W sprawie dotyczącej umorzenia zaległości podatkowych, brak wykazania ważnego interesu podatnika lub interesu publicznego, mimo zarzutów proceduralnych, uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej. (art. 67a § 1 o.p.)

Członek zarządu spółki akcyjnej, pełniący formalnie swoje obowiązki, odpowiada za zobowiązania podatkowe spółki, niezależnie od faktycznego zakresu zarządzania jej sprawami, jeżeli należność podatkowa stała się wymagalna w okresie pełnienia tych obowiązków.

Członek zarządu spółki kapitałowej może odpowiadać za zaległości podatkowe spółki nawet w przypadku, gdy jedynym wierzycielem jest Skarb Państwa. Obowiązek złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości powstaje w związku z niewypłacalnością dłużnika, niezależną od liczby wierzycieli.

W przypadku orzeczenia odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki z o.o., bezskuteczność egzekucji z majątku spółki oraz formalne pełnienie funkcji członka zarządu przez skarżącego uzasadniają obciążenie wyłącznie jego odpowiedzialnością podatkową.

Postanowienie o wszczęciu postępowania podatkowego doręczone skutecznie z zastrzeżeniem art. 150 § 4 Ordynacji podatkowej. Brak wykazania nieprawidłowości doręczenia przez skarżącego uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej.

NSA uchylił wyrok WSA, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania, podkreślając konieczność oceny, czy organy podatkowe wszczęły postępowania karne skarbowe w celu instrumentalnego zawieszenia terminu przedawnienia. WSA powinien również zbadać charakter postępowań wobec przepisów o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając brak podstaw do kwestionowania legalności decyzji o umorzeniu postępowania, gdyż zarzuty kasacyjne nie dotyczyły meritum sprawy, lecz innych postępowań podatkowych.

Klasyfikacja gruntów w ewidencji gruntów i budynków, a nie ich faktyczne przeznaczenie czy stan, decyduje o wysokości stawki podatku od nieruchomości, nawet w przypadku obecności wód powierzchniowych. Grunty sklasyfikowane jako związane z działalnością gospodarczą podlegają wyższej stawce opodatkowania (art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l.).

Postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji podatkowej na podstawie art. 249 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej nie może być wszczęte, jeśli upłynęło 5 lat od dnia doręczenia tej decyzji, nawet jeżeli doręczenie nastąpiło w trybie fikcji doręczenia.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że kontrola prawidłowości decyzji Ministra Rodziny i Polityki Społecznej w zakresie wykorzystania środków ZFRON była zgodna z przepisami Ordynacji podatkowej, a skarga kasacyjna O. sp. z o.o. jest bezzasadna.

Decyzja kasacyjna organu odwoławczego, uchylająca decyzję organu pierwszej instancji i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia, jest zgodna z prawem, gdy rozstrzygnięcie wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego w znacznej części (art. 233 § 2 o.p.). Sąd nie dopatrzył się uchybień w zastosowaniu prawa przez organ odwoławczy.

Decyzja organu w zakresie zawieszenia biegu przedawnienia zobowiązań podatkowych na podstawie wszczęcia postępowania karnego skarbowego może pozostawać w obrocie prawnym, o ile w wyniku wszechstronnej analizy nie wykaże się instrumentalności takiego zawieszenia.

Nie wykazanie przez członka zarządu braku winy w niezłożeniu wniosku o ogłoszenie upadłości wyklucza możliwość uwolnienia się od odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki, a organ podatkowy nie ma obowiązku przejmowania tej inicjatywy dowodowej.

Członek zarządu spółki z o.o. nie uwalnia się od odpowiedzialności za jej zaległości podatkowe bez wykazania swojej niezawinionej niemożności złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości, co obciąża go dowodowo na podstawie art. 116 § 1 o.p.

Nieruchomości używane do prowadzenia działalności gospodarczej podlegają wyższym stawkom podatkowym, co wyklucza możliwość stosowania zwolnień. Przedsiębiorcy nie przysługuje zwolnienie od podatku od nieruchomości, jeżeli cała obiektowa powierzchnia była wykorzystywana gospodarczo.

Przyjęcie, że członek zarządu jest zwolniony z odpowiedzialności podatkowej z art. 116 Ordynacji podatkowej tylko dlatego, że spółka posiada jednego wierzyciela, prowadziłoby do naruszenia zasady równego traktowania oraz osłabienia funkcji ochronnej tej instytucji.

Określenie dodatkowego zobowiązania podatkowego na podstawie art. 112c u.p.t.u. jest zgodne z zasadą proporcjonalności, jeżeli podatnik świadomie popełnia oszustwo podatkowe. Zastosowanie sankcji w wysokości 100% jest uzasadnione wobec świadomego unikania praw podatkowych przez podatnika.

Członek zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością ponosi solidarną odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki powstałe w okresie pełnienia funkcji zarządczej, niezależnie od liczby wierzycieli spółki, a zwolnienie z tej odpowiedzialności może nastąpić wyłącznie, gdy członek zarządu wykaże, że we właściwym czasie zgłosił wniosek o ogłoszenie upadłości lub że niezłożenie wniosku nie wynika

Posiadanie nieruchomości przez bank, nabyte w celu odzyskania wierzytelności, pozostaje w związku z działalnością gospodarczą, uzasadniając opodatkowanie wyższą stawką, zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l., niezależnie od faktycznego wykorzystania.