Członek zarządu spółki zobowiązany jest, aby we właściwym czasie zgłosić wniosek o upadłość lub zapewnić otwarcie postępowania restrukturyzacyjnego, w przeciwnym razie ponosi odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki. Brak osób pozwalających na zastosowanie przesłanki egzoneracyjnej skutkuje utrzymaniem w mocy decyzji o odpowiedzialności.

Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że dla wstrzymania wykonania decyzji podatkowej musi istnieć wysokie prawdopodobieństwo jej nieważności. Doręczenie stanowi element procedury, a nie podstawę prawną do stwierdzenia nieważności decyzji. Stwierdzono brak rażącego naruszenia prawa w decyzji z dnia 7 czerwca 2023 r.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że czynności planowane przez Skarżącą, związane z działalnością Fundacji Rodzinnej, mogą stanowić unikanie opodatkowania, co uzasadnia odmowę wydania interpretacji indywidualnej zgodnie z art. 14b § 5b pkt 1 Ordynacji podatkowej.

Brak skutecznego podważenia ustaleń faktycznych uzasadnia prawidłowość decyzji organu podatkowego opartej na art. 104 ust. 8 i 9 ustawy o podatku akcyzowym, określających obowiązek podatkowy w przypadku znaczącego odstępstwa od rynkowej wartości pojazdu.

Klauzulę przeciwko unikaniu opodatkowania nie można stosować retroaktywnie do korzyści podatkowych za rok 2016, jako że naruszałoby to zasadę demokratycznego państwa prawnego. Skargi kasacyjne zgodnie z art. 184 p.p.s.a. zostały oddalone.

Zgodne z art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej wszczęcie postępowania karnego przez organy ścigania skutkuje zawieszeniem biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, negującym jego przedawnienie z końcem 2018 roku.

Brak przesłanek do wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej na podstawie hipotetycznego wznowienia postępowania, jeśli zgłoszone dowody nie kwalifikują się jako nowe w myśl art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej.

Skarga kasacyjna oddalona; Skarżący nie dochował należytej staranności w transakcjach z nierzetelnym podmiotem, co wyłączało prawo do odliczenia VAT z zakwestionowanych faktur. Odliczenie podatku VAT możliwe tylko dla faktycznych transakcji.

Uchylenie decyzji o zabezpieczeniu zobowiązania podatkowego unicestwia skutki zawieszenia biegu terminu przedawnienia na podstawie art. 70 § 6 pkt 4 Ordynacji podatkowej. Instrumentalne stosowanie zabezpieczeń dla zawieszenia biegu terminu przedawnienia jest niedopuszczalne.

Skarga kasacyjna, dotykająca kwestii przedawnienia zobowiązań podatkowych oraz rzetelności wystawionych faktur, nie została uwzględniona przez NSA. Prawidłowo wstrzymano bieg terminu przedawnienia, a skarżący nie dostarczył dowodów świadczących o rzeczywistości transakcji.

Karta pobytu wystawiona w Peru może być uznana za dokument potwierdzający miejsce stałego zamieszkania poza Unią Europejską dla celów zwrotu VAT w systemie Tax Free, co uzasadnia uchylenie odmownych decyzji organu celno-skarbowego.

Sąd utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej uzgadniając, że przedawnienie zobowiązania podatkowego było skutecznie zawieszone z dniem 25 lipca 2013 r. z uwagi na wszczęcie postępowania karnego skarbowego i wykluczył zarzuty skargi kasacyjnej jako nieuzasadnione.

NSA stwierdza, iż kontrola podatkowa wszczęta wobec skarżącego została przeprowadzona prawidłowo, a organy zastosowały odpowiednie przepisy proceduralne, pozbawiając zasadności argumenty dotyczące niedopełnienia obowiązku doręczenia upoważnienia do kontroli podst. art. 284 § 3 i § 4 Ordynacji podatkowej.

Skarga kasacyjna A. R. dotycząca przedawnienia zobowiązań podatkowych za 2013 rok oraz rzetelności faktur zostaje oddalona. Termin przedawnienia został skutecznie zawieszony wskutek wszczęcia postępowania przygotowawczego. Faktury zaś nie stanowią podstawy do kosztów uzyskania przychodów, uznane za nierzetelne. Sygn. akt I FSK 329/17.

Nieruchomość będąca w posiadaniu przedsiębiorcy jest związana z działalnością gospodarczą, jeśli jej cechy pozwalają na potencjalne wykorzystanie jej w działalności gospodarczej, co uzasadnia stosowanie wyższej stawki podatkowej; stan deweloperski nieruchomości nie wyklucza tej możliwości.

Oddalając skargę kasacyjną, Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził zgodność z prawem decyzji organów podatkowych oraz wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w sprawie niezaewidencjonowanej sprzedaży. Skarga nie wykazała naruszenia prawa wymagającego ingerencji Sądu.

Udzielanie pracownikom nieoprocentowanych pożyczek na cele osobiste, nawet jeśli kwalifikowane jako zwolnione od podatku, zasadniczo podlega opodatkowaniu na gruncie ustawy o VAT (art. 8 ust. 2). Zwolnienie nie oznacza wyłączenia z opodatkowania.

Podmiot uzyskujący przychody z dywidend, będący pośrednim właścicielem, nie spełnia przesłanek bycia rzeczywistym właścicielem, co pozbawia go prawa do zwolnienia z podatku u źródła zgodnie z art. 22 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz dyrektywą Rady 2011/96/UE.

Podstawę opodatkowania podatkiem od nieruchomości budowli stanowi ich wartość rynkowa. Organ podatkowy uprawniony jest do powołania biegłego w przypadku wątpliwości co do prawidłowości deklarowanej wartości, a uzasadnione opinie biegłego mogą stanowić wiążący dowód dla organów i sądów administracyjnych.

W sytuacji wątpliwości co do zadeklarowanej wartości budowli, organ podatkowy ma prawo powołać biegłego celem jej weryfikacji, w tym stosując metodę odtworzeniową w braku danych rynkowych; decyzja organu musi uwzględniać rzetelną opinię biegłego.

Uzasadnienie wyroku sądu administracyjnego powinno być sporządzone w sposób umożliwiający kontrolę instancyjną. Niedopełnienie tego wymogu uzasadnia uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez sąd pierwszej instancji.

Skarga kasacyjna P. [...] S.A. została oddalona. NSA potwierdził prawidłowość ustalenia wartości budowli w oparciu o opinię biegłego powołanego przez organ podatkowy, stosując art. 4 ust. 7 u.p.o.l., z uwagi na niedostateczne dane w opinii prywatnej.

Odpowiedzialność prezesa zarządu spółki za zaległości podatkowe spółki jest uzasadniona, gdy formalne odejście z funkcji nie znosi faktycznego pełnienia obowiązków członka zarządu, zgodnie z art. 116 §1 i §2 Ordynacji podatkowej.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie sprostało obowiązkowi wykonania zaleceń prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wobec nieprzeprowadzenia istotnych czynności dowodowych, oddalił skargę kasacyjną jako niezasługującą na uwzględnienie.