Sąd kasacyjny uznał cofnięcie skargi kasacyjnej za dopuszczalne i umorzył postępowanie, orzekając zwrot kosztów. Cofnięcie nie zmierzało do obejścia prawa ani nie dotyczyło aktu nieważnego.

Nieuprawnione zarzuty naruszenia art. 151 P.p.s.a. oraz przepisów Ordynacji podatkowej nie wykazały wpływu na wynik sprawy; prawidłowo oddalono skargę kasacyjną.

Zmniejszenie wkładu komandytariusza poprzez obniżenie zobowiązania do świadczenia pracy, wynikające z przekształcenia spółki komandytowej, nie stanowi opodatkowanego przychodu, a zastrzeżenia WSA dotyczące dodatkowej analizy kosztów są bezzasadne.

Jeżeli istnieją uzasadnione wątpliwości co do rzeczywistego właściciela należności lub sztucznego charakteru działalności, organ podatkowy jest zobowiązany odmówić wydania opinii o stosowaniu preferencji podatkowych (art. 26b ust. 3 updop). Skarga kasacyjna w takim przypadku jest bezzasadna.

Osoba prowadząca działalność rolniczą jest traktowana jako prowadząca działalność gospodarczą we własnym imieniu; organy KAS mają prawo żądać dokumentów na mocy art. 45 ust. 1 ustawy o KAS. Skarga kasacyjna niezasadna.

Podatnik nie może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów kwoty odpowiadającej wysokości podatku naliczonego bez faktury VAT dokumentującej transakcję, na mocy art. 16 ust. 1 pkt 46 u.p.d.o.p.

Wykładnia art. 16i ust. 5 updop zezwala na zmianę stawek amortyzacyjnych zarówno w przyszłych, jak i przeszłych rozliczeniach podatkowych, pod warunkiem zgodności z terminem przedawnienia zobowiązań podatkowych.

Sąd uznaje, że przepis art. 22c pkt 2 updof, ograniczający amortyzację nieruchomości, nie narusza konstytucyjnych zasad ochrony praw nabytych ani interesów w toku, dzięki ustanowieniu przepisów przejściowych.

NSA oddalił skargę kasacyjną A.W., uznając ją za bezzasadną i niewykazującą dostatecznych podstaw kasacyjnych. Podniesione zarzuty procesowe i materialne nie znalazły potwierdzenia w przebiegu postępowania ani w stanie prawnym sprawy.

Decyzja organu odwoławczego o uchyleniu decyzji organu pierwszej instancji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania była zgodna z zasadą dwuinstancyjności oraz nie naruszała zasady szybkości postępowania, gdyż materiał dowodowy wymagał istotnego uzupełnienia.

Świadome uczestnictwo w oszustwie podatkowym pozbawia podatnika prawa do odliczenia podatku naliczonego, a organ podatkowy może skutecznie zawiesić bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, jeśli działania prokuratora wykazują odpowiednie podstawy do wszczęcia postępowania karnego-skarbowego.

Miejsce świadczenia międzynarodowych usług transportowych należy ustalać zgodnie z rzeczywistym miejscem prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy. Formalna rejestracja na Cyprze nie wpływa na opodatkowanie stawką krajową, gdy faktyczne miejsce działalności znajduje się w Polsce.

Skarżący nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego na podstawie faktur związanych z oszustwem podatkowym. Transakcje dokumentowane tymi fakturami stanowiły element przestępczego łańcucha dostaw. Syndyk masy upadłości nie dochował należytej staranności, wiedząc lub mogąc wiedzieć o oszustwie.

Podatnik nie ma prawa do ulgi abolicyjnej, gdy jego dochody z pracy na statkach badawczych nie spełniają przesłanek transportu międzynarodowego, wymagającego odpłatnego przewozu osób lub towarów. Fakt badawczego charakteru jednostek pływających wyklucza uznanie ich za statki w transporcie międzynarodowym.

Nadpłata podatku, powstała w wyniku ulg podatkowych, podlega zaliczeniu na poczet istniejących zaległości podatkowych, z wyjątkiem sytuacji, gdy podatnik zobowiązań takich nie posiada; ulga na dzieci nie stanowi bezwarunkowej należności podlegającej wypłacie.

Należyta staranność kupiecka w transakcjach handlowych nie była dochowywana, co skutkuje brakiem prawa do odliczenia podatku naliczonego. Faktury dokumentujące nieistniejące zdarzenia gospodarcze nie stanowią podstawy do obniżenia należnego podatku od towarów i usług.

Wypłata zgromadzonych zysków z kapitału zapasowego spółki z o.o., utworzonej z przekształcenia jednoosobowej działalności gospodarczej, nie podlega ponownemu opodatkowaniu jako przychód z tytułu udziału w zyskach osób prawnych.

Do uznania wydatku za koszt uzyskania przychodów niezbędne jest udokumentowanie rzeczywistych zdarzeń gospodarczych fakturą zgodną z rzeczywistością. Faktury nieodzwierciedlające rzeczywistych transakcji nie stanowią podstawy do zaliczenia ich do kosztów podatkowych.

Naczelny Sąd Administracyjny, na mocy przepisów p.p.s.a., umorzył postępowanie kasacyjne, uznając cofnięcie skargi kasacyjnej przez organ podatkowy za dopuszczalne i orzekł zwrot wpisu sądowego.

Odmowa wydania opinii o stosowaniu preferencji podatkowych jest uzasadniona, jeśli istnieją uzasadnione wątpliwości co do rzeczywistego właściciela należności. Nie jest wymagane stanowcze ustalenie tożsamości właściciela należności przy odmowie wydania opinii (art. 26b ust. 3 updop).

Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę kasacyjną na decyzję organu podatkowego z uwagi na brak zgłoszenia poprawnych zarzutów kasacyjnych względem zastosowania art. 22 § 2a Ordynacji podatkowej, które było istotą sprawy.

Podanie o ulgę płatniczą bez formalnie zgodnego oświadczenia de minimis podlega pozostawieniu bez rozpatrzenia. Przestrzeganie wymogów formalnych jest kluczowe dla rozpoczęcia postępowania administracyjnego dotyczącego ulg podatkowych.

NSA oddalając skargę kasacyjną, potwierdził prawo organu odwoławczego do wydania decyzji kasacyjnej, gdy konieczne jest dalsze wyjaśnienie okoliczności faktycznych sprawy, uchylając się od stwierdzenia materialnoprawnego zobowiązania podatkowego.

Uznaje się, że kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia akcji, w przypadku przekształceń spółek, nie jest koszt historyczny związany z nabyciem udziałów w spółce pierwotnej, lecz wartość emisyjna akcji przekształconej spółki.