W przypadku odpłatnego zbycia obligacji, które częściowo zaspokajają zobowiązania, podatnik ma prawo uznać jako koszty uzyskania przychodu równowartość zobowiązania, pomimo że majątek został nabyty w wyniku likwidacji.

Członek zarządu może uwolnić się od odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki jedynie wtedy, gdy wykaże, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub otwarto postępowanie restrukturyzacyjne, albo że niezgłoszenie wniosku nastąpiło bez jego winy.

Członkowie zarządu spółki z o.o. odpowiadają solidarnie za zaległości podatkowe spółki, jeżeli nie wykażą istnienia przesłanek zwalniających ich z odpowiedzialności, w tym braku winy w niezgłoszeniu wniosku o ogłoszenie upadłości lub możliwości zaspokojenia zaległości z majątku spółki.

Członek zarządu spółki z o.o. odpowiada solidarnie za jej zobowiązania podatkowe, nawet wobec jednego wierzyciela, gdy egzekucja z majątku spółki nie umożliwia zapłaty w znaczącej części, a brak złożenia wniosku o upadłość nie jest usprawiedliwiony.

Wniesienie przez osobę fizyczną znaku towarowego aportem do spółki jawnej nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, jeżeli osoba ta nie prowadzi działalności gospodarczej, co wyklucza opodatkowanie VAT.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że bez przedstawienia wiarygodnych okoliczności uprawdopodobniających niewykonanie zobowiązania podatkowego, organ podatkowy nie może nadać decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności na podstawie art. 239b § 2 o.p.

W związku z zastrzeżeniami proceduralnymi, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że decyzja organu nie wypełniła wytycznych wcześniejszego wyroku, a proces przedawnienia został prawidłowo zawieszony. Oddalono obie skargi kasacyjne.

Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymał uchylenie decyzji podatkowej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, wskazując na niespełnienie przesłanek dostatecznego wyjaśnienia sprawy i braku dojścia do skutku prawidłowego doręczenia zawiadomień skarżącemu. NSA podkreślił wagę prawa do efektywnego kwestionowania ustaleń organów podatkowych.

Spółka komandytowa, która nabyła status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych, ma prawo do stosowania obniżonej stawki podatkowej jako podatnik rozpoczynający działalność, bez konieczności spełniania warunku bycia małym podatnikiem, jeżeli nie posiadała w poprzednim roku statusu podatnika CIT.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wcześniejsze orzeczenia i decyzje, stwierdzając, że skarżący prowadził samodzielną działalność gospodarczą, uznając go za podatnika VAT, co uprawnia do odliczenia podatku naliczonego. Działalność spełniała kryteria samodzielności, zarobkowości i zorganizowania.

Art. 56a § 3 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.) należy interpretować w ten sposób, że korekta deklaracji złożona przez podatnika, która nie jest bezpośrednim efektem przeprowadzonych czynności sprawdzających, nie może być wyłączona od stosowania obniżonej stawki odsetek za zwłokę.

Udostępnienie infrastruktury kolejowej do eksploatacji przez przewoźnika kolejowego, bez konieczności wyłącznego posiadania, uprawnia do zwolnienia z podatku zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 lit. a) u.p.o.l., jeśli infrastruktura jest funkcjonalnie powiązana z linią kolejową.

Koszty sporządzania kopii dokumentów cyfrowych obciążają stronę, gdyż są czynnością realizowaną w jej interesie procesowym na jej żądanie, zgodnie z art. 267 § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej.

Brak zgłoszenia wniosku o upadłość spółki w terminie, wraz z niezachowaniem należytej staranności w monitorowaniu jej kondycji finansowej, skutkuje odpowiedzialnością członka zarządu za zaległości podatkowe, o ile nie wykaże on przyczyn uzasadniających zwolnienie z tej odpowiedzialności.

Członek zarządu spółki z o.o. może zostać pociągnięty do odpowiedzialności solidarnej za zaległości podatkowe spółki, w tym odsetki, gdy nie wykaże, że niezgłoszenie wniosku o upadłość nastąpiło bez jego winy, niezależnie od liczby wierzycieli.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną E. sp. z o.o., uznając decyzję kasacyjną Dyrektora IAS, która zarządziła ponowne rozpatrzenie sprawy przez organ pierwszej instancji, za zgodną z prawem w świetle wykazanych przez organ odwoławczy braków w materiale dowodowym.

W sprawach dotyczących kosztów uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia udziałów spółek przekształconych, kosztem uzyskania przychodu jest wartość bilansowa majątku spółki przekształcanej z dnia przekształcenia, o ile odpowiada ona wydatkom poniesionym w związku z nabyciem tych udziałów.

Tablice reklamowe wolnostojące, które nie są zagłębione w gruncie i których przeniesienie nie wiąże się z robotami ziemnymi, nie stanowią nieruchomości trwale związanej z gruntem w rozumieniu prawa podatkowego.

NSA potwierdził legitymowanie się przez sąd administracyjny możliwością oceny prawidłowości doręczeń oraz właściwości miejscowej organów podatkowych w postępowaniu o odpowiedzialność osoby trzeciej. Podkreślił wagę kompletnego materiału dowodowego oraz prawidłowego ustalania doręczeń dla skutecznego wszczęcia postępowania.

Doręczenie decyzji podatkowej po przedawnieniu zobowiązania podatkowego niweczy jej skutki prawne, nieważne jest doręczenie decyzji o odpowiedzialności członka zarządu za przedawnioną zaległość, a czasowe pozbawienie wolności członka zarządu wyłącza jego winę za niezłożenie wniosku o upadłość.

NSA uchyla decyzje organów podatkowych oraz wyrok WSA, umarzając postępowanie. Zgromadzone dowody nie uzasadniają istnienia oszustwa 'karuzelowego', a transakcje dotyczące zakupu i eksportu kart SanDisk były rzeczywiste i zgodne z prawem.

Odmawia się przywrócenia terminu na złożenie odwołania, jeśli zainteresowany nie udowodnił braku winy w uchybieniu terminowi. Urzędowe poświadczenie odbioru przez system e-PUAP stanowi dowód skutecznego doręczenia pisma podatkowego.

Osoba rozwiedziona, samotnie wychowująca dziecko w sensie sprawowania odrębnej opieki w innym czasie niż drugi rodzic, spełnia przesłanki biorące pod uwagę prawo do ulgi podatkowej na zasadach przewidzianych dla osób samotnie wychowujących dzieci, zgodnie z art. 6 ust. 4 u.p.d.o.f.

Nie uznaje się wartości majątku otrzymanego w likwidacji spółki za koszt uzyskania przychodu przy jego późniejszym zbyciu, jeśli nie towarzyszyło temu zobowiązanie objęte dotyczącymi regulacjami podatkowymi. Wyjątkiem jest przypadek, gdy majątek likwidacyjny częściowo zaspokaja zobowiązania likwidowanej spółki.