Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie dopuściło się bezczynności oraz przewlekłego prowadzenia postępowania, jednakże bez rażącego naruszenia prawa.

Wydatki na budowę części administracyjnej budynku produkcyjno-administracyjnego w ramach nowej inwestycji mogą zostać uznane za koszty kwalifikowane, gdy są powiązane z procesami produkcyjnymi, mimo że nie zwiększają bezpośrednio zdolności produkcyjnych.

Zażalenie wniesione po terminie nie zostaje przywrócone z powodu domniemanego błędu pouczenia ustnego urzędnika, gdy pisemnie udzielone pouczenie w postanowieniu było zgodne z prawem.

SKO w Lublinie dopuściło się bezczynności oraz przewlekłości w prowadzeniu postępowania, które nie nosiły znamion rażącego naruszenia prawa, co uzasadniało częściowe uwzględnienie skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż bez prawidłowego doręczenia decyzji organu podatkowego nie można skutecznie prowadzić postępowania sądowoadministracyjnego, co skutkuje koniecznością odrzucenia skargi z powodu braku wejścia decyzji do obrotu prawnego.

Orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości UE z 14 listopada 2024 r., w sprawie C-613/23 Heredijk nie wywiera bezpośredniego wpływu na treść wyroku NSA z dnia 27 września 2022 r. w zakresie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich za zaległości spółki. Skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego oparta na tym orzeczeniu została oddalona.

W świetle § 9 ust. 2a rozporządzenia ZFRON, wydatek musi być poniesiony bezpośrednio z rachunku ZFRON, aby kwalifikować jako pomoc de minimis; refundacja ze środków własnych nie spełnia tego wymogu.

Nie można uznać za budynek obiektów budowlanych, które nie są trwale wydzielone z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych. Tym samym, wiaty wykonane z materiałów łatwo demontowalnych, takich jak siatki czy blacha, nie spełniają tej definicji, co zwalnia je z podatku od budynków.

Zryczałtowany podatek dochodowy od przychodu z udziału w zyskach może być pobrany wyłącznie od faktycznie osiągniętego przychodu z udziału w zysku, a nie od zaliczki na poczet tego zysku, którego wysokość nie jest jeszcze znana w trakcie roku obrotowego.

Art. 6 pkt 1 u.p.t.u. stosuje się również, gdy zorganizowana część przedsiębiorstwa służy nabywcy do prowadzenia działalności gospodarczej innego rodzaju, przy zachowaniu przeznaczenia nabytego zespołu składników majątkowych; nie jest wymagana ścisła kontynuacja działalności zbywcy.

NSA uchyla wyrok WSA z dnia 21 stycznia 2022 r. i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania przez WSA, uznając, że wadliwe uzasadnienie wyroku uniemożliwiło instancyjną kontrolę, co jest przeszkodą dla prawomocnego rozstrzygnięcia.

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego oddalający skargę o wznowienie postępowania wskazuje, iż wyrok TSUE z 14 listopada 2024 r. nie wpływa na rozstrzygnięcie wcześniej wydanego wyroku sądu administracyjnego w zakresie zasad proporcjonalności odpowiedzialności solidarnej osób trzecich.

Do kategorii budynków w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. nie można kwalifikować obiektów oddzielonych jedynie siatką ogrodzeniową, która nie realizuje funkcji przegrody budowlanej wymaganej do uznania obiektu za wydzielony z przestrzeni.

W przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, podatnik prowadzący działalność gospodarczą oraz statutową jest zobowiązany do stosowania zarówno prewspółczynnika zgodnie z art. 86 u.p.t.u., jak i ograniczenia do 50% określonego w art. 86a u.p.t.u.

Obiekt złożony z elementów rozmontowalnych, jak panele siatki czy blacha falista, nie spełnia definicji budynku wynikającej z art. 1a ust. 1 pkt 1 u.p.o.l., jako iż nie stanowi trwałej przegrody budowlanej, co wyklucza jego kwalifikację jako budynku do celów opodatkowania.

Wiata na opakowania, nie spełnia definicji budynku w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, ponieważ jej przegrody, m.in. z siatki, nie stanowią trwałego i funkcjonalnego elementu wydzielającego obiekt z przestrzeni.

Interpretacja indywidualna dotycząca opodatkowania zbiorników jako obiektów budowlanych została podtrzymana, a skarga kasacyjna oddalona z uwagi na brak uzasadnienia wpływu zarzutów proceduralnych na wynik sprawy.

Określenie wysokości zysku spółki, a co za tym idzie, także kwoty wypłacalnej komplementariuszowi tytułem udziału w zysku spółki jest możliwe po zakończeniu roku obrotowego tej spółki. Dopiero wówczas znana jest podstawa opodatkowania do obliczenia przez płatnika zryczałtowanego podatku dochodowego, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f. Natomiast ze względu na brak możliwości określenia

Gmina, realizując budowę drogi dojazdowej do oczyszczalni ścieków jako zadanie publicznoprawne, nie działa w charakterze podatnika VAT zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, co wyklucza prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu tej inwestycji.

Brak wykazania przez organy podatkowe świadomego udziału podatnika w transakcjach oszukańczych uniemożliwia uznanie jego odpowiedzialności; okoliczności takie jak szybkie zwroty VAT, stosowanie standardowych procedur handlowych czy korzystanie z podmiotów pośredniczących nie mogą same w sobie świadczyć o świadomej współudziałowości w karuzeli podatkowej.

Prawo do jednorazowych odpisów amortyzacyjnych na podstawie art. 38k u.p.d.o.p. przysługuje również w przypadku wytworzenia środków trwałych w celu przeciwdziałania COVID-19, nie tylko przy ich nabyciu.

Prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur, które nie dokumentują rzeczywistych transakcji gospodarczych, nie przysługuje podatnikowi. Faktury te muszą odzwierciedlać faktyczne zdarzenia gospodarcze.

Określenie elementu przegrody budowlanej w definicji budynku wymaga, aby przegroda stanowiła trwałą fizyczną barierę, która wydziela budynek z przestrzeni zewnętrznej, a przegrody łatwe do demontowania, takie jak siatka stalowa, nie spełniają tej funkcji.

Wyrok TSUE C-613/23 nie wpływa na treść orzeczenia o odpowiedzialności solidarnej za zaległości podatkowe, jeśli nie wykazano wpływu wykładni prawa unijnego na dotychczasowe rozstrzygnięcie polskiego sądu administracyjnego.