Podmiot prywatny świadczący usługi edukacyjne może korzystać ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 112 oraz art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a) ustawy o podatku VAT, gdy realizuje cele edukacyjne podobne do celów realizowanych przez podmioty publiczne.

Obowiązkiem podatnika jest przedstawienie dowodów dokumentujących pokrycie wydatków w sposób przekonujący, umożliwiający stwierdzenie ich pochodzenia z ujawnionych źródeł zgodnie z art. 122 Ordynacji podatkowej. W przypadku nierzetelnego udowodnienia skarżący naraża się na utrzymanie decyzji o opodatkowaniu z uwagi na dochody nieujawnione.

W postępowaniu dotyczącym ustalenia kosztów postępowania podatkowego nie dokonuje się merytorycznej oceny opinii biegłego. Decyzje uchylone nieprawomocnie pozostają w obrocie prawnym do czasu uprawomocnienia się wyroku, co uzasadnia możliwość orzekania o kosztach.

Organ interpretacyjny uprawniony jest do odmowy wydania interpretacji indywidualnej, gdy istnieje uzasadnione przypuszczenie, iż czynności opisane we wniosku mogą prowadzić do unikania opodatkowania, zgodnie z art. 119a § 1 Ordynacji podatkowej.

Ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych przewidziane w art. 67a § 1 pkt 2 O.p. stanowią wyjątek od zasady powszechności i równości opodatkowania, dlatego przesłanki ‘ważnego interesu podatnika’ oraz ‘interesu publicznego’ powinny być interpretowane ściśle i odnosić się do sytuacji nadzwyczajnych, wykraczających poza zwykłe ryzyko gospodarcze związane z prowadzeniem działalności.

Przychody z dzierżawy praw do znaku towarowego, niezwiązanych z działalnością gospodarczą, powinny być zakwalifikowane jako przychody z dzierżawy zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.f., co wyklucza przypisanie ich do przychodów z praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 7 u.p.d.o.f. Skarga kasacyjna została oddalona.

Skarga kasacyjna E.B. została oddalona, a podniesione zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania oraz prawa materialnego uznane za niezasadne, co potwierdziło decyzję organów podatkowych odmawiającą prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z tytułu fikcyjnych transakcji handlowych.

Z uwagi na brak nowych istotnych dowodów lub okoliczności nieznanych organowi w dniu wydania decyzji, nie wystąpiły przesłanki do wznowienia postępowania podatkowego za 2013 r. w trybie art. 240 § 1 pkt 5 O.p., co uzasadniało oddalenie skargi kasacyjnej.

Decyzja dotycząca odpowiedzialności podatkowej osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej powinna być doręczana na adres z ewidencji PESEL, nie zaś z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.

Członek zarządu spółki z o.o., na którego nałożono odpowiedzialność podatkową jako osoby trzeciej z tytułu zaległości podatkowych spółki, nie może zostać zwolniony od tej odpowiedzialności, gdy egzekucja przeciwko spółce okazała się bezskuteczna, a sam wniosek o ogłoszenie upadłości złożono po terminie określonym przepisami prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny, uznając skargę kasacyjną za niezasadną, potwierdził spełnienie przesłanek do pociągnięcia członka zarządu do solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki, wobec wykazania bezskuteczności egzekucji i braku terminowego zgłoszenia upadłości, którą to odpowiedzialność potwierdzają przyjęte ustalenia faktyczne.

Brak wskazania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny konkretnych przepisów prawa naruszonych w zaskarżonej decyzji jest istotnym uchybieniem proceduralnym, które uzasadnia uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Nieruchomość posiadana przez przedsiębiorcę i ujawniona w księgach jako inwestycja może być uznana za związaną z działalnością gospodarczą, nawet przy braku faktycznego zajęcia. Techniczne przeszkody bez decyzji o rozbiórce nie wpływają na kwalifikację opodatkowania.

W sprawie podatku od nieruchomości, wcześniejsza prawomocna ocena prawna o statusie przedsiębiorcy skarżącej A. pozostaje wiążąca, pomimo późniejszych zmian legislacyjnych; kasacja bezzasadna.

NSA uchylił zaskarżony wyrok WSA, uznając, iż doręczenie protokołu kontroli podatkowej pełnomocnikowi było prawidłowe, oraz potwierdzając skuteczność przedłużenia terminu przedawnienia. Sprawa skierowana do ponownego rozpoznania przez WSA.

Zaskarżony wyrok WSA w Warszawie został uchylony z powodu stwierdzenia, że decyzja organu odwoławczego była należycie uzasadniona, a klasyfikacja obiektu jako budynku w ewidencji gruntów jest wiążąca dla organu podatkowego. Sąd I instancji powinien rozstrzygnąć merytorycznie zasadność opodatkowania budynku zgodnie ze stanem faktycznym.

Wydatki na wytworzenie aplikacji mobilnej stanowią podlegające amortyzacji wartości niematerialne i prawne. Skarga kasacyjna nie wskazała naruszeń prawa procesowego ani materialnego mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy, zatem oddalono ją jako niezasadną.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, uznając decyzję o odmowie odliczenia VAT za grudzień 2016 roku za niewystarczająco uzasadnioną. Tym samym, WSA słusznie uchylił decyzję organu z powodu braku dowodów oszustwa podatkowego.

Za związane z działalnością gospodarczą uznaje się nieruchomości posiadane przez przedsiębiorcę, co uzasadnia zastosowanie podwyższonej stawki podatkowej, niezależnie od formalnego właściciela. Opodatkowanie zależy od faktycznego użytkowania nieruchomości zgodnie z celami gospodarczymi.

Dla przedłużenia zwolnienia z obowiązku złożenia zabezpieczenia akcyzowego niezbędne jest aktualne zaświadczenie o niezaleganiu z podatkami. Brak tego dokumentu uniemożliwia uzyskanie przedłużenia zwolnienia, co potwierdził NSA, oddalając skargę kasacyjną.

Oddalenie skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej oraz uchylenie decyzji o dodatku VAT dla O. s.c., gdyż nie wykazano braku zasadności faktur spółki i należytej staranności w weryfikacji kontrahentów.

Dopuszczalne jest odwołanie się do uprzedniej opinii organu krajowego w sytuacji, gdy stan faktyczny przedstawiony we wniosku o interpretację indywidualną wykazuje istotne podobieństwo do stanu faktycznego opiniowanej sytuacji, co uzasadnia odmowę wydania interpretacji na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej.

Odpowiedzialność podatkowa członka zarządu spółki za zaległości podatkowe nie ustaje, gdy egzekucja z majątku spółki jest bezskuteczna, a członek zarządu nie wykazał braku winy w opóźnieniu złożenia wniosku o upadłość ani nie wskazał majątku umożliwiającego zaspokojenie zaległości w znacznej części.

Odmowa przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wszczęcia postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji podatkowej dotyczącej faktur EDI była nieuzasadniona, ponieważ wniosek dotyczył rozumienia przepisów prawa podatkowego, a nie jedynie kwestii technicznych.