Związanie gruntu, budynku lub budowli z prowadzeniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych jest pojęciem szerszym od pojęcia zajęcia na prowadzenie działalności gospodarczej i nie wymaga faktycznego wykorzystywania nieruchomości do tej działalności.

NSA uchyla wyrok WSA, oddala skargę podatnika i stwierdza, że wszczęcie postępowania karnego skarbowego przerwało bieg przedawnienia podatkowego, niezależnie od późniejszego uniewinnienia w postępowaniu karnym.

Grunty, budynki i budowle nie wchodzą w skład infrastruktury kolejowej oraz nie są faktycznie udostępniane przewoźnikom kolejowym nie podlegają zwolnieniu podatkowemu zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

Skarga kasacyjna została oddalona z uwagi na brak podstaw do wznowienia postępowania, uznając za bezzasadne zarzuty dotyczące nienależytej reprezentacji Skarżącej oraz nieistnienia nowych okoliczności lub dowodów wpływających na wynik orzeczenia sądu administracyjnego.

W przypadku istnienia uzasadnionego przypuszczenia nadużycia prawa, gdzie czynności opodatkowane prowadzą do uzyskania korzyści podatkowych sprzecznych z celem tej regulacji, organ podatkowy jest uprawniony do odmowy wydania interpretacji indywidualnej na podstawie art. 14b § 5b pkt 3 Ordynacji podatkowej.

W sytuacji, gdy organy podatkowe wykazały brak należytej staranności podatnika w weryfikacji transakcji, które stały się częścią oszustwa podatkowego, zasadne jest odmówienie prawa do odliczenia podatku naliczonego zgodnie z art. 88 ust. 3a u.p.t.u.

Wznowienie postępowania na podstawie art. 271 pkt 2 p.p.s.a. nie jest możliwe, gdy brak należytej reprezentacji nie zostanie dowiedziony, a okoliczności faktyczne podawane jako podstawy wznowienia były znane przed zakończeniem postępowania sądowego.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących transakcje, które nie miały miejsca w rzeczywistości, nie przysługuje, jeżeli z okoliczności sprawy wynika, że podatnik nie dochował elementarnych standardów należytej staranności w weryfikacji kontrahenta i pochodzenia towaru.

Postanowienie o wyłączeniu dokumentów ze względu na interes publiczny, wydane na podstawie art. 179 §1 Ordynacji podatkowej, nie podlega zażaleniu i jego legalność kontrolowana jest wyłącznie w ramach zaskarżenia decyzji kończącej postępowanie podatkowe, z którą jest związane.

Powstanie obowiązku podatkowego na podstawie art. 6 ust. 4 u.p.s.d., związane z uprawomocnieniem się orzeczenia sądowego, odnowuje termin biegu przedawnienia na wydanie decyzji ustalającej zobowiązanie podatkowe, czyniąc ten termin trzyletnim, licząc od końca roku uprawomocnienia orzeczenia.

Grunty oznaczone w planie zagospodarowania przestrzennego jako przeznaczone pod zabudowę (symbolem RPm) nie mogą być uznane za tereny niezabudowane inne niż budowlane. Ostateczna decyzja inwestycji przesądza o ich budowlanym charakterze, uniemożliwiając zwolnienie VAT.

Odliczenie podatku VAT na podstawie proporcji powierzchniowej bez jednoznacznego przyporządkowania kwot do działalności opodatkowanej i zwolnionej nie spełnia wymogów art. 90 ust. 1 ustawy o VAT. Tym samym, decyzja organu podatkowego była zgodna z prawem.

Przedłużenie terminu zwrotu podatku na podstawie art. 87 ust. 2 ustawy o VAT jest dopuszczalne, gdy przed upływem ustawowego terminu zwrotu istnieją co najmniej uprawdopodobnione przesłanki wskazujące na potrzebę dalszej weryfikacji zasadności zwrotu, nawet jeśli przesłanki te wynikają z wątpliwości powstałych przy rozliczeniach za wcześniejsze okresy podatkowe.

Uczestnictwo podatnika w oszustwie podatkowym typu karuzelowego, nawet bez uzyskania korzyści, stanowi przesłankę do odmowy prawa do odliczenia podatku naliczonego. Podatnik, który świadomie współdziała w procederze, nie zachowując należytej staranności, traci uprawnienia wynikające z dyrektywy VAT i krajowych przepisów podatkowych.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że w sytuacji, gdy wcześniejsze postanowienie o przedłużeniu terminu zwrotu VAT zostało uchylone, nie może to skutkować przerwaniem ciągłości uprawnienia do przedłużenia, o ile takie uchylenie nie jest prawomocne. Uchylenie wyroku WSA z tego powodu było niezasadne.

Doręczenie postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności dokonane z naruszeniem art. 144 § 5 Ordynacji podatkowej jest nieważne. W przypadku nieskutecznego doręczenia postanowienie nie wchodzi do obrotu prawnego i nie wywołuje skutków prawnych.

Spółka musi przedstawić pełną i rzetelną dokumentację potwierdzającą rzeczywiste wykonanie transakcji, aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego. Brak odpowiednich dowodów, nawet wynikający ze śmierci prezesa, nie uzasadnia odstąpienia od tego wymogu.

Umorzenie postępowania karnego skarbowego nie skutkuje bezwzględnie bezskutecznością zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych. Ocena instrumentalności wszczęcia postępowania karnego zależy od kwalifikowanych i oczywistych okoliczności faktycznych i prawnych.

Stawka preferencyjna VAT 8% nie dotyczy usług budowlanych w obiektach niezaliczonych do budownictwa społecznego. Odliczenie podatku naliczonego można zakwestionować tylko z wykazaniem świadomości oszukańczych działań kontrahentów.

W przypadku zamiany nieruchomości bez dopłat, podstawa opodatkowania podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, powinna być określana na poziomie wartości niższej z zamienianych nieruchomości, odzwierciedlającej wynagrodzenie subiektywnie ustalone przez strony transakcji.

W świetle art. 70 § 6 pkt 2 Ordynacji podatkowej bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu, z dniem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję, której przedmiotem jest określenie podatku do zapłaty na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy o VAT. Przepis powyższy nie znajdzie zastosowania, jeżeli przedmiotem skargi do sądu administracyjnego

Wyrok Sądu pierwszej instancji podlegający uchyleniu, gdyż nie doszło do naruszenia prawa procesowego przez organ podatkowy w kontekście instrumentalności wszczęcia postępowania karnego skarbowego celem zawieszenia biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

Zażalenie P. sp. z o.o. na postanowienie z dnia 22 marca 2019 r. o pozostawieniu odwołania bez rozpatrzenia było niedopuszczalne ze względu na brak prejudykatu wymagającego jego rozpatrzenia przed zakończeniem zawieszonego postępowania odwoławczego.

Stwierdzenie bezczynności Naczelnika Urzędu Skarbowego Warszawa-Wola w rozpoznaniu wniosku o zwrot oprocentowania nadpłaty uzasadnia uwzględnienie skargi na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. Merytoryczne rozpatrzenie wniosku winno prowadzić do decyzji bądź zwrotu nadpłaty.