadków w sprawie, co nie miało związku z rozliczeniami podatkowymi Spółki za 2015 r. NSA uchyla ten wyrok z powodu wadliwego uzasadnienia i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania.
Jednostki samorządu terytorialnego, dla wykazania prawa do odliczenia VAT, mogą zastosować metodę prewspółczynnika "czasowego" zamiast metody "obrotowej", jeśli bardziej adekwatnie oddaje ona specyfikę ich działalności gospodarczej.
Stawka 30% dodatkowego zobowiązania podatkowego, o której mowa w art. 112b ust. 1 ustawy o VAT, ma charakter stawki maksymalnej, ustalanej proporcjonalnie do okoliczności naruszenia, w tym jego przyczyn, rozmiarów i skutków oraz stopnia zawinienia podatnika.
Zwolnienie z podatku od nieruchomości dla infrastruktury kolejowej, ustanowione w art. 7 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l., nie stanowi selektywnej pomocy publicznej w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE i nie wymaga notyfikacji Komisji Europejskiej.
Zwolnienie z podatku od nieruchomości infrastruktury kolejowej w art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a u.p.o.l. nie stanowi niedozwolonej pomocy publicznej w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, gdyż nie przyznaje selektywnej korzyści i nie wymaga notyfikacji Komisji Europejskiej.
Zwolnienie z podatku od nieruchomości dla infrastruktury kolejowej, przewidziane w art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a u.p.o.l., nie jest selektywną pomocą publiczną w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE.
Przedawnienie zobowiązania podatkowego na podstawie art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej następuje z końcem piątego roku od zakończenia roku podatkowego, a zawieszenie terminów z art. 15zzr ustawy COVID-19 nie ma w tym przypadku zastosowania.
Bocznica kolejowa, udostępniana przewoźnikom kolejowym, może korzystać ze zwolnienia od podatku od nieruchomości na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a) u.p.o.l., niezależnie od szerokości torów, na zasadzie literalnej wykładni przepisu i bez zawężania jego zakresu.
Podatnik nie może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatków udokumentowanych fakturami, które nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych. Należy wykazać konkretną operację gospodarczą oraz jej należyte udokumentowanie, aby uznać wydatek za koszt uzyskania przychodów.
Zwalnianie z podatku od nieruchomości infrastruktury kolejowej na gruncie art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a u.p.o.l. nie jest formą selektywnej pomocy państwowej według art. 107 TFUE, co wyklucza konieczność jego notyfikacji jako niedozwolonej pomocy publicznej.
Zwolnienie z podatku od nieruchomości dla infrastruktury kolejowej nie stanowi selektywnej pomocy publicznej w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, nie wymaga notyfikacji i jest zgodne z prawem UE.
Naczelny Sąd Administracyjny, sygn. akt I FSK 123/25: Skarga kasacyjna wniesiona przez Dyrektora IAS w Łodzi została oddalona z powodu braku wystarczającego materiału dowodowego, który mógłby legalnie uzasadnić decyzję podatkową dot. zakwestionowanych transakcji VAT spółki A. sp. z o.o.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie słusznie uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z uwagi na brak dostatecznych podstaw do instrumentalnego wszczęcia postępowania karno-skarbowego, które miało za cel wydłużenie terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.
Artykuł 70 § 6 pkt 1 Ordynacji Podatkowej wymaga od organu podatkowego wyjaśnienia zasadności wszczęcia postępowania karnego skarbowego. WSA trafnie dopatrzył się instrumentalności wszczęcia postępowania, co mogło skutkować przedłużeniem terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego.
Organ interpretacyjny odmawiający wszczęcia postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej z powołaniem się na brak kompleksowości wniosku, zobowiązany jest wezwać stronę do sprecyzowania wniosku w celu jego merytorycznego rozpoznania.