Członek zarządu spółki z o.o. ponosi solidarną odpowiedzialność za zaległości podatkowe spółki, jeśli nie wykaże przesłanek egzoneracyjnych, a egzekucja z majątku spółki jest bezskuteczna.
Postępowanie karno-skarbowe wszczęte przeciwko Skarżącemu nie miało charakteru instrumentalnego. W tej sytuacji bieg terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych został zawieszony zgodnie z art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej, co pozwala na dalsze prowadzenie postępowań podatkowych.
Utrzymanie w mocy wyroku sądu I instancji, stwierdzającego, że decyzja o opodatkowaniu nieruchomości powiązanych z WORD wymaga uwzględnienia faktycznego zakresu działalności gospodarczej jednostki, a sama przynależność do środków trwałych nie przesądza o związku z działalnością gospodarczą.
Przy ocenie związku nieruchomości z działalnością gospodarczą kluczowe jest przeprowadzenie szczegółowego postępowania dowodowego, wykazującego faktyczne wykorzystanie nieruchomości w działalności gospodarczej; sam fakt posiadania przez przedsiębiorcę nie uzasadnia wyższej stawki podatku.
Wszczęcie postępowania karnego skarbowego wobec zarządu M. sp. z o.o. nie stanowiło działań instrumentalnych w rozumieniu niewłaściwego wykorzystywania przepisów o zawieszeniu biegu przedawnienia podatkowego. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził zgodność decyzji organów podatkowych z przepisami prawa poprzez odmowę uwzględnienia odliczeń VAT przedstawionych przez M. sp. z o.o.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że wydatki związane z mieszanym użytkowaniem samochodów służbowych przez pracowników spółki nie stanowią ukrytych zysków ani wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą, zatem nie podlegają opodatkowaniu ryczałtem.
W przypadku dostawy wewnątrzwspólnotowej samochodu osobowego, z której wynika prawo do zwrotu akcyzy, art. 107 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym należy interpretować z zgodą z zasadami proporcjonalności, dopuszczając zwrot akcyzy mimo upływu rocznego terminu, gdy szczególne okoliczności na to wskazują.
W okolicznościach szczególnych, termin na złożenie wniosku o zwrot podatku akcyzowego musi być interpretowany zgodnie z wykładnią funkcjonalną art. 107 ust. 1 u.p.a., aby zapewnić proporcjonalność prawa, zezwalając na zwrot akcyzy po upływie jednorocznego terminu.
Organ podatkowy jest uprawniony do wydania decyzji o zabezpieczeniu, jeżeli ustalony stan faktyczny odpowiada hipotezie normy z art. 33 § 1 O.p., przy czym dla zastosowania tej instytucji wystarczające jest uprawdopodobnienie obawy niewykonania zobowiązania, a nie jej pewność.
W wykładni przepisów podatkowych należy uwzględniać zasady proporcjonalności i neutralności VAT, co oznacza, że odpowiedzialność solidarna przedstawiciela pośredniego za niedotrzymanie terminów informacji celnych musi być oceniana w świetle rzeczywistego rozliczenia podatku przez podatnika.
Wydatki związane z użytkowaniem samochodu służbowego dla członka zarządu będącego jednocześnie udziałowcem, używanego także prywatnie, mogą być traktowane jako ukryte zyski podlegające opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek.
Wykładnia art. 107 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym powinna uwzględniać funkcjonalne cele podatku akcyzowego, a termin roczny na złożenie wniosku o zwrot akcyzy od samochodów, które nie podlegają konsumpcji krajowej, nie powinien uniemożliwiać zwrotu w sytuacji sporu o klasyfikację taryfową.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że art. 107 ust. 1 u.p.a. wymaga wykładni funkcjonalnej; roczny termin liczy się od ustalenia wysokości akcyzy, a nie od daty dostawy, gdyż taka wykładnia narusza zasadę proporcjonalności.
Instrumentalne wszczęcie postępowania karnego skarbowego nie stanowi podstawy do uznania przedawnienia zobowiązania podatkowego. Brak należytej staranności podatnika w zakresie weryfikacji kontrahentów uniemożliwia obniżenie podatku należnego o podatek naliczony na podstawie faktur nierzetelnych.
Spółka komandytowa nie jest obowiązana do pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego od komplementariusza na etapie zaliczek na zysk wypłacanych w trakcie roku podatkowego. Obowiązek poboru zaktualizuje się dopiero po zakończeniu roku podatkowego, gdy znana będzie ostateczna kwota dochodu.
Sprzedaż działki przez właściciela nie stanowi działalności gospodarczej podlegającej VAT, jeśli działania związane z przygotowaniem transakcji do sprzedaży są prowadzone przez kupującego pełnomocnika dla jego potrzeb własnych.
Sprzedaż lokali mieszkalnych realizowana przez podatnika w warunkach przedsiębiorczości jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług jako działalność gospodarcza, zaś ocena obowiązku podatkowego w przypadku wynajmu lokalu użytkowego wymaga zbadania rzeczywistego podmiotu świadczącego usługę.
Orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego o oddaleniu skargi kasacyjnej P. [...] S.A. potwierdza konieczność respektowania ocen prawnych wyrażonych w orzeczeniach dotyczących tożsamych spraw, podkreślając wymagania proceduralne i dowodowe leżące po stronie organów administracyjnych.
Zgłoszenie o nabyciu spadku w terminie sześciu miesięcy od zarejestrowania aktu poświadczenia dziedziczenia jest materialnoprawnym warunkiem zwolnienia z podatku, którego niewykonanie wyklucza możliwość jego doniesienia, zgodnie z art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn.
Naruszenie prawa do wysłuchania, poprzez wydanie wyroku na posiedzeniu niejawnym bez umożliwienia stronie przedstawienia stanowiska, uzasadnia uchylenie wyroku i ponowne rozpoznanie sprawy przez sąd I instancji.
Podatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu wynajmu lokalu użytkowego z majątku wspólnego małżonków jest osoba, która ekonomicznie dysponuje przychodem z najmu; formalne podpisanie umowy przez obojga małżonków niewystarczająco uzasadnia przypisanie statusu podatnika.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż organ interpretacyjny nie może zmieniać zasugerowanego przez wnioskodawcę stanu faktycznego, a wszelkie oceny prawne muszą odnosić się do opisu przedstawionego we wniosku. Zaskarżona interpretacja naruszała przepisy proceduralne, co skutkowało uchyleniem zarówno interpretacji, jak i wyroku sądu pierwszej instancji.
Brak świadomości członka zarządu co do rzeczywistej sytuacji finansowej spółki lub prawidłowej wysokości jej zobowiązań podatkowych nie wyłącza jego odpowiedzialności, gdyż do jego obowiązków należy stałe monitorowanie stanu finansów spółki.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż złożona skarga kasacyjna nie wykazała wpływu rzekomych naruszeń proceduralnych na wynik sprawy, przez co nie zaszły podstawy do jej uwzględnienia, a wcześniejsze wyroki nie wiążą innych postępowań o odmiennym stanie prawnym i faktycznym.