Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną organu podatkowego, potwierdzając, że sprzedaż działek przez osobę fizyczną nie stanowiła działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, jeżeli działania właściciela nie wykraczały poza ramy zwykłego zarządu majątkiem osobistym.

Rozstrzygnięcie Naczelnego Sądu Administracyjnego potwierdza oddalenie skargi kasacyjnej M. M. w przedmiocie odmowy przyznania ulgi podatkowej. Wyrok wskazuje na konieczność precyzyjnego formułowania zarzutów kasacyjnych. Brak uchybień procesowych w decyzji pierwszoinstancyjnej.

Skarga kasacyjna wniesiona przez P.K. zostaje oddalona z powodu nieprecyzyjnego określenia podstaw kasacyjnych oraz braku należytego uzasadnienia zarzutów, co uniemożliwia skuteczne podważenie prawidłowości ustaleń faktycznych i prawnych decyzji organu oraz wyroku WSA.

Dla uzyskania zwolnienia z opodatkowania dochodu z tytułu zbycia nieruchomości, nie jest konieczne zamieszkiwanie na stałe w nabytym lokalu, jeżeli wydatki spełniają warunki określone w art. 21 ust. 25 u.p.d.o.f., wystarczy przeznaczenie ich na cele mieszkaniowe.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie dopuściło się bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania bez rażącego naruszenia prawa. Wymierzona kara grzywny, jako środek dyscyplinujący, była zasadna.

Rozliczenie VAT w transakcji aportu nieruchomości między P. Spółka z o.o. a P. S.A. wymaga ponownego zbadania, czy istotnym celem było osiągnięcie nieuprawnionej korzyści podatkowej; organ odwoławczy nie może zastąpić sądu pierwszej instancji w prowadzeniu postępowania wyjaśniającego.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że nieprawidłowe doręczenie decyzji podatkowej pełnomocnikowi strony, z pominięciem formy komunikacji elektronicznej zgodnie z Ordynacją podatkową, skutkuje uznaniem, że decyzja nie weszła do obrotu prawnego, co uzasadnia odrzucenie skargi na wojewódzkim szczeblu sądowym.

Wydatki na części produkcyjno-administracyjne, o ile są związane z rozwojem działalności produkcyjnej, mogą być uznane za koszty kwalifikowane nowej inwestycji, zgodnie z definicją w art. 2 pkt 7 u.w.n.i. oraz § 8 ust. 1 rozporządzenia.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze dopuściło się bezczynności oraz przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednak działania te, zważywszy na okoliczności sprawy oraz brak przejawów złej woli, nie stanowiły rażącego naruszenia prawa.

NSA uchyla wyrok WSA oraz decyzję organu podatkowego, wskazując, że transakcje dotyczące obrotu paliwami przez T. nie stanowiły wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów, lecz zakupy krajowe z prawem do odliczenia VAT. Transakcje powinny być kwalifikowane jako zakupy podatkowe w Polsce.

Interpretacje indywidualne przepisów prawa podatkowego nie stanowią rozstrzygnięć władczych kształtujących bezpośrednio prawa bądź obowiązki, a organ interpretacyjny nie ma kompetencji do oceny zgodności hierarchicznej przepisów.

Sąd przyznaje, że organ podatkowy może nadawać rygor natychmiastowej wykonalności nieostatecznej decyzji podatkowej w oparciu o przesłanki krótkiego okresu przed przedawnieniem, bez oceny majątkowej podatnika, jeśli okoliczności nie wskazują na inną kategorię ryzyka.

NSA oddalił skargę kasacyjną uznając, że decyzja Dyrektora Izby Skarbowej wydana po upływie przedawnienia zobowiązania podatkowego była uzasadniona, a zarzuty proceduralne i materialne nie zasługują na uwzględnienie z uwagi na brak naruszenia przepisów prawa.

Spółka komandytowa, uzyskując status podatnika CIT od 1 maja 2021 r., jest uprawniona do stosowania 9% stawki podatku na zasadach dotyczących podmiotów rozpoczynających działalność, nie będąc związana statusem małego podatnika z poprzednich lat.

Skraga kasacyjna zasługująca na uwzględnienie dowodzi, że dla skutecznego zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych konieczny jest związek tożsamości podmiotowej i czasowej pomiędzy postępowaniem karnym a podatkowym, oraz prawidłowe zawiadomienie o zawieszeniu.

Osoba trzecia nie ma uprawnienia do podważania ustaleń podatkowych dokonanych względem spółki, na którą została przeniesiona odpowiedzialność podatkowa, zwłaszcza w zakresie korekty VAT w kontekście ulgi na złe długi, gdy spółka z tej ulgi nie skorzystała.

Uprawdopodobnienie niewspółmierności zaliczek w rozumieniu art. 22 § 2a Ordynacji podatkowej należy do podatnika; organ podatkowy nie ma w tym trybie obowiązku prowadzenia pełnego postępowania dowodowego ani rozstrzygania kwestii właściwych dla rocznego wymiaru podatku.

Skarga kasacyjna organu zasługuje na uwzględnienie, bowiem postępowania zabezpieczające skutecznie zawiesiły bieg terminu przedawnienia, a transakcje prowadzone przez J.K. były nierzetelne w świetle przepisów o VAT.

Organ podatkowy dopuścił się bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania, lecz nie z rażącym naruszeniem prawa. Wymierzono symboliczną grzywnę jako środek prewencyjno-represyjny.

Spółka komandytowa nie jest zobowiązana do pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego od zaliczek na zysk dla komplementariusza w trakcie roku podatkowego. Podatek powinien być obliczany zgodnie z zasadami ujętymi w art. 30a ust. 6a-6e u.p.d.o.f. dopiero po zakończeniu roku podatkowego.

Zwolnienie z podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu wydatków poniesionych na cele mieszkaniowe nie wymaga zamieszkiwania w nabytym lokalu i dopuszcza czasowe zamieszkiwanie, o ile zakup nie miał charakteru spekulacyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając prawidłowość zastosowania art. 67a § 1 pkt 3 O.p. przez organy podatkowe i WSA, uznając decyzję o odmowie umorzenia zaległości podatkowej za zgodną z prawem.

Oddalenie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku NSA w sprawie podatku akcyzowego związane z brakiem kompletnych dowodów dokumentujących przeznaczenie oleju opałowego na cele opałowe, zgodnie z krajowymi wymogami formalnymi.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Lublinie dopuściło się bezczynności oraz przewlekłego prowadzenia postępowania, jednakże bez rażącego naruszenia prawa.