Naczelny Sąd Administracyjny uchyla rozstrzygnięcia sądowe i administracyjne w zakresie umorzenia zaległości podatkowych, wskazując na konieczność uwzględniania szerszego kontekstu osobistego podatnika przy ocenie przesłanek ważnego interesu podatnika oraz interesu publicznego, w duchu art. 67a § 1 o.p.

Przychód z wniesionego aportu nie stanowi zorganizowanej części przedsiębiorstwa, a przychód ze sprzedaży udziałów został nieprawidłowo ustalony w pełnej wysokości, nie uwzględniając warunkowych elementów ceny. Organy podatkowe winny ustalić definitywną należność."

Warunek udostępnienia infrastruktury kolejowej podmiotowi wskazanemu w art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1170 ze zm.) zostaje spełniony również wówczas, gdy jest ona faktycznie wykorzystywana (eksploatowana) przez licencjonowanego przewoźnika kolejowego, co nie oznacza, że grunty i obiekty wymienione w załączniku nr

Przepisy Ordynacji podatkowej nie przewidują możliwości wyznaczenia innego dyrektora izby administracji skarbowej do prowadzenia spraw podatkowych, co uzasadnia odmowę wszczęcia postępowania w tym zakresie.

Oddalenie skargi kasacyjnej T.S.A.; art. 249§ 1 Ordynacji podatkowej nadal obowiązuje w zakresie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznych, niezależnie od analogicznych przepisów k.p.a., z racji ich zastosowania do odmiennych kategorii prawnych.

Eksploatacja statku w transporcie międzynarodowym polega na przewozie osób lub ładunków między portami w celach zarobkowych; brak takiej działalności skutkuje brakiem podstaw do ograniczenia poboru zaliczek na podatek zgodnie z art. 14 ust. 3 Konwencji i art. 22 § 2a Ordynacji Podatkowej.

Przepisy krajowe nie naruszają unijnej dyrektywy w zakresie zwrotu akcyzy przy eksporcie; ograniczenie prawa do zwrotu w przypadku eksportu wyrobów akcyzowych z Polski jest zgodne z prawem unijnym.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego nie przysługuje w przypadku faktur dokumentujących czynności, które nie zostały dokonane, albo wystawionych przez podmiot nieistniejący, niezależnie od formalnej poprawności takich faktur.

Zbycie udziałów we współwłasności statku turystycznego przez gminę, wykorzystywanego wyłącznie do działalności publicznoprawnej, nie stanowi czynności opodatkowanej VAT. Nie można uznać gminy za podatnika VAT, gdy czynność zniesienia współwłasności nie wiąże się z działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Nie można stosować stawki podatku 23% w przypadku WDT, jeśli nie ustalono że transakcja narusza formalne i materialne warunki przepisywane dla WDT, chyba że wykazano świadome uczestnictwo podatnika w oszustwie podatkowym.

Powstanie obowiązku podatkowego z art. 6 ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn nie nakłada na podatnika obowiązku złożenia zeznania podatkowego, co wyłącza zastosowanie 5-letniego terminu przedawnienia, o którym mowa w art. 68 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej w sytuacji odnowienia obowiązku podatkowego.

Członek zarządu ponosi odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki, jeśli nie zgłosi wniosku o upadłość w wymaganym terminie, mimo stwierdzenia niewypłacalności spółki. Egzekucja musi być bezskuteczna, a nie wykazano przesłanek wyłączających taką odpowiedzialność.

Zaskarżenie klasyfikacji produktu do kodu CN 2710 19 29 w ramach Nomenklatury Scalonej jako pozostałe oleje średnie i oddalenie wniosku kasacyjnego z uwagi na brak wykazania naruszeń materialnoprawnych oraz zasadności podniesionych w kasacji argumentów procesowych.

Zastosowanie zasady "look-through" w kontekście umów o unikaniu podwójnego opodatkowania wymaga ustalenia rzeczywistego beneficjenta odsetek. Podmiot pośredniczący, niebędący właścicielem, nie może korzystać ze zwolnień umów międzynarodowych.

Dla skorzystania z ulgi podatkowej na cele mieszkaniowe, kredyt hipoteczny musi być formalnie zaciągnięty przez podatnika. Spłata kredytu innej osoby nie spełnia przesłanek przewidzianych w art. 21 ust. 25 pkt 2 u.p.d.o.f.

NSA stwierdził, że organy podatkowe nie przedstawiły wystarczających dowodów na poparcie twierdzenia o nadużyciu prawa przy WDT, wymagających zastosowania krajowej stawki VAT, co skutkowało uchyleniem decyzji i przyznaniem podatnikowi prawa do stawki 0% VAT.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że stwierdzenie wygaśnięcia interpretacji indywidualnej wymaga szczegółowego uzasadnienia i porównania z interpretacją ogólną. Wadliwości formalne uzasadnienia przez organ naruszają prawo podatnika do rzetelnej oceny faktycznej i prawnej.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że oszacowanie dochodu spółki przez organy podatkowe w zakresie oprocentowania i nieodpłatnych świadczeń było częściowo prawidłowe, i mimo błędów, wyrok WSA odpowiadał prawu, co skutkowało oddaleniem skarg kasacyjnych.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargi kasacyjne stron dotyczących rozliczeń podatku dochodowego od osób prawnych na rzecz podtrzymania uchylenia decyzji podatkowej organu pierwszej instancji, uznając brak podstaw do unieważnienia wyroku sądowego.

Uzasadniona była odmowa zastosowania stawki 0% VAT oraz prawa do odliczenia naliczonego VAT, gdzie syndyk nie dochował należytej staranności, uczestnicząc w transakcjach oszukańczych mających na celu wyłudzenie VAT, co uzasadnia ich wyłączenie z preferencyjnego opodatkowania.

Podmiot świadczący usługi turystyki biznesowej, zakupujący usługi noclegowe i gastronomiczne dla korzyści turystów, zobowiązany jest stosować procedurę opodatkowania VAT marżą, zaś prawo do odliczenia podatku naliczonego od tych usług nie przysługuje.

Wznowienie postępowania podatkowego na podstawie art. 240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej wymaga wykazania nowo ujawnionych, istotnych okoliczności faktycznych lub dowodów, które istniały w momencie wydania decyzji, lecz były nieznane organowi. Brak spełnienia tych przesłanek uzasadnia oddalenie skargi.

Podmioty w sposób świadomy i celowy dokonały czynności, które miały charakter nadużycia prawa, co uzasadnia odmowę uznania ich za podatników VAT, a co za tym idzie – prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Wniesienie przez osobę fizyczną, nieprowadzącą działalności gospodarczej, wkładu niepieniężnego w postaci znaku towarowego do spółki jawnej nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT, jeżeli czynność ta jest jednostkowa i niezarobkowa, a osoba fizyczna nie działa jako podatnik VAT.